EnΚύπρος: Βουλευτικές εκλογές µε εκπλήξεις;
Άρθρο γνώμης
∆ύο χαρακτηριστικά αυτών των εκλογών είναι: η τοξικότητα που διαχέεται στον δηµόσιο βίο µε βαριές καταγγελίες, µη αποδεικνυόµενες. Και η προσπάθεια πολιτικών προσώπων να δηµιουργήσουν εντυπώσεις επιτιθέµενοι, µε σαθρά στοιχεία, στο Ισραήλ
Την Κυριακή 24 Μαΐου διεξάγονται βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Ως γνωστόν, το σύστηµα είναι προεδρικό και οι εκλογές γίνονται µόνο για την ανάδειξη βουλευτών. Η κυβέρνηση δεν θα αλλάξει. Οι υπουργοί διορίζονται από τον Πρόεδρο της ∆ηµοκρατίας και υπάρχει ασυµβίβαστο µε το αξίωµα του βουλευτή. Η νέα σύνθεση της Βουλής έχει αξία, πρώτον, διότι δείχνει τις τάσεις και απόψεις των Ελλήνων Κυπρίων για σηµαντικά θέµατα και, δεύτερον, διότι θα διευκολύνει ή θα δυσχεράνει την ψήφιση νόµων που προτείνει η κυβέρνηση.
Ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, ενισχυµένος από την αγαστή αµυντική συνεργασία µε την Ελλάδα και τη Γαλλία, θα διατηρήσει το αξίωµά του µέχρι τον Φεβρουάριο του 2028, µε δυνατότητα επανεκλογής. Στηρίχθηκε από τα κεντρώα κόµµατα ∆Η.ΚΟ., ∆Η.ΠΑ. και Ε∆ΕΚ, αλλά έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόµµα της Κεντροδεξιάς.
Οι εκλογές στην Κύπρο πιθανόν να κρύβουν εκπλήξεις. Τα δύο µεγάλα, παραδοσιακά κόµµατα, ο ∆ηµοκρατικός Συναγερµός (∆Η.ΣΥ.) της ∆εξιάς και το κοµµουνιστικό ΑΚΕΛ, παρουσιάζουν φθορά. ∆εν πρόκειται να πλησιάσουν τα ποσοστά άνω του 30% που είχαν επί δεκαετίες. Στον µέσο όρο δηµοσκοπήσεων του Politico ο ∆Η.ΣΥ. παίρνει 21% και το ΑΚΕΛ 20%. Τρίτο έρχεται το υπερσυντηρητικό-εθνικιστικό ΕΛΑΜ µε 14%, ακολουθεί το νέο κόµµα ΑΛΜΑ του πρώην γενικού ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη µε 10%, η Αµεση ∆ηµοκρατία του θορυβώδους infl uencer Φειδία Παναγιώτου µε 8% και το κεντρώο ∆ηµοκρατικό Κόµµα (∆Η.ΚΟ.) επίσης µε 8%. Υπάρχουν µικρότερα κόµµατα, τα οποία κινδυνεύουν να µην περάσουν το όριο του 3%. Εντυπωσιακή είναι η πτώση ποσοστών του ιστορικού σοσιαλιστικού κόµµατος Ε∆ΕΚ, που είχε ιδρύσει τη δεκαετία του 1960 ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Βάσος Λυσσαρίδης. Οι εποχές αλλάζουν, παλαιά κόµµατα συρρικνώνονται, νέα κόµµατα και καινούργιες τάσεις εµφανίζονται. Στην Κύπρο η κόπωση από τα κατεστηµένα κόµµατα είναι πιο έντονη από ό,τι στην Ελλάδα. Ο Φειδίας, που προανέφερα, είναι ήδη ευρωβουλευτής και δεν εντάσσεται σε καµία από τις καθιερωµένες ιδεολογικές τάσεις ή οµάδες. Ιδιόρρυθµη περίπτωση κινήµατος διαµαρτυρίας.
Η άνοδος του ΕΛΑΜ επίσης παρουσιάζει ενδιαφέρον. Αξιοποίησε την ανησυχία των Ελλήνων Κυπρίων για τη µετανάστευση Ασιατών και Αφρικανών, αλλά και την ανάγκη τους να έχουν σταθερά ερείσµατα στην ελληνική καταγωγή τους και στην παραδοσιακή οικογένεια. Ο ∆ηµοκρατικός Συναγερµός θα επιχειρήσει να καρπωθεί την ευφορία των Ελλήνων της Κύπρου για την άµεση και πρόσφατη αµυντική στήριξη από την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα κόµµα που ιδρύθηκε το 1976 από τον αείµνηστο Γλαύκο Κληρίδη. Τονίζει συστηµατικά την ανάγκη στενής συνεργασίας µε την Ελλάδα σε πολλούς τοµείς. Αντιθέτως, το ΑΚΕΛ της Αριστεράς διακρίνεται από παρωχηµένο διεθνισµό και επιφυλακτικότητα στα αµυντικά θέµατα, πράγµα που µειώνει τη δηµοτικότητά του.
Ικανότητα επιβίωσης δείχνει το ∆Η.ΚΟ., το οποίο παρουσιάζει µείωση ποσοστών, αλλά έχει ως σηµαία του την πατριωτική στάση του προέδρου του, Τάσσου Παπαδόπουλου, στο Σχέδιο Ανάν το 2004.
∆ύο χαρακτηριστικά αυτών των εκλογών είναι: η τοξικότητα που διαχέεται στον δηµόσιο βίο µε βαριές καταγγελίες, µη αποδεικνυόµενες. Και η προσπάθεια πολιτικών προσώπων να δηµιουργήσουν εντυπώσεις επιτιθέµενοι, µε σαθρά στοιχεία, στο Ισραήλ. Εστω και αν οι καταγγελίες γίνονται για προεκλογικούς λόγους, ο µόνος που ωφελείται από τη διατάραξη της συνεργασίας Κύπρου - Ισραήλ είναι η Τουρκία.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
Ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, ενισχυµένος από την αγαστή αµυντική συνεργασία µε την Ελλάδα και τη Γαλλία, θα διατηρήσει το αξίωµά του µέχρι τον Φεβρουάριο του 2028, µε δυνατότητα επανεκλογής. Στηρίχθηκε από τα κεντρώα κόµµατα ∆Η.ΚΟ., ∆Η.ΠΑ. και Ε∆ΕΚ, αλλά έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόµµα της Κεντροδεξιάς.
Οι εκλογές στην Κύπρο πιθανόν να κρύβουν εκπλήξεις. Τα δύο µεγάλα, παραδοσιακά κόµµατα, ο ∆ηµοκρατικός Συναγερµός (∆Η.ΣΥ.) της ∆εξιάς και το κοµµουνιστικό ΑΚΕΛ, παρουσιάζουν φθορά. ∆εν πρόκειται να πλησιάσουν τα ποσοστά άνω του 30% που είχαν επί δεκαετίες. Στον µέσο όρο δηµοσκοπήσεων του Politico ο ∆Η.ΣΥ. παίρνει 21% και το ΑΚΕΛ 20%. Τρίτο έρχεται το υπερσυντηρητικό-εθνικιστικό ΕΛΑΜ µε 14%, ακολουθεί το νέο κόµµα ΑΛΜΑ του πρώην γενικού ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη µε 10%, η Αµεση ∆ηµοκρατία του θορυβώδους infl uencer Φειδία Παναγιώτου µε 8% και το κεντρώο ∆ηµοκρατικό Κόµµα (∆Η.ΚΟ.) επίσης µε 8%. Υπάρχουν µικρότερα κόµµατα, τα οποία κινδυνεύουν να µην περάσουν το όριο του 3%. Εντυπωσιακή είναι η πτώση ποσοστών του ιστορικού σοσιαλιστικού κόµµατος Ε∆ΕΚ, που είχε ιδρύσει τη δεκαετία του 1960 ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ Βάσος Λυσσαρίδης. Οι εποχές αλλάζουν, παλαιά κόµµατα συρρικνώνονται, νέα κόµµατα και καινούργιες τάσεις εµφανίζονται. Στην Κύπρο η κόπωση από τα κατεστηµένα κόµµατα είναι πιο έντονη από ό,τι στην Ελλάδα. Ο Φειδίας, που προανέφερα, είναι ήδη ευρωβουλευτής και δεν εντάσσεται σε καµία από τις καθιερωµένες ιδεολογικές τάσεις ή οµάδες. Ιδιόρρυθµη περίπτωση κινήµατος διαµαρτυρίας.
Η άνοδος του ΕΛΑΜ επίσης παρουσιάζει ενδιαφέρον. Αξιοποίησε την ανησυχία των Ελλήνων Κυπρίων για τη µετανάστευση Ασιατών και Αφρικανών, αλλά και την ανάγκη τους να έχουν σταθερά ερείσµατα στην ελληνική καταγωγή τους και στην παραδοσιακή οικογένεια. Ο ∆ηµοκρατικός Συναγερµός θα επιχειρήσει να καρπωθεί την ευφορία των Ελλήνων της Κύπρου για την άµεση και πρόσφατη αµυντική στήριξη από την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα κόµµα που ιδρύθηκε το 1976 από τον αείµνηστο Γλαύκο Κληρίδη. Τονίζει συστηµατικά την ανάγκη στενής συνεργασίας µε την Ελλάδα σε πολλούς τοµείς. Αντιθέτως, το ΑΚΕΛ της Αριστεράς διακρίνεται από παρωχηµένο διεθνισµό και επιφυλακτικότητα στα αµυντικά θέµατα, πράγµα που µειώνει τη δηµοτικότητά του.
Ικανότητα επιβίωσης δείχνει το ∆Η.ΚΟ., το οποίο παρουσιάζει µείωση ποσοστών, αλλά έχει ως σηµαία του την πατριωτική στάση του προέδρου του, Τάσσου Παπαδόπουλου, στο Σχέδιο Ανάν το 2004.
∆ύο χαρακτηριστικά αυτών των εκλογών είναι: η τοξικότητα που διαχέεται στον δηµόσιο βίο µε βαριές καταγγελίες, µη αποδεικνυόµενες. Και η προσπάθεια πολιτικών προσώπων να δηµιουργήσουν εντυπώσεις επιτιθέµενοι, µε σαθρά στοιχεία, στο Ισραήλ. Εστω και αν οι καταγγελίες γίνονται για προεκλογικούς λόγους, ο µόνος που ωφελείται από τη διατάραξη της συνεργασίας Κύπρου - Ισραήλ είναι η Τουρκία.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παραπολιτικά"
