Βέποντας τα πρόσωπα που στελεχώνουν το νέο κόµµα του κ. Τσίπρα, θυµήθηκα την προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και των διανοουµένων της να αλλοιώσουν τη σχολική Ιστορία και µέσω αυτής την εθνική µνήµη και την ταυτότητα των παιδιών µας. Το πρόγραµµα που ανακοινώθηκε τον Νοέµβριο του 2018 για το ∆ηµοτικό, το Γυµνάσιο και την Α’ Λυκείου προέβλεπε την απάλειψη κάθε αναφοράς στη συνέχεια του Ελληνισµού, συρρίκνωνε υπερβολικά τη Βυζαντινή Ιστορία, παρουσίαζε ως ανεκτική και πολυπολιτισµική την Οθωµανική Αυτοκρατορία, εξαφάνιζε τους αγώνες των ορθοδόξων κληρικών, επέβαλλε την αντικατάσταση των πολεµικών γεγονότων από κοινωνιολογικές αναφορές σε καταπιεσµένες οµάδες και κατηγορούσε τη Μεγάλη Ιδέα και τον Μακεδονικό Αγώνα ως εκδηλώσεις «επεκτατισµού».

Το πρόγραµµα σπουδών επικρίθηκε εντόνως από τις δύο ενώσεις φιλολόγων, ενώ δέχθηκε αυστηρή κριτική και από το Τµήµα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ. Παρά τις αντιδράσεις, δηµοσιεύθηκε σε ΦΕΚ τον Μάιο του 2019, αλλά δεν πρόλαβε να εφαρµοσθεί. Μετά τις εκλογές του 2019, η νέα υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραµέως, το απέσυρε. Ευτυχώς!

Η ιστορική µνήµη και η εθνική ταυτότητα, σε συνδυασµό πάντα µε τη δηµοκρατική συνείδηση και τον σεβασµό στον πολιτισµό των άλλων λαών, αποτελούν θεµέλια για την επιβίωση ενός λαού και τη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής σε µια εποχή αναταράξεων. Η γειτονική µας Τουρκία οραµατίζεται την αναβίωση της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας και µετατρέπει σε τζαµιά ιστορικούς ναούς της Ορθοδοξίας. Τα Σκόπια πλαστογραφούν την ελληνική κληρονοµιά της Μακεδονίας. Ο αλβανικός εθνικισµός ανακινεί ζήτηµα Τσάµηδων και αρνείται την επί αιώνες ελληνική παρουσία στο βόρειο τµήµα της Ενιαίας Ηπείρου. Οταν οι γείτονες παραποιούν την Ιστορία µας, είναι αυτοκτονία το να αποκόπτουµε τα παιδιά µας από τα κατορθώµατα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, από τον ελληνορθόδοξο πολιτισµό του Βυζαντίου, από τους ήρωες του 1821, του 1912-1913, του 1940 και του 1955-1959. Αλλωστε, και οι µεγάλες δυνάµεις της εποχής µας αξιοποιούν το ιστορικό παρελθόν και την πολιτιστική κληρονοµιά τους.

Η Κίνα, που είναι η ανερχόµενη δύναµη, προβάλλει τη µακραίωνη ιστορία της και την παράδοση του κοµφουκιανισµού. Κορυφαίοι διεθνολόγοι που διδάσκουν σε πανεπιστήµια των ΗΠΑ, όπως ο Φράνσις Φουκουγιάµα και ο Οντ Αρνε Ουέσταντ, διαπιστώνουν τη δύναµη των εθνικών ταυτοτήτων και την αντοχή των εθνικών κρατών. Η εξωτερική πολιτική των χωρών που θέλουν να έχουν µέλλον βασίζεται στη µελέτη του παρελθόντος. Η παγκοσµιοποίηση βρίσκεται σε αναστολή, ίσως και σε υποχώρηση. Η ιστορική µνήµη και η εθνική-θρησκευτική ταυτότητα µπορούν κάλλιστα να συνυπάρξουν µε τη δηµοκρατία. Μάλιστα, ο Φουκουγιάµα παρατηρεί ότι οι δηµοκρατικοί θεσµοί καλύτερα λειτουργούν στα εθνικά κράτη παρά σε υπερεθνικούς σχηµατισµούς. Ας µην παραδώσουµε την ιστορική παιδεία των νέων Ελλήνων σε παρωχηµένες µαρξιστικές ή αποδοµητικές θεωρίες. Ας σεβαστούµε το Αρθρο 16.2 του Συντάγµατος, που ορίζει ως σκοπό της Παιδείας την ανάπτυξη εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης.

Να θυµόµαστε ότι:

Η ελληνική εξωτερική πολιτική απαιτεί µακροπρόθεσµη στρατηγική, που θα συνδυάζει άµυνα και αποτροπή, ∆ιεθνές ∆ίκαιο, πολιτιστική διπλωµατία και ιστορική αυτογνωσία. Για να υποστηριχθούν οι Ελληνες Κύπριοι, οι Βορειοηπειρώτες, οι απόδηµοι και οι ορθόδοξοι (αραβόφωνοι και ελληνόφωνοι) της Μέσης Ανατολής, πρέπει η Ελλάς να αξιοποιήσει όλα τα ιστορικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά εφόδιά της. 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά»