Η Τουρκία εδώ και καιρό καλλιεργεί ένα αφήγημα δήθεν απειλής από τη συνεργασία Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ επιχειρώντας να ενοχοποιήσει με αόριστα ψευδοεπιχειρήματα τη σύμπηξη στρατηγικής σχέσης μεταξύ των τριών και να δημιουργήσει αιτιολογικό πλαίσιο για οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη. Στην πραγματικότητα επιδιώκει να αντιστρέψει τη σχέση απειλής και απειλούμενου ώστε να καλύψει τη δική της επιθετική και αναθεωρητική πολιτική, εκμεταλλευόμενη το δύσκολο κλίμα που υπάρχει σε ορισμένες χώρες της Δύσης για το Ισραήλ, βάζοντας στο κάδρο την Ελλάδα και την Κύπρο ως «συνενόχους».

Φυσικά κανείς δεν πείθεται, εκτός από αυτούς που θέλουν να πειστούν για άλλους λόγους. Εν τω μεταξύ όμως η Τουρκία με την τοξική ρητορική της, τη διαρκή στοχοποίηση του Ισραήλ και τις κινήσεις στον ευρύτερο γεωγραφικό περίγυρο, δημιουργεί συνθήκες αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Το Ισραήλ λαμβάνει πολύ σοβαρά υπ’ όψιν και τις δηλώσεις και τις κινήσεις της Άγκυρας. Και την έχει πλέον κατατάξει ως υπαρκτή και δυνάμει υπαρξιακή απειλή, στην ίδια κατηγορία με το Ιράν.

Και μάλιστα προοπτικά πιο επικίνδυνη, διότι ενώ θεωρεί ότι ο σιιτικός κίνδυνος βρίσκεται σε αποδρομή και σταδιακά φθίνει σε δυνατότητες, αξιολογεί τον σουνιτικό παράγοντα ως διογκούμενο γεωπολιτικό κλοιό επειδή είναι πολυπληθέστερος, με περισσότερες κρατικές και μη υποστάσεις, μεγαλύτερο οπλοστάσιο συμπεριλαμβανομένου πυρηνικού (Πακιστάν), πιο φανατικό και με εκτενέστερη γεωγραφική διασπορά.

Η Τουρκία ως ο πλέον κραυγαλέος εκπρόσωπος του σουνιτικού εξτρεμισμού, με ευθεία δημόσια στοχοποίηση του Ισραήλ, και ο εγγύτερος γεωγραφικά λόγω Συρίας, μέσω της οποίας επιχειρεί διαρκώς να προσεγγίσει τα ισραηλινά σύνορα, δεν μπορεί να αγνοηθεί. Έτσι, με τη σειρά της και εκ των πραγμάτων στοχοποιείται η ίδια από τους Ισραηλινούς οι οποίοι τη θέτουν σε κατάσταση «αναμονής» και σε status επόμενου μετώπου.

Ο γνωστός, επιδραστικός, πολυγραφότατος και με βαθιές διασυνδέσεις με το κυβερνητικό σύστημα Ισραηλινός στρατηγικός αναλυτής Σάι Γκαλ, ο οποίος τις προηγούμενες ημέρες βρέθηκε στην Ελλάδα για ομιλία, σε ένα από τα πρόσφατα κείμενά του περιγράφει την Τουρκία ως ήδη ενεργό στόχο του Ισραήλ. Σημειώνει μεταξύ άλλων: «Ο τουρκικός φάκελος είναι ήδη επιχειρησιακός. Είναι μια αρχιτεκτονική: Το Άκουγιου, οι πύραυλοι, οι υποδομές εκτόξευσης, η κατεχόμενη βόρεια Κύπρος, η Σομαλία, η προστασία και η χρηματοδότηση της Χαμάς, η αμυντική βιομηχανία, μία ηγεσία που κανονικοποιεί την κλιμάκωση, ένα κράτος που ευθυγραμμίζει θεσμούς και στρατηγική. Πρόκειται για συστατικά στοιχεία, όχι για ξεχωριστά τμήματα. Ο κίνδυνος βρίσκεται στην ολοκλήρωση και διασύνδεσή τους».

Ειδικά τα Κατεχόμενα, οι Ισραηλινοί τα θεωρούν ευθεία απειλή για την ασφάλειά τους λόγω και του όγκου και του είδους των δυνάμεων που συγκεντρώνουν εκεί οι Τούρκοι. Ιδιαίτερη αίσθηση είχε προκαλέσει άρθρο του ιδίου το οποίο εξέταζε ένα υποθετικό σενάριο ανάληψης κοινής στρατιωτικής δράσης Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ για την εκδίωξη των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων από τη Μεγαλόνησο.

Ακούγεται απομακρυσμένο ως ενδεχόμενο και εκτός πιθανοτήτων, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, αλλά πολλές εξελίξεις αρχίζουν ως υποθετικά σενάρια μέχρι να γίνουν πραγματικότητα. Εξάλλου δεν είναι κακό και η Ελλάδα να διενεργεί ψυχολογικές επιχειρήσεις κατά της Τουρκίας και να παρακολουθεί τις αντιδράσεις.

Δημοσεύτηκε στην "Απογευματινή"