Μία από τις κύριες αστοχίες που έχει διαπράξει τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα απέναντι στην επιθετική και αυθαίρετη Τουρκία, είναι ότι στον Θαλάσσιο Χωροταξικό που υπέβαλε στην Ευρώπη, συµπληρώνοντας τα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης, περιόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 ν.µ. Και όχι τουλάχιστον στα 10 ν.µ. όσα και ο εναέριος χώρος της, µε πρόβλεψη για επέκταση στα 12 ν.µ. Η Ελλάδα στο εν λόγω χωροταξικό, που αποτελεί ή τουλάχιστον µεταφράζεται σε «χάρτα» ευρωπαϊκής κυριαρχίας, προδιέγραψε µη οριοθετηµένη ΑΟΖ, χωρίς όµως στο πεδίο να τολµήσει να προχωρήσει σε επίσηµη σύνδεσή της µε εκείνη της Κύπρου, επίσης µέλους της ΕΕ.

Οι κύκλοι της ελληνικής διπλωµατίας και χάραξης στρατηγικής που πίστεψαν στη ∆ιακήρυξη Φιλίας των Αθηνών και στα «ήρεµα νερά» µε την Τουρκία δεν κατάλαβαν την αυταπάτη τους σε σχέση µε τα πρωτεύοντα ζητήµατα που χωρίζουν την Ελλάδα µε την επιθετική Τουρκία και δεν αλλάζουν µε διακηρύξεις, αλλά µόνον µε γραπτές διεθνείς συµφωνίες. Η ελληνική πολιτική κινήθηκε προς την Αίγυπτο (µερική οριοθέτηση), Λιβύη, Λίβανο για τη χάραξη ΑΟΖ χωρίς όµως επιτυχία στα εγχειρήµατα αυτά αφού η επιρροή της Τουρκίας και η ελληνική ανασφάλεια ήταν επαρκείς παράγοντες να µείνουν όλα στη χρονίζουσα εκκρεµότητα.

Αντίθετα στρατηγικά η Ελλάδα κινήθηκε στη σωστή κατεύθυνση µε «µετρηµένη» οπτική ως προς τη χάραξη των θαλασσίων πάρκων στις Ν. Κυκλάδες (πέριξ της Αµοργού) και το Ιόνιο, εντός όµως της αναγνωρισµένης αιγιαλίτιδας ζώνης της και όχι σε διεθνή ύδατα όπου -σύµφωνα µε την ισχύουσα νοµοθεσία- θα έπρεπε να έρθει σε συνεννόηση και µε την Άγκυρα ως προς το Αιγαίο. Η Ελλάδα δηµοπράτησε ενεργειακά οικόπεδα νότια της Κρήτης µε πλειοδότη την αµερικανική Chevron επίσης στη βάση εσωτερικής νοµοθεσίας, τον περίφηµο νόµο 4001/2011 (γνωστό ως νόµο Μανιάτη). Η Ελλάδα επιχειρεί ηλεκτρικά δίκτυα µεταξύ της ηπειρωτικής ζώνης και των νησιών του Αιγαίου αλλά και µε την Κύπρο στη διαδροµή προς το Iσραήλ, τον GSI, όπου αντιµετώπισε επίµονα εγχειρήµατα τουρκικής αναχαίτισης και µε την παρουσία πολεµικών πλοίων. Σήµερα τα έργα σύνδεσης µε την Κύπρο τα έχουν αναλάβει γαλλικές εταιρείες, ύστερα από δύο χρόνια αναβολών και απραξίας, δίνοντας λύση στον «γόρδιο δεσµό», µε πρωτοβουλία του πρωθυπουργού ελάχιστες ηµέρες πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές. Η Τουρκία αµέσως σχεδόν (αφού διέφυγε από τη δυσχερή θέση που την είχε οδηγήσει η µονίµως επιθετική έναντι των άλλων και αυτοκρατορικής µαταιοδοξίας στρατηγική της, µε τη Συµφωνία της Μέκκας, αλλά λογίζοντας και ως θετική τη συγκυρία των σχέσεων και των πολιτικών αναγκών του προέδρου Τραµπ και την αρρυθµία στον συντονισµό ΗΠΑ-Ισραήλ) σπεύδει µε απολύτως προκλητικό τρόπο να επιτεθεί προς την Ελλάδα και να διεκδικήσει στο πεδίο, βασιζόµενη σε ρυθµίσεις επίσης της εσωτερικής της νοµοθεσίας, µια δεσπόζουσα θέση στις θάλασσες της Ανατολικής Μεσογείου. Πρώτα µε δύο προεδρικά διατάγµατα ανακηρύσσει δύο θαλάσσια πάρκα για την προστασία της αλιείας και την προστασία του περιβάλλοντος, όχι όµως στη δική της αιγιαλίτιδα ζώνη όπως η Ελλάδα, αλλά στα διεθνή ύδατα και µάλιστα στο επίµαχο πέρασµα ανάµεσα στη Λήµνο και τη Σαµοθράκη ή στην άλλη περίπτωση περικυκλώνοντας το Καστελόριζο.

Η Τουρκία µέσα στον Σεπτέµβριο θα φέρει, ως γνωστόν, προς ψήφιση στην Εθνοσυνέλευση νόµο περί της «Γαλάζιας Πατρίδας» που πέραν των διακηρύξεων θα περάσει αποφασιστικές αρµοδιότητες στον πρόεδρο Ερντογάν για θέµατα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής κυριαρχίας. Και αµέσως µετά θα πιέσει τις κυβερνήσεις Αιγύπτου, Λιβάνου, Λιβύης και Συρίας να συνδέσουν τις ΑΟΖ τους µε αυθαίρετη δική της, παραχωρώντας ζωτικό οικονοµικό χώρο από τις µη οριοθετηµένες Ελληνικές ΑΟΖ. Με τον τρόπο αυτό µε αποφάσεις εσωτερικού δικαίου θα επιχειρήσει να δοµήσει διεθνές εθιµικό δίκαιο. Στην Ελλάδα αλλά και στο Ισραήλ βρισκόµαστε σε εκλογικούς χρόνους την ίδια περίοδο. Η Τουρκία δεν θέλει να κάνει πόλεµο, αλλά να ικανοποιήσει από την «πίσω πόρτα» στη βάση της θετικής συγκυρίας γι’ αυτήν τις διεκδικήσεις της. Προσβλέπει και σε εσωτερικό πολιτικό διχασµό στην Ελλάδα. Αυτό δεν µπορεί να µας συµβεί. Πρώτα υψηλή αντίδραση στην Τουρκία και µετά εκλογές.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή