Η τροµοκρατική µαζική επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, που οργάνωσαν και εκτέλεσαν οι Παλαιστίνιοι της Χαµάς, της Ισλαµικής Τζιχάντ και άλλων ένοπλων οργανώσεων στο έδαφος του Ισραήλ, µε σφαγή αµάχων, προκάλεσε δοµικές αρρυθµίες στην εξέλιξη των Συµφωνιών του Αβραάµ που προωθούσαν οι ΗΠΑ. Οι εκκαθαριστικές επιθέσεις που εκ των συνθηκών αποφάσισε η Ιερουσαλήµ στην επικράτεια της Γάζας, ανέστειλαν επ’ αόριστόν τη σύγκλιση Αράβων και Ισραήλ στη γεωπολιτική διαδροµή από την Ευρώπη και τη Μεσόγειο στην Ινδία και τον Ειρηνικό. Το µακελειό στο Ισραήλ από τους Παλαιστινίους υπέθαλψαν οικονοµικά, οργανωτικά και συνωµοτικά το ισλαµικό καθεστώς της Τεχεράνης από την πλευρά των Σιιτών και τη Μουσουλµανική Αδελφότητα (Τουρκία, Κατάρ) από την πλευρά των Σουνιτών.

Η αιφνιδιαστική προέλαση των στρατιωτικών δυνάµεων του κινήµατος Ανσαραλά, της οικογένειας Χούθι στις ακτές της νότιας Υεµένης και τα νησιά εντός του στενού περάσµατος Μπαµπ ελ Μαντέµπ και οι επιπτώσεις που προκαλούνται σε βάρος της «ανυπεράσπιστης» τελικά Σαουδικής Αραβίας µπορεί να επανεκκινήσουν και µάλιστα µε ισχυρή ενέργεια το παρασκήνιο για την ενεργό προώθηση των Συµφωνιών του Αβραάµ. Αλλά και τη συγκρότηση µιας πολύ σηµαντικής και δοµικής συµµαχίας ετερόκλητων αρχικά αλλά καθοριστικών ως προς τις δυνατότητές τους και τη γεωγραφική θέση τους δυνάµεων που θα εγγυηθούν την περιφερειακή ασφάλεια και µια παγκόσµια ισορροπία στις διεθνείς αγορές της ενέργειας, των πρώτων υλών και της µεταφοράς προϊόντων από την Ανατολή στη ∆ύση και το αντίστροφο.

Ατυχώς οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου οι αµερικανικές και οι ισραηλινές ένοπλες δυνάµεις δεν επέφεραν το καίριο πλήγµα στο καθεστώς της Τεχεράνης, που θα οδηγούσε το Ιράν σε µια συνθήκη «έντιµης συνθηκολόγησης» ως ηττηµένου του πολέµου. Αντίθετα, δείχνει στην αφετηρία του φθινοπώρου και παρά τον οικονοµικό αποκλεισµό του επαρκώς ισχυρό ως καθεστώς προκειµένου να κινήσει τα «πιόνια» του και να οδηγήσει στην «κατάψυξη» τον επερχόµενο χειµώνα τους λαούς ή τις κυβερνήσεις της Ευρώπης και σε πλήρη πανικό τις διεθνείς αγορές από τη στιγµή της δηµοσιοποίησης της είδησης της αναγκαστικής αναστολής λειτουργίας του αγωγού East-West στην Αραβία που έδινε έξοδο στην Ερυθρά. Η πραγµατικότητα που δηµιούργησαν οι Χούθι από την Υεµένη ακυρώνει κάθε προσδοκία των συµµετεχόντων, αλλά και των δυτικών αρχιτεκτόνων» που κρύβονται πίσω από την ενθάρρυνση αυτής, για την τριµερή Συµφωνία της Μέκκας Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν-Τουρκίας. Τουλάχιστον ως ισλαµικό ΝΑΤΟ, όπως η Τουρκία τη διαφήµισε µε δηλώσεις Φιντάν την πρώτη ηµέρα της υπογραφής της. Γιατί διαφορετικά οι ογκώδεις ένοπλες δυνάµεις του Πακιστάν και της Τουρκίας θα έπρεπε να πολεµήσουν στην Υεµένη τους 250.000 στρατό της οικογένειας Χούθι και να εγγυηθούν την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας. ∆εν διαφαίνεται κάτι τέτοιο.

Ο θρόνος της Σαουδικής Αραβίας µε δεδοµένο µάλιστα ότι οι Αµερικανοί για διάφορους λόγους ούτε µπορούν ούτε θέλουν, οφείλει να αναλάβει τη φυσική ηγεσία στον κόσµο των Αράβων και όχι του Ισλάµ γενικά. Να συγκροτήσει ουσιώδη ενότητα µε τις µοναρχίες του Κόλπου που είναι συγγενείς. Να βελτιώσει και να αναδιατάξει τις σχέσεις µε τις ηγετικές οικογένειες στο Αµπού Ντάµπι αρχικά και στην Ντόχα αν είναι δυνατόν. Να ενθαρρυνθεί ουσιώδες παρασκήνιο για τη διαχείριση του Παλαιστινιακού, µε Εµιράτο στη Γάζα, στο πλαίσιο της Ειρήνης Τραµπ και να εξελιχθεί ο αφοπλισµός των δυνάµεων του Ιράν στην περιοχή. Μετά και την 27η Οκτωβρίου όπου υπάρχουν εκλογές στο Ισραήλ, µε τη νέα κυβέρνηση εκεί να αρχίσει η αναγνώριση του Ισραήλ στο µοντέλο που έχει ακολουθήσει η Αίγυπτος από το 1979. Να συγκροτηθεί ως «δίκτυο» η ∆υτική Ασία, οι µοναρχίες και τα εµιράτα των Αράβων στη διαδροµή µε την Ινδία (Quad, BRICS) και το «κουαρτέτο» της Ανατολικής Μεσογείου (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος) σε παράλληλη διαδροµή µε την 3+1 (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-ΗΠΑ). H Ελλάδα που διατηρεί οργανικό ρόλο στην ευρωπαϊκή επιχείρηση «Ασπίδες» στην Ερυθρά, αλλά ενεργεί στο πεδίο για την άµυνα της Σαουδικής Αραβίας, θα µπορούσε να ασκήσει διπλωµατία ώστε στο «τρίγωνο» µε την Αίγυπτο να προστεθεί ως 3+1, η Γαλλία, από τις κεντρικές ευρωπαϊκές δυνάµεις.


Δημοσιεύθηκε στην «Απογευματινή».