Το πρωινό της 7ης Οκτωβρίου 2023 δεν ήταν ίδιο µε τα άλλα στη ζεστή ανατολική ακτή της Μεσογείου στα εδάφη του Ισραήλ. Ένα µάτσο φονιάδες, εγκληµατίες της τζιχάντ, οργανωµένοι, εκπαιδευµένοι και οπλισµένοι από τη δολοφονική οργάνωση των Παλαιστινίων Χαµάς και άλλων ανάλογων παραστρατιωτικών οµάδων της Μεσοποταµίας ορµούσαν µέσα σε ένα µουσικό φεστιβάλ για την ειρηνική συνύπαρξη Εβραίων και Παλαιστινίων, σκοτώνοντας αδιακρίτως και στα τυφλά νέους ηλικιακά ανθρώπους που είχαν οράµατα και ροµαντισµό. Στη συνέχεια έβαλαν φωτιά σε συνοικισµούς-κιµπούτς, βιάζοντας και εκτελώντας µωρά και ενηλίκους, ολόκληρες οικογένειες που ζούσαν εκεί, πυρπολούσαν τα σπίτια τους, ασχηµονούσαν ακόµη και στα πτώµατα των δολοφονηµένων από τα χέρια και τη µανία τους. Ταυτόχρονα έχοντας εισβάλλει σε πόλεις του Ισραήλ πυροβολούσαν µαζικά ή µαχαίρωναν περαστικούς, αστυνοµικούς, έγκυες. Ο όρος τροµοκρατική επίθεση της Χαµάς εναντίον των Εβραίων του κράτους του Ισραήλ δεν είναι τελικά, και µε την απόσταση των τριών χρόνων από το γεγονός, επαρκής για να περιγράψει την επιλογή και τη σκοπιµότητα της απόφασης µαζικού εγκλήµατος από την πλευρά της τζιχάντ.

Είναι πολύ σηµαντικό ότι (όπως παραδέχθηκαν µετά την 7η Οκτωβρίου 2023 οι επιτελείς και οι οργανωτές του εγκλήµατος εκείνου του «µακελειού») αξιωµατούχοι και διοικητές της Χαµάς, που κρύβεται πίσω από τις κουκούλες ως µία περαιτέρω άσκηση τροµοκρατίας στο πλήθος και στην παγκόσµια κοινή γνώµη, το «µακελειό» ήταν αποτέλεσµα προετοιµασίας άνω των 20 χρόνων. Από τότε δηλαδή που οι ισραηλινές ένοπλες δυνάµεις είχαν αποχωρήσει από τη ζώνη της Γάζας ή τον Λίβανο που πολεµούσαν τη Χεζµπολάχ. Τα κονδύλια των ανθρωπιστικών οργανώσεων, του ΟΗΕ, του ίδιου του Ισραήλ αντί η ηγεµονεύουσα τη Γάζα, Χαµάς, να τα διοχετεύσει στον πληθυσµό των Παλαιστινίων στα νοσοκοµεία, τα σχολεία τους και την αναβάθµιση του βιοτικού τους επίπεδου, τα έκανε τούνελ, ρουκέτες, πυραύλους ή ιδιωτική περιουσία της οικογένειας Χανίγια ιδιοκτησία των οποίων ήταν η Χαµάς, αφήνοντας τους ανθρώπους σε κατάσταση και συνθήκες πρόσφυγα όπως βόλευε τις φιλοδοξίες της και το ιδεολογικό imperium που διατηρούσε στη ζώνη. ∆εν ήταν τυχαίοι άλλωστε οι τίτλοι στα διεθνή και αραβικά µίντια στα ρεπορτάζ για τη Γάζα σε βάθος δεκαετιών, ως «η πιο µεγάλη ανοιχτή φυλακή στον κόσµο».

Πέραν αυτών όµως η σφαγή των Εβραίων την 7η Οκτωβρίου 2023 χρησίµευε για κάτι πιο µεγάλο και πολύ πιο γεωπολιτικό για τις ζώνες της ∆υτικής Ασίας στο τρίγωνο Αν. Μεσόγειος-Αραβικός Κόλπος-Κασπία. Κοινός στόχος της συνωµοσίας της παγκόσµιας τζιχάντ, του ιερατείου και των Φρουρών της Επανάστασης στο Ιράν, της Μουσουλµανικής Αδελφότητας των Σουνιτών και άλλων εξτρεµιστών µε έδρα την Τουρκία, αλλά και πολύ ισχυρών οικονοµικά δυναστειών µε έδρα το Κατάρ ήταν η ανατροπή της εξέλιξης των πραγµάτων προς τη σταθεροποίηση, την ανάπτυξη, τη συνεργασία, την ευηµερία στη Μέση Ανατολή. Ένα στρατήγηµα που διακηρύχθηκε κατά την πρώτη προεδρία Τραµπ, το 2018, ως «Συµφωνίες του Αβραάµ».

Καθοριστικό σηµείο η δυνατότητα συνεννόησης µεταξύ του Βασιλείου των Σαούντ (Σαουδική Αραβία) µε το Ισραήλ στα δεδοµένα που είχαν ήδη επιτευχθεί στη σχέση εξ αποστάσεως Ισραήλ - Αιγύπτου ή την εξέλιξη στη σχέση Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα - Ισραήλ. Κρίσιµος ο αρµός Ελλάδας και Κύπρου στις θετικές διεργασίες.

Η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου στόχο είχε να λειτουργήσει ως «ξίφος» και «πρώτο αίµα» που θα ανάγκαζε τις ένοπλες δυνάµεις του Ισραήλ να εµπλακούν, όπως ήταν φυσικό, µε ανοιχτές επιχειρήσεις στην εκκαθάριση της Χαµάς στην πυκνοκατοικηµένη και «ναρκοθετηµένη» Γάζα εναντίον της Χαµάς αλλά και της Χεζµπολάχ στον Λίβανο ή των Χούθι στην Υεµένη. Και τελικά να επιχειρήσει η Ιερουσαλήµ απέναντι στην «κεφαλή του φιδιού» στην Τεχεράνη. Επειδή η τζιχάντ δεν θέλει εκεχειρία, συνεργασία και ευηµερία, αλλά θάνατο, πόνο και φτώχεια για να επιβιώσει…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή