Λευτέρης Καρχιμάκης στα Παραπολιτικά: H περιπέτεια του πατέρα μου άλλαξε τη ματιά μου στη ζωή (Eικόνες & Βίντεο)

Σε µια περίοδο που η πολιτική αναζητά ξανά ουσία, ο Λευτέρης Καρχιµάκης συνδυάζει ακαδηµαϊκή διαδροµή στο εξωτερικό µε έντονο πολιτικό αποτύπωµα. Σήµερα µιλά στο «Secret» της εφημερίδας "Παραπολιτικά" για την πολιτική, το πρόγραµµα του ΠΑΣΟΚ, τις µάχες της γενιάς του, αλλά και για τον αγώνα του πατέρα του ενάντια στον καρκίνο, τον έρωτα από απόσταση, τη µαγειρική και τις µικρές στιγµές που τον κρατούν γειωµένο.

Διαβάστε: Καρχιμάκης: "Ζητάμε εκλογές εδώ και τώρα, για να μπορέσουμε να δώσουμε διέξοδο στη χώρα" - Όσα είπε στα Παραπολιτικά 90,1

Για ποιον λόγο ένας άνθρωπος που είναι λέκτορας σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήµια του κόσµου να ασχοληθεί µε την πολιτική; Εχει να κάνει µε το ότι ο πατέρας σας ήταν υπουργός και σύµβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου;

Αν το δεις ψυχρά, θα µπορούσε κανείς να πει: «Εχεις µια καλή ακαδηµαϊκή πορεία σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήµια του κόσµου, σε ένα περιβάλλον αξιοκρατίας και σταθερότητας. Γιατί να µπεις στη φθορά της πολιτικής;». Για µένα, το να διδάσκεις και να εργάζεσαι στο εξωτερικό δεν είναι λόγος να µείνεις έξω από την πολιτική· είναι ακριβώς ο λόγος να µπεις µέσα. Γιατί βλέπεις πώς µπορούν να λειτουργούν τα κράτη όταν επενδύουν στη γνώση, στους θεσµούς, στην εµπιστοσύνη. Και δεν µπορείς να συµβιβαστείς µε το ότι στην Ελλάδα αυτά παραµένουν ζητούµενα. Από εκεί και πέρα, η πολιτική δεν είναι δουλειά. ∆εν είναι καριέρα. Οταν ασχολείσαι, είναι ευθύνη και υποχρέωση απέναντι στον κόσµο. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να µπαίνουν και όρια. Οταν είσαι για πάντα πολιτικός, ιδρυµατοποιείσαι, χάνεις την επαφή σου µε την κοινωνία. Η προσωπική µου άποψη είναι ότι πρέπει να µπουν όρια στις θητείες των βουλευτών. Στο ΠΑΣΟΚ, µάλιστα, περάσαµε αυτή τη διάταξη στο καταστατικό µας. Σε ό,τι αφορά την προσωπική µου επιλογή, δεν θα σου πω το εύκολο «καµία σχέση», γιατί δεν θα ήταν ειλικρινές. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η πολιτική ήταν κοµµάτι της καθηµερινότητας, µια διαρκής αγωνία για την κοινωνία. Αυτό σε διαµορφώνει. Σου αφήνει αξίες: την πίστη στην κοινωνική δικαιοσύνη, στη συµµετοχή, στο ότι η πολιτική οφείλει να υπηρετεί τους πολλούς. Αλλά από ένα σηµείο και µετά οι επιλογές είναι προσωπικές.

Εχετε αναλάβει το κυβερνητικό πρόγραµµα του ΠΑΣΟΚ. Το να το αναλαµβάνει κάποιος από τη νέα γενιά κάνει διαφορά στο αποτέλεσµα;

Νοµίζω πως σε αυτή την ιστορική συγκυρία το ηλικιακό έχει σηµασία. Για πάρα πολλά χρόνια τα προβλήµατα της γενιάς µου, της γενιάς 18-35, είτε απουσίαζαν από τον δηµόσιο διάλογο είτε έµπαιναν µε εντελώς λάθος όρους. Οταν ανέλαβα επικεφαλής του κυβερνητικού προγράµµατος του ΠΑΣΟΚ, η πρώτη ολοκληρωµένη πρόταση που παρουσιάσαµε ήταν το GenRent, η πρότασηλύση του ΠΑΣΟΚ για τη στεγαστική κρίση. Μέχρι να πάρουµε αυτή την πρωτοβουλία, ήταν σαν να µην υπήρχε πρόβληµα. Ολοι αδιαφορούσαν. Αδιαφορούσαν, γιατί, δυστυχώς, η γενιά µας δεν είχε φωνή στα media για να θέσει την ατζέντα. Αντίστοιχα και µε το ∆ηµογραφικό: για πάρα πολλά χρόνια το αντιµετωπίζαµε µε όρους «γεννάτε γιατί χανόµαστε». Οµως οι νέοι άνθρωποι, ενώ θέλουν να κάνουν παιδιά, έχουν να αντιµετωπίσουν µια σειρά από εµπόδια πριν καν φτάσουν εκεί. Γι’ αυτό θέσαµε στο επίκεντρο την εναρµόνιση οικογενειακής και επαγγελµατικής ζωής: µε λιγότερες ώρες εργασίας, µε την εγγύηση ότι κανένα παιδί δεν θα µένει εκτός παιδικού σταθµού. Αναγνωρίσαµε ότι, µε τις σύγχρονες εργασιακές συνθήκες, οι νέοι άνθρωποι κάνουν παιδιά αργότερα. Αρα χρειάζονται νέες πολιτικές: προτείνουµε δωρεάν κατάψυξη γενετικού υλικού για άνδρες και γυναίκες, καθώς και µια δηµόσια κλινική εξωσωµατικής γονιµοποίησης σε κάθε περιφέρεια. Αρα, ναι, το ηλικιακό τελικά έχει σηµασία.

Ιδιαίτερα αγαπητός στη νεολαία ο Λευτέρης Καρχιμάκης

Ο πατέρας σας διαγνώστηκε µε καρκίνο το 2024. Τι σήµανε για εσάς προσωπικά αυτή η δοκιµασία;

Ηταν µια στιγµή που σε σταµατάει απότοµα και σου αλλάζει τα πάντα. Ενιωσα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια µου, αλλά ταυτόχρονα έπρεπε να σταθώ όρθιος για τον πατέρα µου. Εκεί καταλαβαίνεις τι σηµαίνει πραγµατικά οικογένεια. Η µητέρα µου, η Μαίρη, δεν έφυγε ούτε λεπτό από το πλευρό του. Ο αδελφός µου, ο Γιώργος, ήταν η δύναµη όλων µας. Μια τέτοια δοκιµασία σού αλλάζει και την οπτική. Πράγµατα που πριν έµοιαζαν σηµαντικά, ξαφνικά µικραίνουν. Και άλλα, που τα θεωρούσες δεδοµένα, η υγεία, ο χρόνος, οι στιγµές, αποκτούν τεράστια αξία. Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και µια µεγάλη αλήθεια, που δεν πρέπει να την προσπερνάµε: το δηµόσιο σύστηµα Υγείας στάθηκε δίπλα µας. Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το προσωπικό, άνθρωποι που δίνουν καθηµερινά µια µάχη, πολλές φορές πέρα από τα όρια των αντοχών τους. Τους οφείλουµε ένα µεγάλο «ευχαριστώ».

Από αριστερά ο αδερφός του Λευτέρη, Γιώργος, ο Μιχάλης Καρχιμάκης και η μητέρα του, Μαίρη

Ένα τρυφερό στιγμιότυπο από την παιδική ηλικία του Λευτέρη Καρχιμάκη με τον αδερφό του, Γιώργο και τον Μιχάλη Καρχιμάκη

Μαθαίνω πως έχετε σχέση εξ αποστάσεως. Πώς δουλεύει αυτό;

Κάθε σχέση έχει τις δυσκολίες της. Πέρα από τα κλισέ «Ο έρωτας δυναµώνει µε την απόσταση», «Αν είναι αληθινό, θα κρατήσει» κ.λπ., η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο να θέλεις να αγκαλιάσεις τη σύντροφό σου το βράδυ και να αρκείσαι σε µια οθόνη πάνω στο διπλανό µαξιλάρι. Θέλει πολύ µεγάλη προσπάθεια και διάθεση για επικοινωνία. Η σχέση είναι, σε µεγάλο βαθµό, η καθηµερινότητα, το ότι γράφεις την ιστορία της ζωής σου µε συµπρωταγωνιστή. Αυτά πράγµατι τα στερείσαι και πρέπει να τα «κατασκευάσεις» µε πολύ µεγαλύτερο κόπο. Γνωρίζεις τα πρόσωπα της καθηµερινότητας του άλλου µέσα από αφηγήσεις και η αλληλεπίδρασή σου µε τα «κεφάλαια» της ιστορίας του µοιάζει περισσότερο µε εκείνη ενός εξωτερικού αφηγητή. Βέβαια, θα σου πω ότι η σύντροφός µου ισχυρίζεται πως, όταν ήµουν µόνιµα στην Ολλανδία και δεν πηγαινοερχόµουν λόγω πολιτικής, µε έβλεπε περισσότερο. Οπότε δεν είµαι βέβαιος ότι η απόσταση είναι τελικά το βασικό πρόβληµα.

Τι σας χαλαρώνει από την πολιτική; Ασχολείστε, ας πούµε, µε την Τέχνη;

Μου αρέσει πάρα πολύ ο χορός. Χορεύω latin. Οταν πήγα να γραφτώ, µάλιστα, µου έδωσαν να συµπληρώσω µια φόρµα µε διάφορες επιλογές. Εκεί µπέρδεψα τη ρούµπα µε τη ζούµπα. Η δασκάλα παραξενεύτηκε και µε ρώτησε 2-3 φορές αν ήµουν σίγουρος. Στο πρώτο µάθηµα καταλάβαµε και οι δύο ότι το πρόγραµµα χορού που µε ενδιέφερε δεν ήταν η ζούµπα. Από εκεί και πέρα, είµαι Ταύρος, ως εκ τούτου θεωρώ πως η υψηλότερη µορφή Τέχνης είναι η µαγειρική.

Τυχερή η κοπέλα σας. Ποιες είναι οι σπεσιαλιτέ σας;

Γαριδοµακαρονάδα και µοσχαράκι µπουργκινιόν! Από το «Secret» όµως θέλω να καταγγείλω ότι υπάρχει µια συνωµοσία εναντίον µου, προκειµένου να µην αναγνωρίσει ποτέ η κοπέλα µου ότι µαγειρεύω καλά. Κάθε φορά που λέω να µαγειρέψω, κάτι της συµβαίνει! Μέχρι και την κολλητή της επιστράτευσα να πάω να µαγειρέψω σπίτι της για εκείνη, τον σύντροφό της και για εµάς, για τα δύο ζευγάρια δηλαδή, και 30 λεπτά πριν µε παίρνει και µου λέει: «Ακυρο. Τελικά θα παραγγείλουµε σουβλάκια!». Τυχαίο ή µη, το αφήνω στην κρίση των αναγνωστών.

Εχετε κάνει γυµνισµό;

Ναι! Το γκολ του Ελ Κααµπί απέναντι στη Φιορεντίνα και το πεταχτάρι του Πρίντεζη είναι δύο στιγµές που µε βρήκαν χωρίς µπλούζα.



Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας "Παραπολιτικά"