Ο Στέφανος Ληναίος, ένας από τους πιο εμβληματικούς ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών, κλείνοντας έναν κύκλο που κράτησε περισσότερες από έξι δεκαετίες. Με παρουσία που ξεχώρισε για το ήθος, τη συνέπεια και την καλλιτεχνική του δύναμη, κατάφερε να αφήσει ένα αποτύπωμα που δύσκολα μπορεί να συγκριθεί.

Διαβάστε: Πέθανε ο Στέφανος Ληναίος σε ηλικία 98 ετών: Η ανάρτηση της κόρης του, Μαργαρίτας Μυτιληναίου (Εικόνες)


Από τη Μεσσήνη στην Αθήνα, το πρώτο μεγάλο βήμα του Στέφανου Ληναίου

Ο Στέφανος Ληναίος, κατά κόσμον Διονύσης Μυτιληναίος, γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1928 στη Μεσσήνη. Το 1947 πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει στην Αθήνα, αρχικά για να φοιτήσει στην Πάντειο, μια πορεία όμως που γρήγορα άλλαξε κατεύθυνση. Το θέατρο ήταν αυτό που τον κέρδισε ολοκληρωτικά. Εγκαταλείπει τις σπουδές του και περνά στη Σχολή Θεάτρου Αθηνών, ενώ παράλληλα εντάσσεται στον Μορφωτικό Σύλλογο «Αθήναιον», έναν χώρο όπου δίδασκαν σημαντικές προσωπικότητες του πνεύματος, όπως ο Παπανούτσος και ο Δημαράς. Από νωρίς, λοιπόν, διαμορφώνεται μέσα σε ένα περιβάλλον βαθιάς πνευματικής καλλιέργειας.

Τα πρώτα βήματα και η είσοδος στον κινηματογράφο

Αποφοιτώντας το 1951, ξεκινά την πορεία του σε αθηναϊκούς θιάσους και πολύ σύντομα ξεχωρίζει. Το 1954 συμμετέχει στον «Μάκβεθ» με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ, ενώ ακολουθεί ο «Οθέλλος», εδραιώνοντας την παρουσία του στο θέατρο. Το 1955 κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Το Οργανάκι του Αττίκ», δίπλα σε μεγάλα ονόματα της εποχής. Λίγα χρόνια αργότερα επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με τον «Μπάρμπα Γιάννη τον Κανατά», χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει τη θεατρική του βάση.


Οι ρόλοι που τον έκαναν γνωστό στο ευρύ κοινό

Η αναγνώριση από το ευρύ κοινό έρχεται μέσα από εμβληματικές συμμετοχές στον ελληνικό κινηματογράφο. Στον «Θησαυρό του Μακαρίτη» συμπρωταγωνιστεί δίπλα στη Βασιλειάδου και τον Αυλωνίτη, ενώ την ίδια χρονιά, το 1959, συμμετέχει στο «Κλωτσοσκούφι» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, σε έναν ρόλο που αναδεικνύει την ευελιξία του ως ηθοποιού. Οι ρόλοι του, είτε σε λαϊκές κωμωδίες είτε σε πιο απαιτητικά έργα, είχαν πάντα μια αλήθεια που τον έκανε να ξεχωρίζει.

Το 1959, συμμετέχει στο «Κλωτσοσκούφι» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, σε έναν ρόλο που αναδεικνύει την ευελιξία του ως ηθοποιού.

Η Χούντα, η απομάκρυνση και η νέα αρχή στο εξωτερικό

Η πορεία του διακόπτεται απότομα λίγο πριν τη Χούντα του 1967. Οι πολιτικές του θέσεις τον φέρνουν σε σύγκρουση με το καθεστώς, με αποτέλεσμα να καθαιρεθεί από γενικός γραμματέας του ΣΕΗ. Αποφασίζει να φύγει από την Ελλάδα και να αυτοεξοριστεί στο Λονδίνο. Εκεί σπουδάζει στη φημισμένη RADA, εμπλουτίζοντας ακόμη περισσότερο την υποκριτική του κατάρτιση. Το 1969 επιστρέφει κινηματογραφικά με την «Κόμισσα της Φάμπρικας», μια από τις τελευταίες του σημαντικές εμφανίσεις στον εμπορικό κινηματογράφο, πριν στραφεί σχεδόν αποκλειστικά στο θέατρο.

Ο Στέφανος Ληναίος έφυγε από τη ζωή στα 98 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια καλλιτεχνική διαδρομή στο θέατρο και τον κινηματογράφο.


Το θέατρο Άλφα και η μεγάλη του παρακαταθήκη

Μαζί με τη σύζυγό του, Έλλη Φωτίου, ιδρύει τον θίασο «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο» και δημιουργεί το θέατρο Άλφα, έναν χώρο που θα συνδεθεί απόλυτα με το όνομά του. Μετά την πτώση της Χούντας, αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στο θέατρο, ανεβάζοντας δεκάδες σημαντικές παραστάσεις. Έργα όπως «Δεν Πληρώνω - Δεν Πληρώνω», «Καληνύχτα Μαργαρίτα», «Οι Ρόζεμπεργκ δεν πρέπει να πεθάνουν» και «Ένας εχθρός του λαού» γεμίζουν για χρόνια το θέατρο και καθορίζουν την πορεία του. Από το 2015 αποσύρεται από την ενεργό δράση, αλλά παραμένει παρών, ως ένας άτυπος «φύλακας» του θεάτρου Άλφα, στηρίζοντας τη νέα γενιά καλλιτεχνών.

Διαβάστε: Τάσος Ιορδανίδης: Η αποκάλυψη για το 2020 και το ευχαριστώ στο Στέφανο Ληναίο που έφυγε από την ζωή και την Έλλη Φωτίου (Εικόνα)

Μαζί με τη σύζυγό του, Έλλη Φωτίου, ιδρύει τον θίασο «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο» και δημιουργεί το θέατρο Άλφα, έναν χώρο που θα συνδεθεί απόλυτα με το όνομά του.

Ο Στέφανος Ληναίος, ένας από τους πιο εμβληματικούς ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών, κλείνοντας έναν κύκλο που κράτησε περισσότερες από έξι δεκαετίες.


Ο Στέφανος Ληναίος συγγραφέας και άνθρωπος του πνεύματος

Η δημιουργικότητά του δεν περιορίστηκε στην υποκριτική. Έγραψε σημαντικά βιβλία, όπως «Μερικοί θάνατοι», «Το αυριανό θέατρο», «Αγώνες και αγωνίες», «Η αλυσίδα» και «Το Άγιο Χαϊδάρι». Παράλληλα, για περίπου δύο δεκαετίες αρθρογραφούσε συστηματικά, εκφράζοντας σκέψεις και προβληματισμούς για την τέχνη και την κοινωνία μέσα από εφημερίδες όπως το «Έθνος», η «Ελευθεροτυπία», η «Καθημερινή» και «Τα Νέα».

Ο Στέφανος Ληναίος, κατά κόσμον Διονύσης Μυτιληναίος, γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1928 στη Μεσσήνη. Το 1947 πήρε τη μεγάλη απόφαση να μετακομίσει στην Αθήνα, αρχικά για να φοιτήσει στην Πάντειο, μια πορεία όμως που γρήγορα άλλαξε κατεύθυνση.


Η ήρεμη αποχώρηση και η βαριά κληρονομιά

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε περιορίσει τις δημόσιες εμφανίσεις του, επιλέγοντας να ζει μέσα από τις μνήμες, τα γραπτά του και τις ιστορίες μιας άλλης εποχής. Μιας εποχής όπου, όπως έλεγε, ο κόσμος είχε διαφορετική σχέση με την τέχνη και τη ζωή. Ο Στέφανος Ληναίος αφήνει πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη, όχι μόνο ως ηθοποιός, αλλά ως άνθρωπος που υπηρέτησε τον πολιτισμό με συνέπεια, αξιοπρέπεια και βαθιά πίστη στην τέχνη.