O Πέτρος Γαϊτάνος μιλά στο parapolitika.gr για τον "Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη": Είναι κάτι σαν όαση στη στείρα και συγχυσμένη εποχή μας

Αρχής γενομένης από τις 20/5 και το θέατρο «Ακροπόλ», ο Πέτρος Γαϊτάνος παρουσιάζει ένα ξεχωριστό πρότζεκτ, με τα λόγια και τους ύμνους του Αγίου Παϊσίου. Μετά την κυκλοφορία της διπλά πλατινένιας δουλειάς του «Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης - Μιλώντας με τον Γέροντα, ακούγοντας τον Άγιο - Ο βίος, οι λόγοι και οι ύμνοι του», αφηγείται ζωντανά το έργο του, που χαρακτηρίζεται από την εξής πρωτοτυπία: μεταφέρει επακριβώς τα λόγια και τους ύμνους του Αγίου Γέροντος, όπως πρωτοκαταγράφηκαν από τον ίδιο τον Άγιο ηχητικά. Μαζί με ταλαντούχους μουσικούς της παράδοσής μας και τη βυζαντινή χορωδία «Μελίρρυτον», αναμένουμε ένα υψηλής αισθητικής αποτέλεσμα. Κλου, οι αφηγήσεις δύο φίλων από τα παλιά, καταξιωμένων ηθοποιών και κατά διαστήματα και συνεργατών: Του Λεωνίδα Κακούρη -που αποδίδει τους λόγους του Αγίου- και της Κατερίνας Διδασκάλου, που συμπράττει στην αφήγηση.

Υποσημειώνοντας πως τα κείμενα της αφήγησης είναι ερανισμένα από τα βιβλία του πρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση, ενώ τα ποιητικά κείμενα των ύμνων είναι του Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ, παραδίδουμε τη σκυτάλη στον Πέτρο Γαϊτάνο, ο οποίος έχει αναλάβει τη διεύθυνση παραγωγής, τη σκηνοθεσία, τις διασκευές, την καλλιτεχνική επιμέλεια, και, βεβαίως, τον κύριο ρόλο ως ερμηνευτής και αφηγητής.

Τι λοιπόν θα δει και τι θα ακούσει το κοινό σε αυτό το ξεχωριστό πόνημα;

Μια ιδιαίτερη, μοναδική θα έλεγα, σκηνοθετημένη οπτικοακουστική παρουσίαση της ζωής του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη: επικεντρώνονται στα σημαντικότερα μέρη όπου έζησε, από τη γέννησή του, τα μέρη που μόνασε, μέχρι και την κοίμησή του. Στη διάρκειά της, προβάλλονται σε οθόνη υψηλής ευκρίνειας φωτογραφίες και ειδικά βίντεο από τον βίο του Γέροντα Παϊσίου. Είναι ένα οπτικό θέαμα που αξίζει να δουν όλοι, που επιτεύχθηκε και με τη συμβολή της σύγχρονης τεχνολογίας – θεωρώ πως είναι σπάνιο, καθώς κινείται πότε στα βάθη της αιώνιας παράδοσης και πότε στις ψηλαφίσεις του μέλλοντος. Για μένα είναι κάτι σαν όαση στη στείρα και συγχυσμένη εποχή μας.



Μιλήστε μας για τη συμμετοχή των Κατερίνας Διδασκάλου-Λεωνίδα Κακούρη.

Μοιράζονται μαζί μου την αφήγηση και τα κείμενα: Η Κατερίνα, με την υπέροχη κι έμπειρη εκφορά της φωνής της, δίνει τον παλμό των αποχρώσεων των κειμένων στη διαδρομή αυτή, παραθέτοντας συγκλονιστικές μαρτυρίες και γεγονότα. Ο δε Λεωνίδας μάς μεταφέρει, με αυτή την απόλυτα εκφραστική, καθαρή, ζεστή φωνή του τα ατόφια λόγια του ευλογημένου γέροντα. Θα έλεγα ότι μπαίνει σε έναν ρόλο χωρίς δραματουργικά στοιχεία. Αυτό με συναρπάζει: δίνεις σε δύο αναμφίβολα ταλαντούχους και συγχρόνως πολύπειρους ηθοποιούς να μεταφέρουν τα γεγονότα και τους υψηλούς αυτούς λόγους. «Κινούνται» λοιπόν μεταξύ δραματουργίας, χωρίς δράση και κίνηση, ζωγραφίζοντας, με λόγια και φώνηση, την πορεία και τη δράση, κάτι απόλυτα λειτουργικό κιόλας, πέρα από ασυνήθιστο. Εδώ να σας πω ότι από την πρώτη κιόλας πρόβα ενθουσιάστηκα!

Είναι τάση τα καλλιτεχνικά πρότζεκτ με θρησκευτικό θέμα...

Σε προσωπικό επίπεδο, καταρχάς, θέλω να πω ότι ο συνδυασμός της κατά Χριστόν ζωής μου, μαζί με τον ευρύτερα καλλιτεχνικό μου χαρακτήρα, τις εκφράσεις και τις δυνατότητές μου, μεταφράζονται, εκ του αποτελέσματος, σε στοιχεία που βρίσκουν ισχυρή ανταπόκριση στον κόσμο εδώ και δεκαετίες – προτού γίνουν ξεκάθαρα παγκόσμια τάση τα καλλιτεχνικά πρότζεκτ με θρησκευτικό «πυρήνα». Να μη ξεχνάμε βέβαια ότι τίποτα δεν είναι δικό μας: συντάσσω, κατά το δυνατόν, όλα αυτά τα δώρα προς τη δόξα του Δότη τους. Έπειτα, για να επανέλθω στη διαφορετικότητα της παράστασης, έχουμε εικόνες συνδυασμένες με αφηγήσεις σχετικές με τη ζωή και τους θαυμάσιους ψυχωφελείς λόγους του γέροντα, μαζί με πολλούς ύμνους που έχουν γραφτεί προς τιμήν του. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό γεμάτο από το μεγαλείο του αγιασμού!



Και τελικά, είμαστε μακριά από το Θεάρεστο;

Ναι, δυστυχώς. Αυτό το λέω διότι πιστεύω ότι δεν υιοθετούμε στην καθημερινότητά μας τους κανόνες του Θεού, αυτούς που ενεργοποιούν την κίνηση της Χάρης Του, εφόσον βρουν χώρο κατάλληλο μέσα μας. Τίποτα, όμως, δεν αξίζει αν δεν είναι θεάρεστο. Καθημερινά, εξάλλου, διαπιστώνουμε πόσο ανάποδα κινείται η κοινωνία μας, ακριβώς και κυρίως λόγω της απουσίας της Χάρης του Θεού, που αποτελεί κύρια άκτιστη ενέργειά Του. Αλλά, ό,τι δεν είναι αρεστό στον Θεό, δεν προκόβει και δεν «σώζει». Σαφώς όλα εξαρτώνται από τη βούληση του ανθρώπου, ό,τι είναι αρεστό σε Αυτόν, δίνει άξιους καρπούς –άρα αξίζει!