EnΜανώλης Γεραπετρίτης: "Βασικά δεν μοιάζουμε" - Η σπάνια αναφορά στον αδελφό του Γιώργο Γεραπετρίτη (Βίντεο)
Μια αποκαλυπτική συνέντευξη
Ο Μανώλης Γεραπετρίτης μιλά στον Γιώργο Κουβαρά για την υποκριτική, τον αδελφό του Γιώργο Γεραπετρίτη, τα παιδικά του χρόνια, το ποδόσφαιρο, τη συγγραφή και όσα θεωρεί πραγματικά σημαντικά στη ζωή
Ο ηθοποιός Μανώλης Γεραπετρίτης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή του Γιώργου Κουβαρά «Μίλησέ μου» και μίλησε για τη διαδρομή του στο θέατρο, τις επιλογές του, την οικογένειά του, αλλά και όσα εξακολουθούν να τον συγκινούν και να τον κινητοποιούν.
Γνωστός στο τηλεοπτικό κοινό ως ο «Πάνος» του «Σασμού», ο δικαστής της Ελένης Σταμίρη στις «Άγριες Μέλισσες», ο Μανώλης Γεραπετρίτης είναι ίσως λιγότερο γνωστός ως αδερφός του υπουργού Γιώργου Γεραπετρίτη.
Αναφερόμενος στην πορεία του στην υποκριτική, εξήγησε πως για πολλά χρόνια βρέθηκε να ερμηνεύει συγκεκριμένους χαρακτήρες, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Το 80% των ρόλων είναι του κακού… Είναι κόντρα ρόλος», μέχρι που, όπως σημείωσε, «έρχεται ο πρώτος ρόλος που δεν είναι κόντρα». Μίλησε ακόμη για τις καταβολές του και την επιρροή της οικογένειάς του, αποκαλύπτοντας πως «ο μπαμπάς μου ήταν λαϊκός ποιητής».
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον αδελφό του, σχολιάζοντας με χιούμορ: «Βασικά δεν μοιάζουμε», υπογραμμίζοντας ότι, παρά τους διαφορετικούς δρόμους που ακολούθησαν, τους συνδέουν ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί.
Θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια, λέγοντας πως «μέναμε στο ψαροχώρι – το σπίτι μου ήταν και τελωνείο», μια εικόνα που, όπως άφησε να φανεί, καθόρισε τις πρώτες του εμπειρίες. Παράλληλα, εξέφρασε την πίστη του στους ανθρώπους που επιμένουν να ονειρεύονται, σημειώνοντας: «Ας υπάρχουν λίγοι ρομαντικοί επαναστάτες».
Η πρώτη του επαγγελματική επιλογή, όπως αποκάλυψε, δεν ήταν η υποκριτική. «Πήγα στα Γιάννενα για να γίνω καθηγητής, να διδάσκω παιδιά», είπε, ενώ εξήγησε ότι στη ζωή του προσπάθησε να ακολουθεί όσα πραγματικά αγαπά, γιατί «το χειρότερο πράγμα στη ζωή μας είναι να κάνουμε πράγματα που δεν αγαπάμε». Αναφέρθηκε επίσης στη μεγάλη του αγάπη για τον αθλητισμό, λέγοντας πως «η μεγάλη μου αγάπη ήταν το ποδόσφαιρο».
Μιλώντας για τα πρώτα του βήματα ως ηθοποιός, σημείωσε ότι «προσπάθησα να βρω ανθρώπους να με δούνε, αλλά με πολύ λεπτότητα», περιγράφοντας μια πορεία που στηρίχθηκε στην επιμονή και στον σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους του χώρου. Παραδέχθηκε ακόμη ότι «δεν θα μπορούσα να είμαι δικαστής γιατί θα λειτουργούσα με συναίσθημα», ενώ, αναφερόμενος στη συγγραφική του προσπάθεια, ανέφερε: «Θέλω να δώσω τον εαυτό μου σε αυτό το βιβλίο».
Στη διάρκεια της συζήτησης στάθηκε και στην αξία της σιωπής, υπογραμμίζοντας πως «πρέπει να μάθουμε να εκτιμάμε τη σιωπή», ενώ θυμήθηκε ότι στα νεανικά του χρόνια «ψάρευα 7 ώρες την ημέρα», μια συνήθεια που του χάριζε ηρεμία και επαφή με τη φύση.
Ο Μανώλης Γεραπετρίτης μίλησε επίσης για τη συμμετοχή του σε νέα καλλιτεχνική παραγωγή, δηλώνοντας πως «είμαι πολύ περήφανος που συμμετέχω σε αυτή τη μεγάλη παραγωγή», ενώ αναφέρθηκε και στο ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι «θα αφήσει ιστορία».
Η συζήτηση κλείνει με μια διαπίστωση αρκετά φιλοσοφημένη: «Τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή μας δεν τα θωρούν τα μάτια, τα βλέπει η ψυχή μας».
Μανώλης Γεραπετρίτης: «Το 80% των ρόλων μου ήταν του κακού»
Γνωστός στο τηλεοπτικό κοινό ως ο «Πάνος» του «Σασμού», ο δικαστής της Ελένης Σταμίρη στις «Άγριες Μέλισσες», ο Μανώλης Γεραπετρίτης είναι ίσως λιγότερο γνωστός ως αδερφός του υπουργού Γιώργου Γεραπετρίτη.Αναφερόμενος στην πορεία του στην υποκριτική, εξήγησε πως για πολλά χρόνια βρέθηκε να ερμηνεύει συγκεκριμένους χαρακτήρες, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Το 80% των ρόλων είναι του κακού… Είναι κόντρα ρόλος», μέχρι που, όπως σημείωσε, «έρχεται ο πρώτος ρόλος που δεν είναι κόντρα». Μίλησε ακόμη για τις καταβολές του και την επιρροή της οικογένειάς του, αποκαλύπτοντας πως «ο μπαμπάς μου ήταν λαϊκός ποιητής».
Η σχέση με τον αδελφό του Γιώργο Γεραπετρίτη και τα παιδικά χρόνια
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον αδελφό του, σχολιάζοντας με χιούμορ: «Βασικά δεν μοιάζουμε», υπογραμμίζοντας ότι, παρά τους διαφορετικούς δρόμους που ακολούθησαν, τους συνδέουν ισχυροί οικογενειακοί δεσμοί.Θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια, λέγοντας πως «μέναμε στο ψαροχώρι – το σπίτι μου ήταν και τελωνείο», μια εικόνα που, όπως άφησε να φανεί, καθόρισε τις πρώτες του εμπειρίες. Παράλληλα, εξέφρασε την πίστη του στους ανθρώπους που επιμένουν να ονειρεύονται, σημειώνοντας: «Ας υπάρχουν λίγοι ρομαντικοί επαναστάτες».
Η πρώτη του επαγγελματική επιλογή, όπως αποκάλυψε, δεν ήταν η υποκριτική. «Πήγα στα Γιάννενα για να γίνω καθηγητής, να διδάσκω παιδιά», είπε, ενώ εξήγησε ότι στη ζωή του προσπάθησε να ακολουθεί όσα πραγματικά αγαπά, γιατί «το χειρότερο πράγμα στη ζωή μας είναι να κάνουμε πράγματα που δεν αγαπάμε». Αναφέρθηκε επίσης στη μεγάλη του αγάπη για τον αθλητισμό, λέγοντας πως «η μεγάλη μου αγάπη ήταν το ποδόσφαιρο».
Η πορεία στην υποκριτική και η αγάπη για τη συγγραφή
Μιλώντας για τα πρώτα του βήματα ως ηθοποιός, σημείωσε ότι «προσπάθησα να βρω ανθρώπους να με δούνε, αλλά με πολύ λεπτότητα», περιγράφοντας μια πορεία που στηρίχθηκε στην επιμονή και στον σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους του χώρου. Παραδέχθηκε ακόμη ότι «δεν θα μπορούσα να είμαι δικαστής γιατί θα λειτουργούσα με συναίσθημα», ενώ, αναφερόμενος στη συγγραφική του προσπάθεια, ανέφερε: «Θέλω να δώσω τον εαυτό μου σε αυτό το βιβλίο».Στη διάρκεια της συζήτησης στάθηκε και στην αξία της σιωπής, υπογραμμίζοντας πως «πρέπει να μάθουμε να εκτιμάμε τη σιωπή», ενώ θυμήθηκε ότι στα νεανικά του χρόνια «ψάρευα 7 ώρες την ημέρα», μια συνήθεια που του χάριζε ηρεμία και επαφή με τη φύση.
Ο Μανώλης Γεραπετρίτης μίλησε επίσης για τη συμμετοχή του σε νέα καλλιτεχνική παραγωγή, δηλώνοντας πως «είμαι πολύ περήφανος που συμμετέχω σε αυτή τη μεγάλη παραγωγή», ενώ αναφέρθηκε και στο ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι «θα αφήσει ιστορία».
