Η Νεκταρία-Ελευθερία Αγγελάκη, δικηγόρος-εργατολόγος, νομικός σύμβουλος στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, ορίστηκε από τον Αλέξη Τσίπρα αναπληρώτρια τομεάρχης Εργασίας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Μιλά στο «S» για την τοποθέτησή της σε αυτή τη θέση του νέου φορέα, για την εμπειρία της μητρότητας, αλλά και για τη σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της, που τη βοήθησε να εκτιμήσει τις δυνάμεις της.


Είστε μάχιμη δικηγόρος, εργατολόγος, και πλέον είστε αναπληρώτρια τομεάρχης Εργασίας της ΕΛΑΣ. Πώς προέκυψε αυτό;

Η διαδρομή μου ξεκίνησε από τη μάχιμη δικηγορία και την καθημερινή επαφή με τους εργαζομένους. Ως εργατολόγος και άμισθη νομική σύμβουλος στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, βρέθηκα δίπλα σε ανθρώπους που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους. Η οικονομική κρίση του 2010 με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δεν αρκούσε μόνο η μάχη στις δικαστικές αίθουσες. Επρεπε να συμβάλω και στη διαμόρφωση πολιτικών για την εργασία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ετσι ξεκίνησε η ενεργή συμμετοχή μου στην πολιτική, ενώ σήμερα, με την εμπιστοσύνη του Αλέξη Τσίπρα, υπηρετώ ως αναπληρώτρια τομεάρχης Εργασίας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Για εμένα δεν είναι τίτλος, αλλά ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους της εργασίας.


Πώς νιώσατε όταν σας ανακοίνωσε αυτή τη θέση;

Ηταν μια στιγμή μεγάλης τιμής και συγκίνησης. Οταν ο Αλέξης Τσίπρας σού εμπιστεύεται μια τόσο σημαντική ευθύνη, αντιλαμβάνεσαι το βάρος της επιλογής του και αισθάνεσαι ακόμα μεγαλύτερη υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους που εκπροσωπείς. Παράλληλα, ένιωσα έτοιμη. Η πορεία μου ως εργατολόγου και η καθημερινή παρουσία δίπλα στους εργαζομένους μού έδωσαν την εμπειρία και την αυτοπεποίθηση να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του ρόλου. Αντιμετωπίζω αυτή τη θέση ως δέσμευση για περισσότερη δουλειά, συνέπεια και προσφορά.

Θέλω να πω σε κάθε γυναίκα να μην αμφισβητήσει ποτέ τη δύναμή της. Η ζωή θα φέρει δυσκολίες, όμως μέσα μας κρύβουμε πολύ μεγαλύτερες αντοχές από όσες πιστεύουμε

Πώς είναι να μεγαλώνετε μόνη σας το παιδί σας μαζί με τους γονείς σας;

Το να μεγαλώνεις μόνη σου ένα παιδί είναι μια μεγάλη ευθύνη, που απαιτεί αντοχές και καθημερινές θυσίες. Νιώθω, όμως, ευγνώμων, γιατί έχω τη στήριξη των γονιών μου. Ο λίγος ελεύθερος χρόνος που μου αφήνουν η δικηγορία και η πολιτική ανήκει στον γιο μου. Η μητρότητα είναι ένας από τους βασικούς λόγους που ασχολούμαι με την πολιτική. Δεν θέλω να ζήσω τη στιγμή που τόσοι γονείς βίωσαν στα χρόνια του brain drain, αποχαιρετώντας τα παιδιά τους στο αεροδρόμιο. Θέλω ο γιος μου και όλα τα νέα παιδιά να μπορούν να δημιουργήσουν το μέλλον τους στην Ελλάδα.


Είχατε μια σοβαρή περιπέτεια με την υγεία σας. Θέλετε να μας μιλήσετε;

Ναι, ήταν η πιο δύσκολη μάχη της ζωής μου. Βρέθηκα αντιμέτωπη με τον καρκίνο και πέρασα μια απαιτητική διαδρομή με χημειοθεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις. Δεν επέτρεψα, όμως, ποτέ στην ασθένεια να με καθορίσει. Οσο μου το επέτρεπαν οι δυνάμεις μου, συνέχισα να εργάζομαι ως μάχιμη δικηγόρος, να υπερασπίζομαι τους εργαζομένους, να συμμετέχω στην πολιτική δράση και, πάνω απ’ όλα, να είμαι δίπλα στο παιδί μου. Δεν ήθελα να στερηθεί τη μητέρα του, ούτε να πιστέψει ότι εγκατέλειψα τον αγώνα.


Φοβηθήκατε;

Ο φόβος είναι ανθρώπινος και, φυσικά, υπήρξαν στιγμές που λύγισα. Πολύ γρήγορα, όμως, κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να του επιτρέψω να με νικήσει. Είχα το παιδί μου, την οικογένειά μου και ανθρώπους που με χρειάζονταν. Αυτή η δοκιμασία με έκανε να εκτιμήσω περισσότερο τη ζωή και να ανακαλύψω πόση δύναμη μπορεί να κρύβει ένας άνθρωπος, όταν έχει λόγους να συνεχίσει. Σήμερα θυμάμαι όχι μόνο τον πόνο, αλλά, κυρίως, ότι δεν εγκατέλειψα ποτέ τη μάχη.


Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε στις γυναίκες;

Θέλω να πω σε κάθε γυναίκα να μην αμφισβητήσει ποτέ τη δύναμή της. Η ζωή θα φέρει δυσκολίες, όμως μέσα μας κρύβουμε πολύ μεγαλύτερες αντοχές από όσες πιστεύουμε. Να μη φοβηθούμε να διεκδικήσουμε τα όνειρά μας, να εργαστούμε, να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας με αξιοπρέπεια και να στεκόμαστε όρθιες ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές. Οι μεγαλύτερες δοκιμασίες δεν μας κάνουν πιο αδύναμες. Μας κάνουν πιο δυνατές και πιο αποφασισμένες να δίνουμε αξία σε κάθε ημέρα της ζωής μας. Και θα ήθελα να κλείσω με μια φράση της Ελινορ Ρούζβελτ, που με εκφράζει απόλυτα: «Μια γυναίκα είναι σαν το φακελάκι του τσαγιού. Δεν γνωρίζει πόσο δυνατή είναι, μέχρι να βρεθεί μέσα στο ζεστό νερό».

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά