Για αυτό που σήμαινε η Ντόλι Πάρτον, η οποία πέθανε την Τρίτη 25 Αυγούστου 2026 στα 80, για τις ΗΠΑ, αρκεί η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ για μεσίστιες σημαίες και επταήμερο πένθος. Η βασίλισσα της κάντρι συγκίνησε πολλούς και κατέστησε εύχαρους εκατοντάδες χιλιάδες θεατές και ακροατές κατά τη διάρκεια της παροιμιώδους καριέρας της. Το ένστικτο του αυτοσαρκασμού της υπήρξε μεγαλειώδες και έδινε την αίσθηση, με αυτές τις ξανθιές περούκες και μια προφορά που ευτυχώς δεν μπήκε στη διαδικασία να την φτιάξει, πως ήταν ένα κινούμενο... τεχνικολόρ, γεμίζοντας με χρώματα το χώρο που βρισκόταν. Όσο μεγάλωνε, βεβαίως, τα γηρατειά και ο θάνατος ήταν οπωσδήποτε ένα ζήτημα. Στις εμφανίσεις της είχε κληθεί να μιλήσει για αυτά, αφήνοντας τα αποστάγματα της σοφίας που είχε κερδίσει κάνοντας την υπέρβαση, δημιουργώντας μια καριέρα προερχόμενη από μια οικογένεια που δυσκολευόταν στα βασικά. 

Διαβάστε: Ντόλι Πάρτον: Επταήμερο πένθος για τον θάνατο της "βασίλισσας" της κάντρι - Μεσίστιες οι σημαίες των ΗΠΑ για μια εβδομάδα με εντολή Τραμπ



Ντόλι Πάρτον: Η συνέντευξη στο "People"

Η Ντόλι Πάρτον μίλησε στο περιοδικό «People» το 2025, λίγους μήνες πριν κλείσει. Αισθανόταν πως «μόλις ξεκινούσα», είχε πει. Η ηλικία της δεν έμοιαζε να την φθείρει ψυχολογικά:  «Αν αφήσεις τον εαυτό σου να γεράσει, θα γεράσεις. Ο κόσμος λέει: "Πώς γίνεται να μη φαίνεται ότι μεγαλώνεις;" Και εγώ απαντώ: "Δεν έχω χρόνο να γεράσω". Δεν έχω χρόνο να κάθομαι και να σκέφτομαι αυτό. Δεν είναι εκεί το μυαλό μου», είχε πει τον περασμένο Νόεμβριο με αφορμή την κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας της. 

Είχε πει, ωστόσο, ήδη πως σκεφτόταν όσα ήθελε να μείνουν πίσω αφού θα πέθαινε, κάτι που την ενέπνευσε να γράψει τα απομνημονεύματά της, «Star of the Show: My Life on Stage».«Όταν φτάνεις στην ηλικία μου, αρχίζεις να σκέφτεσαι τι πρέπει να προλάβεις να κάνεις για να κλείσεις τον κύκλο. Να βεβαιωθείς ότι αφήνεις πίσω σου όσα θέλεις να γνωρίζει ο κόσμος από εσένα την ίδια, από το δικό σου στόμα, από τη δική σου καρδιά. Γι’ αυτό σκέφτηκα: "Αυτό το βιβλίο είναι μια καλή ευκαιρία"», είχε τονίσει.



Το χαμένο στοίχημα και το καρτούν

Στην Όπρα Γουίνφρεϊ, η Πάρτον είχε πει ότι στοιχημάτιζε πως δεν θα έδειχνε πολύ διαφορετική στα 95, ένα στοίχημα που δυστυχώς έχασε. «Δεν σκέφτομαι τη ζωή μου με όρους αριθμών… Θα είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου, όποια κι αν είναι η ηλικία μου. Στοιχηματίζω ότι δεν θα δείχνω και πολύ διαφορετική όταν θα είμαι 95, αν ζήσω τόσο πολύ, γιατί είμαι σαν τις αδελφές Γκαμπόρ», είχε δηλώσει.

«Θα μοιάζω με καρτούν. Θα είμαι μακιγιαρισμένη. Θα δείχνω όσο νέα μού επιτρέπουν οι πλαστικοί χειρουργοί μου. Αλλά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, έχει σημασία αυτό που βγαίνει από μέσα σου. Είναι θέμα στάσης ζωής και πρέπει να λάμπεις από μέσα. Μερικές φορές αυτό μπορεί να σε κάνει να νιώθεις νέα και να φαίνεσαι νέα και στους άλλους», είχε προσθέσει.



Μιλώντας, μάλιστα, για το θάνατο του επί 59 χρόνια συζύγου της, Καρλ Ντιν, στο Associated Press την άνοιξη του 2025, υπογράμμισε ότι «πιστεύω πραγματικά πως κάποια μέρα θα τον ξαναδώ».

"Να παίζω με τις χρυσές άρπες"

Σε επεισόδιο του podcast «Dolly Parton’s America» το 2019 είχε μιλήσει για τον τρόπο με τον οποίο η πίστη της επηρέαζε τις σκέψεις της για τη ζωή μετά τον θάνατο. «Όσο για το τι συμβαίνει αφού φύγουμε, όπως έχω πει, δεν είμαι αγία, οπότε ελπίζω, ως άνθρωπος με χριστιανική πίστη, ότι περνάμε σε κάτι ανώτερο. Πιστεύω ότι όλοι είμαστε μέρος ενός μεγάλου θεϊκού σχεδίου και ελπίζω να ανέβω εκεί πάνω, να συνεχίσω να γράφω, να τραγουδώ, να παίζω με τις χρυσές άρπες, να γράφω κι άλλα τραγούδια, να έχω τη δική μου έπαυλη, να περπατώ στους χρυσούς δρόμους της δόξας και να συνεχίζω να το κάνω για πάντα. Οπότε σίγουρα θα μπω στη μπάντα των αγγέλων. Θέλω να παίξω στη μπάντα των αγγέλων και ίσως να παίξω και άρπα εκεί πάνω. Δεν ξέρω».

Όσο για το τι έρχεται μετά τον θάνατο, είχε δηλώσει: «Απλώς ελπίζεις και έχεις πίστη. Αυτό είναι η πίστη. Αλλά εγώ πιστεύω ότι θα είναι καλύτερα. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι το τέλος μου. Δεν νομίζω ότι είναι το τέλος κανενός από εμάς. Πιστεύω ότι ανακυκλωνόμαστε και, αν μη τι άλλο, επιστρέφουμε σε αυτή τη μεγάλη ροή θεϊκής ενέργειας και, ελπίζω, μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε με άλλους υπέροχους τρόπους. Αυτό ελπίζω».