Οι χώρες του Κόλπου μαθαίνουν τα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής υποστήριξης
The Times
Είναι ένα ηθικό δίδαγμα που αναλογίζονται οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αφού ο πρόεδρος Τραμπ συμφώνησε σε μια ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν στο τέλος ενός πολέμου που άφησε το καθεστώς της Τεχεράνης ματωμένο, αλλά αλύγιστο
Ο υποστηριζόμενος από τις ΗΠΑ ηγέτης θρήνησε για την εγκατάλειψη της υπόθεσής του από την Αμερική, αφού εκείνη βύθισε την περιοχή σε έναν καταστροφικό πόλεμο και στη συνέχεια υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με τους εχθρούς τους. «Εσείς οι Αμερικανοί με τους 500.000 στρατιώτες σας... δεν ηττηθήκατε· το βάλατε στα πόδια!», είπε.
Ο Νγκουγιέν Βαν Θιέου, ο πρόεδρος του Νότιου Βιετνάμ, παρακολούθησε την πτώση της Σαϊγκόν το 1975 και κατέφυγε στην εξορία, καθιστάμενος σύμβολο της αστάθειας του Λευκού Οίκου και των ορίων της αμερικανικής ισχύος. Η μοίρα του έδειξε στους συμμάχους των ΗΠΑ, όπως παραδέχτηκε ο Χένρι Κίσινγκερ, ότι, ενώ το να είσαι εχθρός της Αμερικής ήταν επικίνδυνο, το να είσαι φίλος της μπορούσε να είναι μοιραίο.
Είναι ένα ηθικό δίδαγμα που αναλογίζονται οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αφού ο πρόεδρος Τραμπ συμφώνησε σε μια ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν στο τέλος ενός πολέμου που άφησε το καθεστώς της Τεχεράνης ματωμένο, αλλά αλύγιστο.
Η αντίδραση στο Ισραήλ, το οποίο συμμετείχε στην εκστρατεία και διεξάγει πόλεμο με την υποστηριζόμενη από το Ιράν «Χεζμπολάχ» στον Λίβανο, είναι οργισμένη. «Ο Τραμπ βγήκε χαμένος», έγραψε ο Γινόν Μιγκάλ, Ισραηλινός σχολιαστής. Αναφέρθηκε στους Εβραιοαμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ με έναν υβριστικό χαρακτηρισμό, τους κατηγόρησε ότι πρόδωσαν τους «αδελφούς τους στο Ισραήλ» και κατέληξε: «Είμαστε μόνοι». Η αντίδραση στον Κόλπο ήταν θετική, αλλά οι προοπτικές τους είναι ζοφερές. Επί δεκαετίες στηρίζονταν στις ΗΠΑ για να εγγυηθούν την ασφάλειά τους και δεν είχαν φανταστεί ότι ο αμερικανικός Στρατός μπορούσε να αμφισβητηθεί από μια κατώτερη, μη συμβατική δύναμη, όπως αυτή του Ιράν. Οπως είπε ο Κίσινγκερ: «Ο αντάρτης νικά αν δεν χάσει. Ο συμβατικός στρατός χάνει αν δεν νικήσει».
Οι χώρες του Κόλπου είχαν ταχθεί κατά του πολέμου. Οταν ξεκίνησε, ορισμένες, ιδιαίτερα η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενθάρρυναν τις ΗΠΑ να μην τον τερματίσουν μέχρι να παραλύσει το ιρανικό καθεστώς. Αντ' αυτού, βρέθηκαν με έναν οργισμένο και αποθρασυμένο γείτονα, που μπορεί να κρατά όμηρο τα πετρελαϊκά τους κοιτάσματα και τις εξαγωγές τους όποτε θέλει. Ο πόλεμος έδειξε «σίγουρα τον περιορισμένο χαρακτήρα της ικανότητας της Αμερικής να προστατεύει», είπε ο Αλί Σιχάμπι, Σαουδάραβας αναλυτής κοντά στη βασιλική αυλή. «Το αήττητο της αμερικανικής ομπρέλας έχει καταρρεύσει». Αφού αντεπεξήλθαν σε εβδομάδες επιθέσεων, που στόχευαν στην καταστροφή των οικονομιών τους, τώρα δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συμφιλιωθούν με το Ιράν, επανεξετάζοντας παράλληλα τις συμβατικές συμμαχίες τους. «Οι συνέπειες είναι η συνεχιζόμενη διαφοροποίηση των σχέσεων και η ανάγκη να βρεθεί κάποιου είδους συνεννόηση με το Ιράν», είπε ο Σιχάμπι.
ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News
Ο Νγκουγιέν Βαν Θιέου, ο πρόεδρος του Νότιου Βιετνάμ, παρακολούθησε την πτώση της Σαϊγκόν το 1975 και κατέφυγε στην εξορία, καθιστάμενος σύμβολο της αστάθειας του Λευκού Οίκου και των ορίων της αμερικανικής ισχύος. Η μοίρα του έδειξε στους συμμάχους των ΗΠΑ, όπως παραδέχτηκε ο Χένρι Κίσινγκερ, ότι, ενώ το να είσαι εχθρός της Αμερικής ήταν επικίνδυνο, το να είσαι φίλος της μπορούσε να είναι μοιραίο.
Είναι ένα ηθικό δίδαγμα που αναλογίζονται οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αφού ο πρόεδρος Τραμπ συμφώνησε σε μια ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν στο τέλος ενός πολέμου που άφησε το καθεστώς της Τεχεράνης ματωμένο, αλλά αλύγιστο.
Η αντίδραση στο Ισραήλ, το οποίο συμμετείχε στην εκστρατεία και διεξάγει πόλεμο με την υποστηριζόμενη από το Ιράν «Χεζμπολάχ» στον Λίβανο, είναι οργισμένη. «Ο Τραμπ βγήκε χαμένος», έγραψε ο Γινόν Μιγκάλ, Ισραηλινός σχολιαστής. Αναφέρθηκε στους Εβραιοαμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ με έναν υβριστικό χαρακτηρισμό, τους κατηγόρησε ότι πρόδωσαν τους «αδελφούς τους στο Ισραήλ» και κατέληξε: «Είμαστε μόνοι». Η αντίδραση στον Κόλπο ήταν θετική, αλλά οι προοπτικές τους είναι ζοφερές. Επί δεκαετίες στηρίζονταν στις ΗΠΑ για να εγγυηθούν την ασφάλειά τους και δεν είχαν φανταστεί ότι ο αμερικανικός Στρατός μπορούσε να αμφισβητηθεί από μια κατώτερη, μη συμβατική δύναμη, όπως αυτή του Ιράν. Οπως είπε ο Κίσινγκερ: «Ο αντάρτης νικά αν δεν χάσει. Ο συμβατικός στρατός χάνει αν δεν νικήσει».
Οι χώρες του Κόλπου είχαν ταχθεί κατά του πολέμου. Οταν ξεκίνησε, ορισμένες, ιδιαίτερα η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενθάρρυναν τις ΗΠΑ να μην τον τερματίσουν μέχρι να παραλύσει το ιρανικό καθεστώς. Αντ' αυτού, βρέθηκαν με έναν οργισμένο και αποθρασυμένο γείτονα, που μπορεί να κρατά όμηρο τα πετρελαϊκά τους κοιτάσματα και τις εξαγωγές τους όποτε θέλει. Ο πόλεμος έδειξε «σίγουρα τον περιορισμένο χαρακτήρα της ικανότητας της Αμερικής να προστατεύει», είπε ο Αλί Σιχάμπι, Σαουδάραβας αναλυτής κοντά στη βασιλική αυλή. «Το αήττητο της αμερικανικής ομπρέλας έχει καταρρεύσει». Αφού αντεπεξήλθαν σε εβδομάδες επιθέσεων, που στόχευαν στην καταστροφή των οικονομιών τους, τώρα δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συμφιλιωθούν με το Ιράν, επανεξετάζοντας παράλληλα τις συμβατικές συμμαχίες τους. «Οι συνέπειες είναι η συνεχιζόμενη διαφοροποίηση των σχέσεων και η ανάγκη να βρεθεί κάποιου είδους συνεννόηση με το Ιράν», είπε ο Σιχάμπι.
ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News
En