EnΗνωμένο Βασίλειο: Ένας πικρόχολος Στάρμερ μπορεί ακόμα να στήσει παγίδες για τον διάδοχό του
The Times
Ο Μπέρναμ μιλά για αλλαγή της χώρας με γενικούς, σαρωτικούς όρους, αλλά στο ερώτημα του πώς σκοπεύει να το πράξει, παραμένει ασαφής - Η πίεση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για πρόωρες εκλογές θα αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου
Μια «ομαλή μετάβαση», όπως την αποκαλούν ο Άντι Μπέρναμ και οι σύμμαχοί του, ακούγεται αρκετά απλή: μια ομαλή μεταβίβαση εξουσίας μέσα σε αρκετούς μήνες, που θα κορυφωθεί με την εγκατάσταση του νέου βουλευτή των Εργατικών για το Μέικερφιλντ στη Ντάουνινγκ Στριτ έγκαιρα για το συνέδριο των Εργατικών.
Όλα τα συστατικά υπάρχουν. Ένας πρωθυπουργός στα πρόθυρα κατάρρευσης, ένα υπουργικό συμβούλιο που έχει γυρίσει την πλάτη του και βουλευτές των Εργατικών που αλλάζουν στρατόπεδο μαζικά. Μια στέψη για τον «Βασιλιά του Βορρά» είναι πολύ πιθανή.
Όμως μακροπρόθεσμα είναι πιθανό να οδηγήσει σε θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη νομιμότητα του Μπέρναμ. Παρά την επιτυχία του στο να κερδίσει το Μέικερφιλντ, σχετικά λίγα είναι γνωστά για την ατζέντα του σε οποιοδήποτε σημαντικό ζήτημα, ειδικά όσον αφορά την οικονομία.
Ο Μπέρναμ μιλά για αλλαγή της χώρας με γενικούς, σαρωτικούς όρους, αλλά στο ερώτημα του πώς σκοπεύει να το πράξει, παραμένει ασαφής. Η πίεση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για πρόωρες εκλογές θα αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου.
Ανώτερα στελέχη των Εργατικών έχουν σημαντικές επιφυλάξεις για το τι έπεται, δεδομένου ότι το μοναδικό προσόν του Μπέρναμ μπορεί να καταλήξει να είναι η υποστήριξη των ψηφοφόρων του Μέικερφιλντ και περίπου 200 βουλευτών των Εργατικών. Ούτε καν τα μέλη του κόμματος των Εργατικών δεν θα κληθούν να γνωμοδοτήσουν.
Έπειτα υπάρχει η έννοια της ομαλής μετάβασης, η οποία μπορεί να αποδειχθεί πολύ λιγότερο απλή από ό,τι φαντάζονται οι υποστηρικτές του.
Πρώτον, θα δώσει στον πρωθυπουργό τον χρόνο να λάβει ορισμένες μεγάλες αποφάσεις, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν όχι μόνο την κληρονομιά του αλλά και μεγάλο μέρος της πρωθυπουργίας του Μπέρναμ.
Πάρτε για παράδειγμα τις αμυντικές δαπάνες — ένα ζήτημα που έχει διχάσει την κυβέρνηση. Ο Σερ Κιρ Στάρμερ αναμένεται να επιβεβαιώσει το δεκαετές σχέδιο αμυντικών επενδύσεων πριν από μια σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον επόμενο μήνα, καθορίζοντας πόσα θα δαπανηθούν και πώς η Βρετανία θα επιδιώξει να αμυνθεί. Σε μια εποχή μεταβαλλόμενου χαρακτήρα των πολεμικών επιχειρήσεων, αυτές είναι τεράστιες επιλογές και οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων έχουν προειδοποιήσει για ουσιαστικές περικοπές που έρχονται στο πλαίσιο σχεδίων για αύξηση της χρηματοδότησης κατά 13,5 δισεκατομμύρια λίρες. Ο Τζον Χίλι παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Άμυνας αυτόν τον μήνα, λέγοντας ότι τα σχέδια υπολείπονταν κατά πολύ των 28 δισεκατομμυρίων λιρών που ζητούσαν οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων.
Έπειτα υπάρχει η επανεκκίνηση των σχέσεων με την ΕΕ. Η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου, που θα πραγματοποιηθεί επίσης τον επόμενο μήνα, έχει σχεδιαστεί ώστε να φέρει το Ηνωμένο Βασίλειο στην πιο στενή ευθυγράμμιση με την ΕΕ μετά το Brexit. Έπονται μεγάλες αποφάσεις όσον αφορά την εμπορική σχέση της Βρετανίας και τη στενότερη ευθυγράμμιση με την ΕΕ.
Τα διδάγματα του παρελθόντος δείχνουν ότι οι πρωθυπουργοί χωρίς πραγματική εξουσία μπορούν να δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στις τελευταίες τους ημέρες στην εξουσία. Πάρτε για παράδειγμα την Τερέσα Μέι, η οποία, πριν αποχωρήσει από τη Ντάουνινγκ Στριτ, δέσμευσε τη Βρετανία στον στόχο μηδενικών καθαρών εκπομπών, μια απόφαση με την οποία οι Συντηρητικοί εξακολουθούν να ασχολούνται.
Ορισμένοι από τους συμμάχους του Μπέρναμ πιστεύουν ότι θα έπρεπε να πιέζει για να αναλάβει την εξουσία το συντομότερο δυνατό.
Ένας υπουργός είπε: «Ο Άντι είχε δέκα χρόνια για να προετοιμαστεί γι' αυτή τη στιγμή — δεν χρειάζεται δέκα εβδομάδες.»
Έπειτα υπάρχει η απλή πραγματικότητα της εξουσίας. Μόλις ο Στάρμερ ανακοινώσει ότι αποχωρεί, όλα τα βλέμματα θα στραφούν στον Μπέρναμ και στο πιθανό υπουργικό του συμβούλιο. Κάθε απόφαση που λαμβάνει ο πρωθυπουργός για οποιοδήποτε ζήτημα ουσίας θα εξετάζεται μέσα από το πρίσμα του Μπέρναμ.
Δεδομένης της έχθρας μεταξύ των δύο — ο πρωθυπουργός αισθάνεται «προδομένος» και είναι εξοργισμένος με αυτό που ορισμένοι από τους συμμάχους του περιγράφουν ως «πραξικόπημα» — δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο Στάρμερ θα υποχωρήσει αμαχητί, ειδικά όσον αφορά αυτό που θεωρεί κληρονομιά του.
Παρομοίως, ο Μπέρναμ και οι σύμμαχοί του θα αισθάνονται ότι δικαιούνται να παρέμβουν αν ο Στάρμερ υπερβεί τα όρια.
Αν και η διαδοχή του Μπέρναμ μπορεί τώρα να είναι αναπόφευκτη, αυτό που θα ακολουθήσει είναι κάθε άλλο παρά βέβαιο.
ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News
Όλα τα συστατικά υπάρχουν. Ένας πρωθυπουργός στα πρόθυρα κατάρρευσης, ένα υπουργικό συμβούλιο που έχει γυρίσει την πλάτη του και βουλευτές των Εργατικών που αλλάζουν στρατόπεδο μαζικά. Μια στέψη για τον «Βασιλιά του Βορρά» είναι πολύ πιθανή.
Όμως μακροπρόθεσμα είναι πιθανό να οδηγήσει σε θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη νομιμότητα του Μπέρναμ. Παρά την επιτυχία του στο να κερδίσει το Μέικερφιλντ, σχετικά λίγα είναι γνωστά για την ατζέντα του σε οποιοδήποτε σημαντικό ζήτημα, ειδικά όσον αφορά την οικονομία.
Ο Μπέρναμ μιλά για αλλαγή της χώρας με γενικούς, σαρωτικούς όρους, αλλά στο ερώτημα του πώς σκοπεύει να το πράξει, παραμένει ασαφής. Η πίεση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για πρόωρες εκλογές θα αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου.
Ανώτερα στελέχη των Εργατικών έχουν σημαντικές επιφυλάξεις για το τι έπεται, δεδομένου ότι το μοναδικό προσόν του Μπέρναμ μπορεί να καταλήξει να είναι η υποστήριξη των ψηφοφόρων του Μέικερφιλντ και περίπου 200 βουλευτών των Εργατικών. Ούτε καν τα μέλη του κόμματος των Εργατικών δεν θα κληθούν να γνωμοδοτήσουν.
Έπειτα υπάρχει η έννοια της ομαλής μετάβασης, η οποία μπορεί να αποδειχθεί πολύ λιγότερο απλή από ό,τι φαντάζονται οι υποστηρικτές του.
Πρώτον, θα δώσει στον πρωθυπουργό τον χρόνο να λάβει ορισμένες μεγάλες αποφάσεις, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν όχι μόνο την κληρονομιά του αλλά και μεγάλο μέρος της πρωθυπουργίας του Μπέρναμ.
Πάρτε για παράδειγμα τις αμυντικές δαπάνες — ένα ζήτημα που έχει διχάσει την κυβέρνηση. Ο Σερ Κιρ Στάρμερ αναμένεται να επιβεβαιώσει το δεκαετές σχέδιο αμυντικών επενδύσεων πριν από μια σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον επόμενο μήνα, καθορίζοντας πόσα θα δαπανηθούν και πώς η Βρετανία θα επιδιώξει να αμυνθεί. Σε μια εποχή μεταβαλλόμενου χαρακτήρα των πολεμικών επιχειρήσεων, αυτές είναι τεράστιες επιλογές και οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων έχουν προειδοποιήσει για ουσιαστικές περικοπές που έρχονται στο πλαίσιο σχεδίων για αύξηση της χρηματοδότησης κατά 13,5 δισεκατομμύρια λίρες. Ο Τζον Χίλι παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Άμυνας αυτόν τον μήνα, λέγοντας ότι τα σχέδια υπολείπονταν κατά πολύ των 28 δισεκατομμυρίων λιρών που ζητούσαν οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων.
Έπειτα υπάρχει η επανεκκίνηση των σχέσεων με την ΕΕ. Η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου, που θα πραγματοποιηθεί επίσης τον επόμενο μήνα, έχει σχεδιαστεί ώστε να φέρει το Ηνωμένο Βασίλειο στην πιο στενή ευθυγράμμιση με την ΕΕ μετά το Brexit. Έπονται μεγάλες αποφάσεις όσον αφορά την εμπορική σχέση της Βρετανίας και τη στενότερη ευθυγράμμιση με την ΕΕ.
Τα διδάγματα του παρελθόντος δείχνουν ότι οι πρωθυπουργοί χωρίς πραγματική εξουσία μπορούν να δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στις τελευταίες τους ημέρες στην εξουσία. Πάρτε για παράδειγμα την Τερέσα Μέι, η οποία, πριν αποχωρήσει από τη Ντάουνινγκ Στριτ, δέσμευσε τη Βρετανία στον στόχο μηδενικών καθαρών εκπομπών, μια απόφαση με την οποία οι Συντηρητικοί εξακολουθούν να ασχολούνται.
Ορισμένοι από τους συμμάχους του Μπέρναμ πιστεύουν ότι θα έπρεπε να πιέζει για να αναλάβει την εξουσία το συντομότερο δυνατό.
Ένας υπουργός είπε: «Ο Άντι είχε δέκα χρόνια για να προετοιμαστεί γι' αυτή τη στιγμή — δεν χρειάζεται δέκα εβδομάδες.»
Έπειτα υπάρχει η απλή πραγματικότητα της εξουσίας. Μόλις ο Στάρμερ ανακοινώσει ότι αποχωρεί, όλα τα βλέμματα θα στραφούν στον Μπέρναμ και στο πιθανό υπουργικό του συμβούλιο. Κάθε απόφαση που λαμβάνει ο πρωθυπουργός για οποιοδήποτε ζήτημα ουσίας θα εξετάζεται μέσα από το πρίσμα του Μπέρναμ.
Δεδομένης της έχθρας μεταξύ των δύο — ο πρωθυπουργός αισθάνεται «προδομένος» και είναι εξοργισμένος με αυτό που ορισμένοι από τους συμμάχους του περιγράφουν ως «πραξικόπημα» — δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο Στάρμερ θα υποχωρήσει αμαχητί, ειδικά όσον αφορά αυτό που θεωρεί κληρονομιά του.
Παρομοίως, ο Μπέρναμ και οι σύμμαχοί του θα αισθάνονται ότι δικαιούνται να παρέμβουν αν ο Στάρμερ υπερβεί τα όρια.
Αν και η διαδοχή του Μπέρναμ μπορεί τώρα να είναι αναπόφευκτη, αυτό που θα ακολουθήσει είναι κάθε άλλο παρά βέβαιο.
ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News
