Υπάρχει ένα συγκεκριμένο λάθος που φθείρει πολλές σχέσεις και το κάνουμε όλοι χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε. Η διάσημη ψυχολόγος Patricia Ramírez εντοπίζει την πραγματική αιτία πίσω από τις καθημερινές απογοητεύσεις που βιώνουμε στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Πρόκειται για κάτι που προβάλλουμε ασυνείδητα στο περιβάλλον μας, δημιουργώντας συγκρούσεις και παρεξηγήσεις που θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

Διαβάστε: Οι άνθρωποι που έχουν επουλώσει πληγές μιας δύσκολης παιδικής ηλικίας λένε συχνά αυτές τις 4 φράσεις


Γιατί νιώθουμε συνεχώς απογοήτευση από τους άλλους

Το αίσθημα της απογοήτευσης μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε είδους σχέση, είτε πρόκειται για ερωτικό σύντροφο, οικογενειακό μέλος, φίλο ή συνεργάτη. Όταν όμως αυτό το συναίσθημα γίνεται επαναλαμβανόμενο μοτίβο, η ψυχολόγος προτείνει να εξετάσουμε προσεκτικά την αφετηρία του προβλήματος: τις δικές μας προσδοκίες και απαιτήσεις.

Η Patricia Ramírez διατυπώνει μια ισχυρή παρατήρηση που αλλάζει την οπτική μας. Οι σχέσεις μας βελτιώνονται σημαντικά όταν παύουμε να επιβάλλουμε στους άλλους να σκέφτονται, να νιώθουν ή να επιθυμούν τα ίδια πράγματα με εμάς. Αυτή η διαπίστωση, που συγκέντρωσε η El Confidencial, αποκαλύπτει το λάθος που φθείρει πολλές σχέσεις και το κάνουμε όλοι καθημερινά.


Το παγιδευτικό σφάλμα των προβολών μας

Σύμφωνα με την ειδικό, το βασικό πρόβλημα ξεκινά όταν αναμένουμε από τους γύρω μας να αντιδρούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που θα αντιδρούσαμε εμείς. Αυτή η συνεχής σύγκριση μεταξύ των δικών μας αντιδράσεων και των αντιδράσεων των άλλων γεννά απογοήτευση, κυρίως όταν υποθέτουμε ότι οι άλλοι οφείλουν να εκφράζουν αγάπη, ευγνωμοσύνη, ενδιαφέρον ή παρουσία με τον δικό μας τρόπο.

Η Ramírez τονίζει ότι το ζήτημα δεν έγκειται στο γεγονός ότι οι άλλοι είναι κατώτεροι από τις προσδοκίες μας. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι περιμένουμε να λειτουργήσουν ακριβώς όπως θα λειτουργούσαμε εμείς στη θέση τους. Αυτό το λάθος που φθείρει πολλές σχέσεις προέρχεται από την ανικανότητά μας να αναγνωρίσουμε τη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου.


Πώς να καταλάβετε αν το πρόβλημα είστε εσείς

Η ψυχολόγος θέτει ένα καθοριστικό ερώτημα σε όσους αισθάνονται ότι το περιβάλλον τους τους απογοητεύει διαρκώς: Βρίσκεστε σε κατάσταση θυμού ή απογοήτευσης με πολλούς ανθρώπους γύρω σας;

Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε αξίζει να αναρωτηθούμε αν πραγματικά όλοι οι άλλοι έχουν πρόβλημα ή μήπως εμείς έχουμε δημιουργήσει ένα επίπεδο απαιτήσεων που κανείς δεν μπορεί να καλύψει. Αυτή η αυτοκριτική προσέγγιση βοηθά να εντοπίσουμε το λάθος που φθείρει πολλές σχέσεις στη δική μας συμπεριφορά.

Η ειδικός ξεκαθαρίζει ότι η μείωση των προσδοκιών δεν ισοδυναμεί με συμβιβασμό ή ανοχή καταχρηστικών συμπεριφορών. Αυτό που προτείνεται είναι να σταματήσουμε να απαιτούμε από τους άλλους να λειτουργούν ως αντίγραφά μας.


Η μοναδικότητα κάθε ανθρώπου

Κάθε άνθρωπος, υπογραμμίζει η Ramírez, διαθέτει τις δικές του δυνατότητες, αδυναμίες, προτεραιότητες και βιωματικές εμπειρίες. Για αυτόν τον λόγο δεν ανταποκρίνεται πάντα στις προσδοκίες μας, ακόμα κι όταν υπάρχει αγάπη ή μια υγιής σχέση. Η κατανόηση αυτής της αλήθειας μας βοηθά να αποφύγουμε το λάθος που φθείρει πολλές σχέσεις.

Κάθε άτομο έχει διαμορφωθεί από διαφορετικές συνθήκες και εμπειρίες, γεγονός που καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο εκφράζει τα συναισθήματά του και αλληλεπιδρά με τους άλλους. Η αναγνώριση αυτής της διαφορετικότητας είναι το κλειδί για υγιέστερες σχέσεις.


Πότε οι προσδοκίες είναι δικαιολογημένες

Η ψυχολόγος κάνει μια κρίσιμη διάκριση που πρέπει να λάβουμε υπόψη. Η έλλειψη σεβασμού, οι χειριστικές τακτικές ή η επαναλαμβανόμενη βλάβη δεν πρέπει να ανέχονται με την δικαιολογία της αποδοχής των άλλων ως έχουν. Σε τέτοιες καταστάσεις, ο καθορισμός υγιών ορίων ή η δημιουργία απόστασης είναι απολύτως αναγκαία.

Το ζήτημα αλλάζει όταν η απογοήτευση παρουσιάζεται σχεδόν καθημερινά με διαφορετικά άτομα και σε ποικίλα πλαίσια. Σε αυτή την περίπτωση, αξίζει να στρέψουμε το βλέμμα προς τον εαυτό μας και να εξετάσουμε τις δικές μας στάσεις.


Πρακτική άσκηση για αυτογνωσία

Για να διαπιστώσουμε τι πραγματικά συμβαίνει, η Ramírez προτείνει μια συγκεκριμένη άσκηση αυτοανάλυσης. Καταγράψτε τα ονόματα τριών ατόμων που σας προκαλούν αίσθημα απογοήτευσης και σημειώστε τι ακριβώς περιμένατε από τον καθένα: να επικοινωνήσουν πρώτοι, να προσφέρουν βοήθεια, να δείξουν ενθουσιασμό ή να είναι διαθέσιμοι.

Στη συνέχεια, έρχεται το καθοριστικό ερώτημα: Ήταν αυτή η προσδοκία ρεαλιστική και βασισμένη σε κάποια συμφωνία; Η επανεξέταση αυτής της απάντησης μπορεί να μας βοηθήσει να διακρίνουμε μεταξύ μιας νόμιμης ανάγκης και μιας προσδοκίας που το άλλο άτομο δεν ανέλαβε ποτέ να ικανοποιήσει.

Αυτή η άσκηση αποκαλύπτει συχνά ότι το λάθος που φθείρει πολλές σχέσεις και το κάνουμε όλοι είναι η προβολή των δικών μας προτύπων στους άλλους, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τη δική τους οπτική και δυνατότητες. Η συνειδητοποίηση αυτού του μηχανισμού αποτελεί το πρώτο βήμα για την οικοδόμηση πιο ουσιαστικών και ικανοποιητικών διαπροσωπικών σχέσεων.