Η γνωστή ηθοποιός Βάσια Παναγοπούλου μιλάει σήμερα στις «Εξομολογήσεις» για τη νέα της ζωή και αναπολεί με αγάπη και συγκίνηση τον δικό της Δεκαπενταύγουστο και τη δική της Παναγία.

Πώς αποφασίσατε να γίνετε ξανθιά; Πού οφείλεται αυτή η αλλαγή στην εξωτερική σας εμφάνιση;

Η νέα σειρά του ΣΚΑΪ, της εταιρείας του Ανδρέα Γεωργίου και του Κούλλη Νικολάου, σε σενάριο Βάνας Δημητρίου, είναι η αιτία. Οι «Μπλε ώρες» έρχονται στο νέο πρόγραμμα του σταθμού και ο ρόλος που θα υποδυθώ έχει διαφορετικό χαρακτήρα και εμφάνιση από ό,τι έχω κάνει μέχρι σήμερα.

Ο ρόλος της Κορίνας είναι ένας ρόλος-πρόκληση για εσάς; Δεν σας έχουμε δει σε κάτι ανάλογο.

Η Κορίνα σίγουρα είναι πρόκληση, γιατί κάθε καινούργιος ρόλος είναι για εμένα και ένα νέο στοίχημα και προσπαθώ κάθε φορά να είναι και πιο ψηλά ο πήχης ερμηνευτικά. Ακόμα και για μια ηθοποιό σαν εμένα, που μετράω πια 40 χρόνια σε αυτή τη δουλειά, πίστεψέ με, κάθε νέος ρόλος είναι μια καινούργια προσπάθεια, με άγχος και αγωνία για το αποτέλεσμα. Η τηλεόραση είναι ένα δυνατό Μέσο, που, όσο κι αν είναι γοητευτικό, άλλο τόσο είναι και επικίνδυνο, γιατί μπορεί να σε εκθέσει ανεπανόρθωτα. Εχω όμως μεγάλη εμπιστοσύνη στον Ανδρέα Γεωργίου -μαζί για ακόμα μία φορά- και πιστεύω ότι οδηγεί τις «Μπλε ώρες» στην επιτυχία της νέας τηλεοπτικής σεζόν.

Τι σημαίνει για εσάς ο Δεκαπενταύγουστος;

Η γιορτή της μητέρας μου - που είχε το όνομα Μαρία. Τα τραπέζια στο σπίτι και η χαρά να είμαστε όλοι μαζί. Η καρδιά μου γυρίζει πάντα πίσω στα μάτια της μητέρας μου, που μας κοίταζε με τόση αγάπη. Ευλογημένος αυτός που εισέπραξε αυτό το «ευχαριστώ» από εκείνη που τον έφερε στον κόσμο και ευλογημένος αυτός που πρόλαβε να δώσει στη μάνα του έστω και κάτι λίγο από όσα εκείνη του πρόσφερε. Πάω στην εκκλησία και της ανάβω ένα κερί, σε εκείνη τη Μαρία της καρδιάς μου.

Τι σας λείπει περισσότερο από τη μητέρα σας;

Η παρουσία της, τα φαγητά που μαγείρευε και έφερνε σπίτι για τα εγγόνια της. Που με έπαιρνε τηλέφωνο να δει αν είμαι καλά, αν έφαγαν τα παιδιά, που με συμβούλευε για όλα σοφά και εγώ, δυστυχώς, δεν την άκουγα και έκανα πάντα το «δικό» μου. Είχαμε πολλές φορές κόντρες, αλλά πόση αγάπη υπήρχε... Μου λείπει πολύ.

Ο Νίκος Γαλανός και η Μάρω Κοντού ήταν παράσημα για τη Γη της ελιάς


Είχαμε δύο σημαντικούς ηθοποιούς της παλιάς γενιάς που έπαιζαν στη «Γη της ελιάς», τον Νίκο Γαλανό, που «έφυγε πέρυσι», και τη Μάρω Κοντού, οι οποίοι μέχρι τελευταία ήταν ενεργοί.

Θεωρώ πως ήταν μια ευτυχής συγκυρία η συμμετοχή τους στο cast της «Γης της ελιάς». Ξέρεις ότι ο χώρος μας πολύ συχνά είναι άδικος. Ξεχνά εύκολα και αρέσκεται σε πρόσωπα που είναι «της μόδας». Πολύ συχνά γίνονται επιλογές με λάθος βάση. Το να αναγνωρίζεις τις αξίες που σημάδεψαν μια εποχή, να τους εντάσσεις σε μια δουλειά που όχι μόνο τους σέβεται, αλλά και τους δίνει και τη χαρά της συνέχειας μιας ζωής γεμάτης δημιουργία είναι κάτι τόσο σπουδαίο. Ο Νίκος Γαλανός και η Μάρω Κοντού ήταν παράσημα για τη «Γη της ελιάς».

Ουσιαστικά, τα τελευταία χρόνια ζείτε στην Κύπρο. Πώς είναι η ζωή σας εκεί;

Περνάω υπέροχα στην Κύπρο. Βρήκα μια καινούργια συνθήκη ζωής και δουλειάς, νέους ανθρώπους, με τους οποίους γίναμε όχι μόνο συνεργάτες, αλλά και φίλοι. Ο γάμος του Ανδρέα και της Σιμώνης, η βάπτιση της κόρης τους, τα τραπέζια και τα μαγειρέματα στο σπίτι του Κούλλη και της Κλαίρης, που τα αγόρια μας πήγαν την ίδια εποχή στον Στρατό και κλαίγαμε μαζί... Ολα αυτά και άλλα τόσα μάς ένωσαν και δημιούργησαν δεσμούς όχι απλώς επαγγελματικούς, αλλά μιας σύνδεσης βαθιά ανθρώπινης. Νιώθω πολύ τυχερή.

Υπάρχει χώρος για έναν έρωτα στη ζωή σας;

Α, μπα, δεν νομίζω. Υπάρχει χώρος για τα παιδιά μου και για εμένα. Θεωρώ πως χάρισα χωρίς τσιγκουνιές χρόνο και ψυχή στις σχέσεις μου και δεν έχω κανένα απωθημένο. Η ζωή είναι μαγική και θέλω να είμαι κοντά στα παιδιά μου και δημιουργική στη δουλειά μου. Εχω τόσα που θέλω να κάνω και η ζωή μου είναι φωτεινή από την αγάπη που μπορώ να δώσω και ευγνώμων για την αποδοχή του κόσμου σε ό,τι αφορά τη δουλειά μου.

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά