Πολύ βαρύ είναι το κλίμα για τον υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη, με πολύ πιθανή να φαντάζει πλέον μια αλλαγή στον υποργικό θώκο. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της στήλης «Big Mouth» του powergame.gr, στα «κεντρικά» του Μαξίμου έχει γίνει σαφής ο εκνευρισμός (ίσως μάλιστα και να ήταν και καθυστερημένος) του Κυριάκου Μητσοτάκη μαζί του, με την αλλαγή να είναι πιθανό να συμβεί, πριν ξεκινήσουν οι κρίσεις στον Άρειο Πάγο.

Οι εξελίξεις αυτές έρχονται, ενώ ο Φλωρίδης έχει στα «σκαριά» ένα νέο νομοσχέδιο για επιτάχυνση των διαδικασιών για υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα, όπως αποκαλύπτει το «Big Mouth». Το ζητούμενο, βέβαια, όπως επισημαίνεται, θα ήταν να δείξει και έμπρακτα τη μεταμέλειά του, φέροντας και διάταξη για την ανασύσταση των Δικαστικών Συμβουλίων, καθώς η κατάργησή τους (για τους πολίτες) ήταν αυτή που έμπλεξε τόσους κοινοβουλευτικούς (περί τους 20), καθώς και πρώην υπουργούς και βουλευτές, που πληρώνουν το «εγώ» του εξωκοινοβουλευτικού υπουργού.

Οι λόγοι πίσω από τη βιασύνη για τις άρσεις ασυλίας

Δεδομένα αυτή η σπουδή για γρήγορες διαδικασίες σχετικά με τους βουλευτές φανερώνει κάτι σε σχέση με τον σχεδιασμό του Φλωρίδη. Όπως σημειώνει η στήλη, παραπέμπει περισσότερο στη λογική «να τελειώνουμε με αυτούς», παρά φανερώνει αγωνία να καθαρίσουν γρήγορα το όνομά τους οι βουλευτές. Ο λόγος είναι κάτι περισσότερο από απλός. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί στους συγκεκριμένους «πολιτικούς ομήρους» (γιατί περί ομηρίας πρόκειται) πότε θα γίνει η δίκη τους. Τώρα απλά πιέζουν άπαντες, Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και μέρος του πολιτικομιντιακού συστήματος, για να τρέξουν οι διαδικασίες και όποιον… πάρει ο Χάρος, προκειμένου να αποσταλεί το κλητήριο θέσπισμα για να πάρει παράταση τρία χρόνια η ημερομηνία παραγραφής. Αυτό είναι που τσούζει τούτη την ώρα και όχι να καθαρίσουν γρήγορα το όνομά τους οι βουλευτές. Αυτό, λοιπόν, που προέχει είναι να καλυφθούν όσοι ευθύνονται για τις τραγικές καθυστερήσεις στην υπόθεση, οι οποίες μας έφεραν στο σημείο να παρακολουθούνται κάποιοι βουλευτές το 2021 και να το μαθαίνουν από τη δικογραφία στα μέσα του 2026! Ούτε αν παρακολουθούνταν νομίμως ούτε για ποια υπόθεση ούτε τίποτε. Απλά τους στέλνουν το μπουγιουρντί πέντε ολόκληρα χρόνια μετά, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, τονίζει χαρακτηριστικά το «Big Mouth».

Ο κίνδυνος για τους βουλευτές από τις fast track διαδικασίες

Κάποια στιγμή, λοιπόν, τις επόμενες μέρες θα γίνει και η συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής για την άρση ασυλίας των βουλευτών. Μπαμ μπαμ, δηλαδή, σε 10 ημέρες. Με αφορμή τη σχετική βιασύνη, μπορεί να αναρωτηθεί κανείς, οι εκατοντάδες άρσεις ασυλίας που έχει κάνει μέχρι σήμερα η Βουλή σε τι χρόνο υλοποιούνται; Ποιος είναι ο μέσος χρόνος από την εισαγγελική παραγγελία μέχρι την Επιτροπή Δεοντολογίας και από την Επιτροπή Δεοντολογίας στην ολομέλεια για την άρση; Τηρούνται οι ίδιες ταχείες διαδικασίες; Αν συμβεί κάποιο τραγικό λάθος ή ληφθεί κάποια βιαστική απόφαση πώς θα γυρίσει πίσω; Βέβαια, από την άλλη μεριά υπάρχουν και οι θιασώτες της… υπερταχείας λαιμητόμου που λένε: «Μα υπάρχει ο κίνδυνος παραγραφής». Δηλαδή ευθύνονται οι ελεγχόμενοι βουλευτές για την πιθανή παραγραφή στην περίπτωση που καθυστερήσει έναν μήνα η άρση ασυλίας τους και δεν ευθύνονται οι δημόσιες Αρχές, όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, που υποτίθεται ότι έστειλε τα στοιχεία (πολλά από τα οποία είναι για... γέλια, όπως σημειώνει το «Big Mouth») με τεράστια καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να φτάσει η δικογραφία στη Βουλή σχεδόν πέντε χρόνια μετά τις επισυνδέσεις!

Το δεύτερο ζήτημα που θα προκύψει κατά τη συζήτηση στην ολομέλεια για την άρση ασυλίας των βουλευτών είναι τι χρόνος θα τους δοθεί για να εξηγήσουν στους 300, αλλά και στην ελληνική κοινωνία, ένα ζήτημα αρκετά πολύπλοκο που τους έφερε στο επίκεντρο της αρνητικής επικαιρότητας, όπως παρατηρεί η στήλη. Και οι πλέον αδαείς αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι εύκολο, αν τους δοθεί το γνωστό 5λεπτο. Αν συμβεί αυτό, ουσιαστικά οι βουλευτές θα πάνε στα δικαστήρια, χωρίς δυνατότητα λογοδοσίας στον ελληνικό λαό, που τους έστειλε στη Βουλή, πολλούς από αυτούς, για συνεχόμενες τετραετίες.

Ο εξαιρεθείς Γεωργαντάς που (μπορεί να) προεδρεύει της συνεδρίασης των "13"

Θυμηδία, δε, αν όχι τίποτε άλλο, θα προκαλέσει αν τυχόν προεδρεύσει της συνεδρίασης ο συνάδελφος των 13 βουλευτών που βρίσκονται στα «μανταλάκια» και αντιπρόεδρος της Βουλής, Γιώργος Γεωργαντάς, του οποίου η θητεία στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μαζί με τη θητεία της Τυχεροπούλου, στελέχους του ΟΠΕΚΕΠΕ (2022-2023), εξαιρέθηκαν (μυστηριωδώς) από την εισαγγελική έρευνα, αφού τότε έγινε το «θαύμα» και είχαν σταματήσει (λες και είναι αμάξια) τα... τηλέφωνα. Όπως και να έχει, λίγες μέρες μετά τον οβελία εκ... Μεσσηνίας, ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα είχε ο άλλοτε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης να λέει στους κατηγορούμενους για τον ΟΠΕΚΕΠΕ «τελειώνετε, κύριε συνάδελφε!», όντας, όπως τονίστηκε, ο ίδιος έξω από τον... χορό.

Το άρθρο 62 του Συντάγματος που πάει στην... μπάντα για χάρη των εντυπώσεων 

Πέραν, δε, των ανωτέρω, οι fast track διαδικασίες που προωθεί ο Φλωρίδης (και κατατείνουν σε μια κάθαρση... κωμωδία) δείχνουν να αντιβαίνουν και στο Σύνταγμα και ειδικότερα στο άρθρο 62, που αναφέρει για τις άρσεις ασυλίας τα εξής: «Η σχετική άδεια δίδεται από τη Βουλή υποχρεωτικά εφόσον η αίτηση της εισαγγελικής Αρχής αφορά αδίκημα το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων ή την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή». Αν, λοιπόν, πρόκειται για κάποιο αδίκημα του ποινικού κώδικα, τότε η άρση ασυλίας γίνεται υποχρεωτική. Εφόσον, όμως, δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο, αλλά για κάτι συναφές με την πολιτική δραστηριότητά του, τότε απαιτείται, όπως γίνεται αντιληπτό, μια διεξοδική και σοβαρή συζήτηση, που μόνο τέτοια δεν λαμβάνει χώρα τις τελευταίες ημέρες. Η στήλη «Big Mouth» τονίζει χαρακτηριστικά με δεδομένα τα ανωτέρω: «Μπορεί αλήθεια να υποστηρίξει κανείς με πειστικότητα ότι η παρέμβαση του βουλευτή στον ΟΠΕΚΕΠΕ για την αποκατάσταση μιας καταφανούς αδικίας, δεν είναι στο πλαίσιο των υποχρεώσεών του και της πολιτικής του δραστηριότητας; Δεν μιλάμε για παράνομες ενέργειες, αλλά για χοντρές αδικίες που δημιουργούσε ένας βαριά ασθενής Οργανισμός και διαχρονικές κρατικές αυθαιρεσίες, όπως άπαντες ομολογούν».

Τελικά, όπως όλα δείχνουν, τα πάντα γίνονται για τις εντυπώσεις, ενώ το επιχείρημα πως «οι ίδιοι ζήτησαν την άρση ασυλίας», άρα γιατί γίνεται η σχετική κουβέντα, αγγίζει τα όρια της στρεψοδικίας και αυτό γιατί οι βουλευτές ζήτησαν την άρση για να μην κατηγορηθούν ότι καλύπτονται πίσω από αυτή και όχι γιατί θεωρούν ότι έκαναν κάποια παρανομία, οι περισσότεροι τουλάχιστον εξ αυτών. Επιπλέον, οι «300» πρέπει με απόλυτα ελεύθερη σκέψη και βούληση, όπως το Σύνταγμα τους καλεί, να αποφασίσουν.

Τα... τεύχη της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το παραπεμπτικό των εισαγγελέων

Πέραν, πάντως, της συζήτησης για την άρση ασυλίας, πυκνώνουν πλέον οι ψίθυροι και οι υποψίες για πιθανή χειραγώγηση του υλικού της δικογραφίας, όπως γράφει χαρακτηριστικά η στήλη «Big Mouth». Και αυτό γιατί, αφενός, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στέλνει τη δικογραφία σε... τεύχη, προκαλώντας διαρκή πολιτική αναστάτωση. Όμως, γι' αυτό ενδεχομένως υπεύθυνη είναι η αρμόδια υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που έστειλε σε δόσεις το υλικό των επισυνδέσεων στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κάτι που πιθανώς να έγινε λόγω... ασύγγνωστων ικανοτήτων, αμέλειας (βαριάς) ή απόπειρας κάλυψης κάποιων σκοπιμοτήτων.

Αφετέρου, η χειραγώγηση, σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν στην πιάτσα, μπορεί να έγκειται και στα στοιχεία που έστειλε ο ΟΠΕΚΕΠΕ στη συνέχεια της εισαγγελικής έρευνας, στάδιο κατά το οποίο υποτίθεται -θεωρητικά πάντα- ότι οι τηλεφωνικές επικοινωνίες κούμπωσαν με τα πραγματικά γεγονότα. Για να γίνει αντιληπτό το τι συμβαίνει, μπορεί να δοθεί το εξής παράδειγμα, όπως αναφέρει το «Big Mouth»: Γράφει το παραπεμπτικό της Εισαγγελίας ότι ο βουλευτής με την παρέμβασή του προκάλεσε ζημιά 10.000 ευρώ, γιατί τόσα εισέπραξε μετά το τηλεφώνημα του βουλευτή ο αγρότης! Αν από τα 10.000 ευρώ, τα 9.000 ήταν οφειλές προηγούμενων χρόνων, άσχετων με το υπό έρευνα αντικείμενο, τις οποίες ο μπαταχτσής ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είχε πληρώσει, πώς ακριβώς ευθύνεται ο βουλευτής για τη ζημιά των 10.000 ευρώ; Σου λέει η Εισαγγελία «πήγαινε παρακάτω να το αποδείξεις». Εν τω μεταξύ, η σπίλωση της προσωπικότητάς σου καλά κρατεί. Ποια θα είναι, όμως, η συνέπεια για όσους έδωσαν κάλπικα στοιχεία στην Εισαγγελία; Καμία! Αυτοί «έκαναν τη δουλειά τους», ενώ οι βουλευτές έκαναν… ρουσφέτια. Με δεδομένα, δε, όλα τα παραπάνω, τίθεται το ερώτημα αν η επιχείρηση «καθαρά χέρια» καταλήγει να είναι επιχείρηση «χέρια βαμμένα με αίμα».