Άρης Δαβαράκης στα Παραπολιτικά: "Ο Χατζιδάκις με καθιέρωσε σαν να ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο"

Η συνέντευξη του Άρη Δαβαράκη στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο φωτίζει τη διαδρομή του σπουδαίου στιχουργού μέσα από τον Μάνο Χατζιδάκι, τα τραγούδια, τις προσωπικές δοκιμασίες και τη μεγάλη μουσική συνάντηση με την Ευανθία Ρεμπούτσικα. Οι δύο δημιουργοί που μας έχουν χαρίσει μερικά από τα πιο τρυφερά και διαχρονικά αγαπημένα τραγούδια, παρουσιάζουν τη συναυλία «Τα τραγούδια μας» την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026, στο Θέατρο Παλλάς, με special guest τον Γιάννη Κότσιρα - μια μουσική παράσταση που γεννήθηκε μέσα από την κοινή καλλιτεχνική τους πορεία και αποτελεί μία από τις πιο ξεχωριστές συμπράξεις της ελληνικής δισκογραφίας. Στη σκηνή πλάι τους θα εμφανιστούν η Εριέττα Μανούρη, ο Νίκος Μερτζάνος και ο Στέλιος Θεοδώρου, συμβάλλοντας με τη δική τους ξεχωριστή παρουσία στη μαγεία της βραδιάς.

Διαβάστε: Συγκλονίζει ο Άρης Δαβαράκης: "Έφτασα δυο φορές πολύ κοντά στον θάνατο, περισσότερο όμως φοβάμαι τα πριν του θανάτου" (Βίντεο)

Ποιος είναι ο Άρης Δαβαράκης

Ο Άρης Δαβαράκης είναι ένας από τους πιο ιδιαίτερους Έλληνες στιχουργούς, με μακρά πορεία στο ελληνικό τραγούδι και σημαντική παρουσία στη δημοσιογραφία. Γεννήθηκε στην Αθήνα και ασχολήθηκε από νωρίς με τη γραφή, με καθοριστική στιγμή στη διαδρομή του τη συνεργασία με τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος τον ενέταξε στον δημιουργικό του κύκλο και του έδωσε την ώθηση να αναδειχθεί ως στιχουργός. Έχει γράψει στίχους για σημαντικά έργα, όπως οι «Μπαλάντες της οδού Αθηνάς» και η «Πορνογραφία», ενώ έχει συνεργαστεί με σημαντικούς δημιουργούς, μεταξύ των οποίων η Ευανθία Ρεμπούτσικα και ο Γιάννης Κότσιρας. Παράλληλα, έχει διαγράψει πορεία στον χώρο των media, γράφοντας σε εφημερίδες και περιοδικά, ενώ έχει μιλήσει ανοιχτά για προσωπικές εμπειρίες της ζωής του.

Τι αποκάλυψε ο Άρης Δαβαράκης στο parapolitika.gr

Ο Άρης Δαβαράκης μίλησε ανοιχτά για τη διαδρομή και τη ζωή του, αποκαλύπτοντας ότι η ουσιαστική επίδραση του Μάνος Χατζιδάκις έγινε αντιληπτή κυρίως εκ των υστέρων, καθώς υπήρξε ο άνθρωπος που τον ενέταξε στον κόσμο του τραγουδιού και του έδωσε την ώθηση να εξελιχθεί ως στιχουργός. Αναφέρθηκε στη δημιουργία ως μια διαδικασία όπου συνυπάρχουν το τραύμα, η έμπνευση και κυρίως το timing, ενώ τόνισε ότι ποτέ δεν ένιωσε πως έγραψε κάτι «σημαντικό» χωρίς την επιβεβαίωση των συνεργατών και του κοινού. Μίλησε επίσης για προσωπικές του στιγμές, όπως η δημόσια εξομολόγηση για την ταυτότητά του, την οποία σήμερα βλέπει διαφορετικά, αλλά και για την εμπειρία της φυλακής που τον έκανε να ανακαλύψει την αντοχή του. Παράλληλα, στάθηκε στη σχέση του με την Ευανθία Ρεμπούτσικα, την οποία περιέγραψε ως βαθιά και σχεδόν «μαγική», καθώς και στη σημασία της παρουσίας του Γιάννης Κότσιρας στη συναυλία τους, καταλήγοντας ότι η λέξη που συνοψίζει τη συγκεκριμένη μουσική συνάντηση είναι το «συναίσθημα».

Άρης Δαβαράκης και Μάνος Χατζιδάκις

Μιλώντας για την πρώτη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι ο Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος συνθέτης, αλλά ένας άνθρωπος που θα του άλλαζε τη ζωή, ο Άρης Δαβαράκης απαντά: «Νομίζω πως το συνειδητοποίησα εκ των υστέρων, αφού έφυγε το 1994. Αναδρομικά. Όσο ήταν παρών, απλά συνυπήρχα και ακολουθούσα. Με συμπεριέλαβε στον κόσμο του, με αποδέχτηκε όπως ήμουν, με καθιέρωσε και σαν στιχουργό με τις “Μπαλάντες της οδού Αθηνάς” και την “Πορνογραφία”. Και το έκανε έτσι, πολύ απλά, σαν να ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο». Για την πρώτη φορά που άκουσε από τον ίδιο ή τον Νίκο Γκάτσο ότι «γράφεις καλά», σημειώνει: «Ναι, τα θυμάμαι όλα. Χαρά. Μεγάλη χαρά. Κανένας φόβος».

Στο ερώτημα αν, χωρίς τον Χατζιδάκι, θα γινόταν ποτέ στιχουργός, λέει: «Ποιος το ξέρει; Σίγουρα θα έγραφα στίχους. Το έκανα από την ήβη και την εφηβεία μου. Το πιθανότερο όμως είναι αυτοί οι στίχοι να έμεναν στο συρτάρι αν δεν είχα συναντήσει τον Χατζιδάκι, όπως συμβαίνει πολύ συχνά στον ρεαλισμό. Ο Χατζιδάκις συνέδεσε τον ρεαλισμό με τα όνειρα. Αυτό έκανε σε όλη του τη ζωή εξάλλου. Ήταν ολόκληρος μια γέφυρα του εδώ και τώρα με το παντού και πάντα».

Η σχέση του Άρη Δαβαράκη με τα τραγούδια

Για τη «Μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων», που όπως έχει πει τον «έκανε», εξηγεί: «Τίποτα δεν είναι επικίνδυνο όταν δεν κάνεις “καριέρα”, αλλά ζεις αυτά που σού συμβαίνουν αληθινά. Η Μπαλάντα για μένα λειτούργησε σαν carte blanche στον κόσμο του τραγουδιού, μου άνοιξε όλες τις πόρτες. Και ακόμα το κάνει. Αλλά δεν πιστεύω ότι με ορίζει. Με βοηθάει».

Για τα τραγούδια που αγάπησε βαθιά αλλά δεν γνώρισαν επιτυχία, αναφέρει: «Είναι πολλά, αλλά δεν με πληγώνουν. Δεν είναι πάντα στόχος “η επιτυχία”. Είναι να γίνει το τραγούδι σωστά, να ηχογραφηθεί, να υπάρχει. Θα ακουστεί από λίγους, αλλά θα έρθει η ώρα του. Τίποτα δεν πάει χαμένο!».

Σχετικά με το αν ένα τραγούδι γράφεται από έμπνευση ή από τραύμα, απαντά: «Και το τραύμα “παίζει” και η έμπνευση. Κυρίως όμως το timing. Τα καλύτερα τραγούδια γράφονται όταν έρθει η στιγμή τους να γραφτούν».

Για το αν του έχει συμβεί να γράψει κάτι και να μην καταλάβει τότε πόσο σημαντικό είναι, παραδέχεται: «Ποτέ δεν ένιωσα πως έγραψα κάτι σημαντικό. Μάλλον το αντίθετο μου συμβαίνει. Νιώθω κάθε φορά πως αυτό που έγραψα δεν είναι άρτιο. Θέλω την επιβεβαίωση του συνθέτη και του ερμηνευτή για να νιώσω “καλά”. Και μετά των φίλων, συνεργατών, ακροατών».

Η ωριμότητα, η επιτυχία και ο εαυτός

Για το πόσο αλλάζει ένας στιχουργός όταν περνά από τη νεότητα στη συνειδητή ωριμότητα, ο Άρης Δαβαράκης σημειώνει: «Συνεχώς αλλάζουμε όλοι, συνεχώς μαθαίνουμε. Η νεότητα είναι σαφώς πιο αυθόρμητη. Μεγαλώνοντας μαθαίνεις καλύτερα την τεχνική και την τέχνη σου, γίνεσαι, όχι πάντα, και πιο πρακτικός. Λες τώρα γράφω για τον τάδε που είναι 30 χρονών, τώρα για την τάδε που είναι εξήντα. Λαμβάνεις υπόψη σου ποιος θα το πει και τόσα άλλα. Το ζήτημα είναι όσο μεγαλώνεις τόσο να αντιστέκεσαι στην “κατασκευή”. Να εμπιστεύεσαι πάντα την μέσα σου φωνούλα…».

Για το αν υπήρξαν στιγμές που η επιτυχία τον απομάκρυνε από τον εαυτό του, απαντά: «Δεν είχα ποτέ μεγάλη επιτυχία! Δεν είμαι των “σουξέ”. Πολλά με απομάκρυναν κάθε τόσο από τον εαυτό μου, αλλά δεν ήταν τα τραγούδια και η επιτυχία. Ήταν οι συγκυρίες και οι δυσκολίες της ίδιας της ζωής που σε στριμώχνει. Τα τραγούδια μάλλον με επανέφεραν στον εαυτό μου στις φάσεις που άλλα γεγονότα με απομάκραιναν».

Άρης Δαβαράκης, προσωπική ζωή και εξομολόγηση

Μιλώντας για την περίοδο που μίλησε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του τη δεκαετία του ’80, λέει: «Τώρα που το σκέφτομαι, δεν χρειαζόταν καθόλου να το κάνω. Περιττό ήταν. Δεν ένιωσα ούτε πιο ελεύθερος αλλά ούτε και πιο εκτεθειμένος. Πιο μπερδεμένος μάλλον!».

Στο ερώτημα αν σήμερα θα έκανε ξανά την ίδια δήλωση με τον ίδιο τρόπο, απαντά: «Σίγουρα όχι».

Για το αν είναι πιο σημαντική η διάρκεια ή η ένταση, λέει: «Η ένταση είναι μεγάλη υπόθεση. Έρωτας χωρίς ένταση δεν δημιουργεί την απαραίτητη έκρηξη που σε στέλνει, σε μεταμορφώνει, σε αναγεννάει. Όμως η ένταση σιγά σιγά σβήνει. Και τότε, αν είσαι τυχερός, η διάρκεια παίρνει τη ρεβάνς και βάζει στο παιχνίδι την αγάπη. Αυτή κρατάει μια ζωή αν είναι αληθινή».

Η φυλακή, τα όρια και η αντοχή

Για τη στιγμή που μπήκε στη φυλακή και είπε «θα πεθάνω», ο Άρης Δαβαράκης περιγράφει τι ήταν αυτό που τελικά τον κράτησε στη ζωή: «Δεν ξέρω ακριβώς. Κάτι πολύ καθημερινό. Κάτι απλό όπως οι συνάνθρωποι, μέσα κι’ έξω από τον Κορυδαλλό, η ρουτίνα της καθημερινότητας, η διαχείριση του θυμού και του αισθήματος της φρικτής αδικίας. Είδα πολύ πόνο εκεί μέσα, αλλά και μεγάλη αντοχή από τους συγκρατούμενους. Και πήρα πολύ κουράγιο από τους φίλους μου που μου σταθήκανε με την ψυχή τους».

Για την αλήθεια που έμαθε εκεί για τον εαυτό του, σημειώνει: «Ότι δεν είμαι τόσο “ευαίσθητος” και ευάλωτος. Ότι είμαι γερό σκαρί και αντέχω!».

Η Ευανθία Ρεμπούτσικα και η μουσική χημεία

Μιλώντας για την ιδιαίτερη καλλιτεχνική χημεία με την Ευανθία Ρεμπούτσικα, ο Άρης Δαβαράκης αναφέρει: «Είμαστε φίλοι. Αγαπιόμαστε. Αλλά υπάρχει και κάτι ανεξήγητο στην καλλιτεχνική μας συνύπαρξη. Οι μελωδίες της με οδηγούν λέξη λέξη, σαν να περπατάω σε φωτεινό μονοπάτι. Ταιριάζουμε. Μου έχει δώσει υπέροχες μουσικές που τις “περπάτησα” νότα νότα και ποτέ δεν μου ζήτησε να αλλάξω κάτι».

Για τη συναυλία «Τα τραγούδια μας» στο  Θέατρο Παλλάς, εξηγεί τι θα ακούσει ο θεατής: «Όλη η βραδιά είναι κάτι που δεν το έχει ξανακούσει από εμάς. Αυτή η μουσική παράσταση περιέχει 30 χρόνια συνεργασίας στην δισκογραφία, το θέατρο, την τηλεόραση. Μετά από 30 χρόνια θα ξαναβρεθούμε στην σκηνή με τον Γιάννη Κότσιρα, που θα μας τιμήσει σαν guest, αλλά και με τρεις φωνές της νέας γενιάς που λάμπουν. Εριέττα Μάνουρη, Νίκος Μερτζάνος, Στέλιος Θεοδώρου. Η μπάντα της Ευανθίας με τους 12 μοναδικούς μουσικούς της και ο ίδιος ο χώρος, το Παλλάς, δημιουργούν κάτι φρέσκο, καινούργιο και άφθαρτο».

Για το πώς συναντιούνται ο κινηματογραφικός ήχος της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και η δική του πιο εσωτερική γραφή, απαντά: «Συναντιούνται σαν αδερφάκια που το ένα κόβει και το άλλο ράβει σε πλήρη σύμπνοια και αρμονία. Αγαπώ τις μουσικές της, την εκφράζουν οι στίχοι μου. Είμαστε τυχεροί».

Ο Γιάννης Κότσιρας και η λέξη που μένει

Για τη σημασία της παρουσίας του Γιάννη Κότσιρα σε αυτή τη βραδιά, ο Άρης Δαβαράκης λέει: «Πολύ σημαντικό, γιατί μαζί ξεκινήσαμε την συνεργασία μας στον “Αθώο Ένοχο”, το πρώτο άλμπουμ του Γιάννη που κυκλοφόρησε το 96. Είμαστε μια παρέα που “έγραψε”. Είναι σπουδαίος τραγουδιστής, καλός φίλος και πολύ καλό παιδί».

Και όταν καλείται να περιγράψει αυτή τη συνάντηση με τη Ρεμπούτσικα με μία λέξη, ανάμεσα στη «μνήμη», το «συναίσθημα» και την «επιστροφή», απαντά: «Συναίσθημα. Σίγουρα συναίσθημα!».


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Θέατρο Παλλάς
Βουκουρεστίου 5, Σύνταγμα
Αθήνα, 10564
τηλ. 2103213100

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ 21:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

VIP: 65€
ΖΩΝΗ Α: 60€
ΖΩΝΗ Β: 50€
ΖΩΝΗ Γ: 45€
ΖΩΝΗ Δ: 40€
ΖΩΝΗ Ε: 30€
ΖΩΝΗ ΣΤ: 20€
Για χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου υπάρχει ειδική πρόσβαση. Τηλ. κρατήσεων & Πληροφορίες: Θέατρο Παλλάς - 2103213100

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
Ticketservices.gr

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ENTECHNO SESSIONS | Cultural Promotion (@entechnosessions)