Οι κυβερνήσεις της οκταετίας δεν πήγαν στις κάλπες µε θετικό αφήγηµα

Πολύ πριν από τις τελευταίες εξελίξεις, από τούτη εδώ τη γωνιά είχαµε επισηµάνει σε όλους τους τόνους την αναγκαιότητα της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Ήταν το προφανές, που για διάφορους λόγους αρνούνταν να το δει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Με σειρά επιχειρηµάτων προσπαθήσαµε να αιτιολογήσουµε κάτι που δεν χρειαζόταν καµία αιτιολόγηση. Απεναντίας, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ήρθαν για να λειτουργήσουν ενισχυτικά στην όποια επιχειρηµατολογία αναπτύσσαµε.

Έχοντας κατά νου ότι το µεγάλο διακύβευµα ήταν η διατήρηση της σταθερότητας, δύσκολα µπορούσε να δει κάποιος µια εναλλακτική διαδροµή πέραν εκείνης που οδηγούσε εδώ και τώρα σε πρόωρες κάλπες. Και ενώ το προφανές και συνάµα αυταπόδεικτο ήταν πάνω στο τραπέζι, όσοι συνοµιλούσαν µε τον πρωθυπουργό προέβαλλαν δύο αντεπιχειρήµατα. Το πρώτο αφορούσε τη θεσµική συνέπεια που έχει επιδείξει στον χρόνο ο Μητσοτάκης και το δεύτερο τον κίνδυνο να µην µπορέσει να διατυπωθεί πειστική επιχειρηµατολογία σε σχέση µε τον λόγο που κρίθηκε αναγκαία η προσφυγή στις κάλπες.

Προφανώς και η ως άνω άποψη δεν συνυπολογίζει ότι η κυβέρνηση δεν διανύει το δεύτερο µισό της πρώτης θητείας της, αλλά το δεύτερο και πολύ περισσότερο της δεύτερης, γεγονός που διαφοροποιεί σε όλα τα επίπεδα και την ανάλυση και τα δεδοµένα. Οπως και να το κάνουµε, τα δεδοµένα του ’23 είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά του ’26 ή του ’27. Η Ν.∆. έχει και φθορά και σκελετούς στην ντουλάπα. Γράφαµε ότι ο πόλεµος στάθηκε αφορµή προκειµένου να ανοίξει ένα παράθυρο µε θέα στον κήπο της αυτοδυναµίας. Μπροστά σε αυτή την εξέλιξη, είναι λάθος να γίνονται δεύτερες σκέψεις, από τη στιγµή που η βασική αποστολή της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού είναι η διασφάλιση της σταθερότητας σε έναν κόσµο που αλλάζει καθηµερινά.

∆υστυχώς για τον ίδιο τον Μητσοτάκη, δεν είναι πλανητάρχης, αλλά κυβερνήτης της Ελλάδας, µε αποτέλεσµα να µην έχει τη δυνατότητα να καθορίσει ούτε τις παγκόσµιες εξελίξεις ούτε τις συνέπειες στη διεθνή οικονοµία µετά το πέρας του πολέµου. Απεναντίας, αυτό που περνά αποκλειστικά από το χέρι του, µπροστά σε αυτή τη νέα παγκόσµια πραγµατικότητα, είναι να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα διασφαλίσουν τη συνέχιση της σταθερότητας στη χώρα. Και ένας τρόπος για να το διασφαλίσει είναι η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, δεδοµένου ότι επί της ουσίας από δω και πέρα µέχρι και την επόµενη άνοιξη δεν πρόκειται να αλλάξει απολύτως τίποτα στο πολιτικό σκηνικό. Απεναντίας, θα λέγαµε ότι το όποιο θετικό αφήγηµα θα επισκιάζεται από την τοξικότητα που θα παράγεται σχεδόν καθηµερινά από την Εξεταστική για τις υποκλοπές, η οποία ήδη έχει προαναγγελθεί από τα κόµµατα της αντιπολίτευσης, την Προανακριτική για τα στελέχη που βαρύνονται µε κακουργήµατα στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και την ειδησεογραφία που θα παράγεται από τη δίκη των Τεµπών και τη νέα προανακριτική διαδικασία που θα ξεκινήσει για το Ρredator. Οσοι, λοιπόν, εκ των κυβερνώντων προσδοκούν ένα καλύτερο φθινόπωρο απλώς αγνοούν το βάθος των ως άνω υποθέσεων και, κυρίως, το γεγονός ότι από την όλη «άσκηση» δεν θα πρέπει κανείς (µα κανείς) να αφαιρεί το τυχαίο γεγονός. Εκτός κι αν στην κυβέρνηση, που δεν είχαν πάρει χαµπάρι τι ακριβώς (και κυρίως πότε) τους έρχεται, θεωρούν ότι οι εισαγγελείς, περιµένοντας τις φθινοπωρινές αποφάσεις του Μητσοτάκη, θα κατεβάσουν τα µολύβια τους.

Η πρόσφατη πολιτική ιστορία είναι διδακτική σε σχέση µε το τι µπορούµε να περιµένουµε και, κυρίως, τι πρόκειται να αντιµετωπίσει ο Μητσοτάκης, αν δεν αποφασίσει να σταµατήσει εδώ και τώρα τον πολιτικό και δικαστικό χρόνο. Οπως συνέβη µε όλες τις κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης που κέρδισαν µια δεύτερη θητεία, από αυτήν του Ανδρέα Παπανδρέου µέχρι εκείνες των Κώστα Σηµίτη και Κώστα Καραµανλή, έτσι και τώρα το αφήγηµα στον δρόµο προς τις κάλπες δεν µπορεί να είναι θετικό.

Απεναντίας, θα κυριαρχούν (όπως συνέβη και κατά το παρελθόν) η σκανδαλολογία, οι υποθέσεις συνωµοσίας, οι παραιτήσεις και οι αποποµπές υπουργών, οι Εξεταστικές και οι Προανακριτικές και όσα παράγουν µόνο τοξικότητα στον δηµόσιο βίο. Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι, µετά και τις τελευταίες εξελίξεις, θα καταφέρει να αποτελέσει εξαίρεση στον µεταπολιτευτικό κανόνα, απλώς αυταπατάται. Γι’ αυτό και ο δρόµος των πρόωρων εκλογών αποτελεί πράξη ευθύνης απέναντι στην ίδια τη χώρα, που σε καµία περίπτωση δεν πρέπει να παραδοθεί στην ακυβερνησία και την πολιτική αστάθεια.

Εκτός («γαλάζιων») ψηφοδελτίων οι εµπλεκόµενοι

Ραγδαίες αναµένονται οι εξελίξεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόµµατος µετά και την προώθηση της δεύτερης δικογραφίας που έφτασε στη Βουλή από την Ευρωπαία Εισαγγελέα. Κι αυτό γιατί, πέραν του ποινικού σκέλους της υπόθεσης, η εµπλοκή καµιάς δεκαπενταριάς βουλευτών στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ φέρνει προ των ευθυνών του και τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Με δεδοµένο ότι έχουµε εισέλθει ήδη σε µια µακρά προεκλογική περίοδο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν πραγµατικά θέλει να επιχειρήσει ένα restart, οφείλει να λάβει µια σειρά τολµηρών αποφάσεων, που ουσιαστικά θα αποδεικνύουν στην πράξη ότι δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Αυτό πρακτικά σηµαίνει ότι µία από τις προφανείς κινήσεις που επιβάλλεται να γίνουν είναι ο αποκλεισµός από τα «γαλάζια» ψηφοδέλτια όσων εµπλέκονται µε σοβαρές κατηγορίες στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αξίζει...

Το ιδανικό για τον Ανδρουλάκη είναι να µην προσφύγει σε πρόωρες εκλογές ο Μητσοτάκης, αφού πιστεύει ότι όσο περνά ο χρόνος η φθορά της κυβέρνησης θα διογκώνεται, τόσο από τις συνέπειες της κρίσης όσο και από τις υποθέσεις που βρίσκονται στη ∆ικαιοσύνη.

Ενδιαφέρει...

Αν και δεν το πήρα στα σοβαρά, κάπου άκουσα ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σκέφτεται (όσο κι αν φαίνεται παράξενο) να προτείνει στον Βαγγέλη Βενιζέλο να ηγηθεί του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Κινήµατος.

Στη χόβολη

  • Θυµάστε που σας έγραφα για τον φοβερό και τροµερό βουλευτή της Ν.∆. Λάκη Βασιλειάδη και τις καντίνες που είχε πριν γίνει παράγοντας στο χωριό του. Ε, λοιπόν, αυτός ο τύπος είναι ένας εξ αυτών που συµπεριλαµβάνονται στη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, εξέλιξη που του «κόβει τον αέρα» που είχε πάρει εντός και εκτός Πέλλας. Βλέπετε, αυτά παθαίνουν όσοι βλέπουν τη σκιά τους και πιστεύουν ότι είναι το µπόι τους.
  • Το δεύτερο πρόσωπο από αυτά που δύσκολα θα µπορέσουν να αντέξουν στα µελλούµενα είναι η Φωτεινή Αραµπατζή, για την οποία επίσης σας είχα γράψει κατά το παρελθόν. Μάλιστα, αν θυµάµαι καλά (που θυµάµαι), τα επίµαχα σχόλια την είχαν εξοργίσει. Επειδή, όµως, εκτός από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, έχει και κάτι άλλα που αφορούν τις οικογενειακές επιχειρήσεις που διατηρεί στις Σέρρες, κάτι µου λέει ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόµενο κάπου εδώ να τελειώνει η πολιτική της καριέρα.
  • Για να ξέρετε, η συµµαχία των Βαρδινογιάννη, Κυριακού και Μαρινάκη έχει προβληµατίσει, και δη έντονα, το Μέγαρο Μαξίµου. Αυτός ακριβώς ο προβληµατισµός οδήγησε σε κάτι συναντήσεις, το αποτέλεσµα των οποίων προφανώς και θα φανεί επί της µικρής οθόνης.
  • Από τις ειδήσεις µαθαίνω ότι ενηµερώθηκε ο Μητσοτάκης για τη νέα δικογραφία που αφορούσε τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτό σηµαίνει ή ότι ο Φλωρίδης, αν και λίγο πριν από το Πάσχα, εξακολουθεί να πετάει χαρταετό ή ότι στην κυβέρνηση τα έχουν αφήσει όλα στον αυτόµατο. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, δεν µιλάω για εσωτερική, αλλά για θεσµική πληροφόρηση. Αλλωστε, δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουν οι δηµοσιογράφοι και να µην έχουν ιδέα οι κυβερνώντες.
  • Με την ευκαιρία, να επαναλάβω ότι από την εξέλιξη των πραγµάτων αποδεικνύεται, και µάλιστα περίτρανα, πως όλες οι επιλογές ∆οξιάδη αποδείχθηκαν (σχεδόν) µοιραίες για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
  • Από έναν φίλο, από αυτούς που έχω και τριγυρίζουν στα πολιτικοδηµοσιογραφικά στέκια, έµαθα ότι για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Ν.∆. άρχισαν να «παίζουν» δυνατά δύο από τους πιο έµπειρους της Βουλής. Ο λόγος για τον Νικήτα Κακλαµάνη και την Ντόρα Μπακογιάννη. Αν, τώρα, όταν έρθει η ώρα, θα επιβεβαιωθούν οι σχετικές πληροφορίες θα φανεί στο χειροκρότηµα.


Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας "Παραπολιτικά"