Τα πρόσωπα θα υπηρετήσουν το έθνος ή το έθνος τα πρόσωπα; Αυτό είναι το ερώτηµα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι πολίτες στις επερχόµενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν. Η «κατάρα» της Ελλάδας από την ίδρυση του νέου κράτους δεν είναι οι εµφύλιοι, οι διχασµοί, η διαφθορά και η ξενοκρατία, όπως για δεκαετίες εκπαίδευσαν την κοινωνία να πιστεύει τα συστήµατα που την κυβέρνησαν. Είναι ότι ποτέ δεν συµφώνησαν οι ελίτ αν το έθνος θα υπηρετεί τους προεστούς ή οι προεστοί το έθνος. Στην παρούσα φάση το ζήτηµα αυτό έχει ξεπεραστεί από την ιστορία. Η Ελλάδα εν συνόλω είναι αναγκασµένη εκ των συνθηκών να κοιτάξει µόνο µπροστά και όχι να λύσει λογαριασµούς του παρελθόντος στη βάση της σύγκρουσης εγωισµών. Πέρι το 2030-2035 ο κόσµος θα είναι απολύτως διαφορετικός από αυτόν που ήταν για παράδειγµα το 1985-2015. Και αυτό γιατί οι συγκρούσεις στη γεωπολιτική, η βαθιά κρίση συνοχής και ιδεολογίας αξιών στη ∆ύση και οι εφαρµογές στη βάση της συνάντησης τεχνητής νοηµοσύνης και ροµπότ αλλάζουν τον ρου της ιστορίας.

Η επίδειξη αλαζονείας και µικροπρέπειας των προεστών του σήµερα, που σίγουρα δεν έχουν ούτε την ολιγαρχική υπεροψία, ούτε την επάρκεια, ούτε τη σοφία παλιότερων εποχών, δεν θα τους βοηθήσει να επιβάλουν µια «νέα τάξη». Εξώθησαν τον λαό τον τελευταίο µισό αιώνα -για να µη µιλήσουµε για άλλες ιστορικές εποχές- στη µικρόνοια, στον µικροαστισµό, στη µικροπρέπεια. Εξοβέλισαν την ιστορία, την πίστη, την υπερηφάνεια, την αλληλεγγύη ενός έθνους που -περνώντας µέσα από τη φθορά των αιώνων- αναστήλωσε την ύπαρξή του και την υπόµνηση του πολιτισµού του (µε δικαίωµα ενός νέου κράτους-µητέρας πατρίδας του παγκόσµιου Ελληνισµού), στα ασήµαντα ιστορικά «εγώ» και τα όρια της κτηµατικής περιουσίας τους. Υποστήριξαν ότι η πατρίδα είναι αυτοί!

Οι προεστοί είναι οι ηγέτες, οι ταγοί, οι γράφοντες το ίχνος στο χώµα των Ελλήνων, και όχι όλοι οι άλλοι οι τάχα «αυλικοί» ή δουλοπάροικοι, που είναι -κατά την άποψή τους- αναγκασµένοι να τους υπηρετούν και να θυσιάζονται στον βωµό της µαταιοδοξίας τους. Οι Έλληνες των νεότερων γενεών -χωρίς πιστεύω, πολιτισµό, κουλτούρα γλώσσας, αίσθηση ιστορίας και αξίες στην καθηµερινότητά τους- σέρνονται πλέον χωρίς ισχυρά όνειρα και επαρκή αισιοδοξία σε ένα µέλλον αντικειµενικά απροσδιόριστο φιλοσοφικά, οντολογικά, αφοπλισµένοι από την επάρκεια της φυλετικής διάκρισης που θα τους έδινε προνόµιο συνοχής σε µια ταυτοτική τάξη ευθύνης και συµµετοχής. Το έθνος των προεστών απέτυχε πλήρως ως δηµοκρατική, κοινοβουλευτική ρύθµιση, γιατί οι ξεπερασµένες και βαθιά ανήθικες ελίτ, αντί να αντλήσουν δυνάµεις ευθύνης ηγεσίας από τον λαό και το έθνος, ποδηγέτησαν τον λαό και το έθνος στη δική τους υπαρξιακή και µορφωτική µικρότητα.

Προσάρµοσαν το παρόν και το µέλλον ενός ιστορικού έθνους στη δική τους «µετριοκρατία», τη σύγκρουση των προσωπικών τους συµφερόντων, τη διχαστική λογική, τη µαταιότητα του βιολογικού τους κύκλου. Και µπορεί τα νεκροταφεία να είναι γεµάτα από µαρµάρινες πλάκες προεστών, αλλά ο λαός και το έθνος σέρνεται στο να βρει διεξόδους από τις δικές τους τραγωδίες και αποτυχίες. Ένας λαός που τον έµαθαν ότι δεν υπάρχουν πατρίδες, παραδόσεις, ιστορία, ήρωες, ηθική, Θεός, οικογένειες, φύλα, θα πρέπει να βρει τον δρόµο του προς το µέλλον.

Ο πρωθυπουργός από το 2019 Κυριάκος Μητσοτάκης προέρχεται από τις οικογένειες των προεστών, αλλά δεν λογιζόταν για ρόλο κυβερνήτη. Και τώρα πλέον που έχει καταφέρει να οδηγήσει τη χώρα σε µια θέση δυναµικής ισορροπίας προς το µέλλον, εν µέσω διεθνών κρίσεων, αναταράξεων και εγκλωβισµών που άφησαν πίσω τους όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, που προέκυψε, και οι «πλατείες της οργής» του λαού, που προδόθηκε, αλλά η µετριότητα και η ανεπάρκεια της τάξης των προεστών που κυβέρνησαν για σειρά δεκαετιών, κάνουν σαν λυσσασµένα σκυλιά να του δαγκώσουν τα πόδια. Και όχι γιατί έχουν να προωθήσουν µια εναλλακτική, πιο ισχυρή ηγεσία διακυβέρνησης, αλλά γατί απλώς πλήττεται το φαύλο «εγώ» τους. Πάλι δηλαδή να… ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.


Οι ξεπερασµένες και βαθιά ανήθικες ελίτ απέτυχαν πλήρως, γιατί ποδηγέτησαν τον λαό στη δική τους υπαρξιακή και µορφωτική µικρότητα.



Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Απογευματινή».