Ο συλλήψεις του δικτύου Παλαιστίνιων επίδοξων τροµοκρατών, που, όπως διαφαίνεται, ξεκινά από την Κύπρο και περνά στην Ελλάδα, µε επίκεντρο την τουριστική Κρήτη, για να πάρει τις µακρινές διαδροµές προς τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη, µε βάσεις στη Γερµανία, δεν είναι µια απειλή που θα πρέπει να απασχολήσει µόνον τα δύο κράτη των Ελλήνων, αλλά ολόκληρη την ήπειρο και την Ευρωπαϊκή Ενωση στο πεδίο της Europol.

Το γεγονός ότι το δίκτυο αυτό έχει εµπειρία εκπαίδευσης στην ασιατική Μαλαισία και στα κέντρα-στρατόπεδα της τζιχάντ έξω από την Κουάλα Λουµπούρ, µε κρίσιµο κρίκο στην αλυσίδα έναν 57χρονο που αναζητείται στην Κύπρο, µε σταθερή παραµονή στο νησί και όχι επιβαίνοντα σε κάποιο «καραβάνι» λαθροµεταναστών των τελευταίων ετών, θα πρέπει να σηµάνει επιπλέον συναγερµό στις υπηρεσίες και τις Αρχές ασφαλείας των ευρωπαϊκών κρατών, που ήδη έχουν πιάσει δουλειά, σηµειώνοντας τις πρώτες επιτυχίες σε αυτό το δραµατικά υβριδικό και ασύµµετρο πεδίο πολέµου. Είναι απολύτως καθοριστικό για τις εκτιµήσεις, τις πληροφορίες και τις δράσεις απέναντι σε νέα τέτοιου τύπου δίκτυα µαζικής τροµοκρατίας, για να µην επιστρέψουµε στο παρελθόν, το επίπεδο συνεργασίας που θα υπάρξει µεταξύ εθνικών υπηρεσιών πληροφοριών και αντιτροµοκρατικής δράσης των ευρωπαϊκών κρατών µε τις αµερικανικές (CIA, FBI κ.λπ.) και τις ισραηλινές υπηρεσίες (Μοσάντ). Ειδικά σε σχέση µε την Ελλάδα και την Κύπρο, υπάρχει, και σε διµερές επίπεδο θεσµικά, αλλά και στο πεδίο, συµµαχική σχέση µε αυτές τις υπηρεσίες, αλλά το ζητούµενο είναι το κατά πόσον θα υπάρξει συντονισµός µε όλο το ευρωπαϊκό συντονιστικό κέντρο, άτυπο και επίσηµο, για να χαρτογραφηθεί µε ακρίβεια και να εξουδετερωθεί κατά το δυνατόν το νέο κύµα τροµοκρατίας που οργανώνεται από την Ανατολή στη ∆ύση και από τον Νότο προς τον Βορρά.

Το πλέον σηµαντικό είναι να µην επιστρέψουµε στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, µε τη δράση δικτύων όπως του Αµπού Νιντάλ ή του Αµπού Αµπάς. Το γεγονός, που σχολιάσθηκε εµφατικά και από τον υπουργό εσωτερικής ασφαλείας, πολύ έµπειρο κ. Χρυσοχοΐδη, είναι ότι αποτελεί καινοφανή παράµετρο η «Χαµάς» να επιχειρήσει να οργανώσει τροµοκρατικές επιθέσεις εκτός της Γάζας ή του Ισραήλ, όπου παραδοσιακά δρούσε. Οπως ήδη διαφαίνεται από τις αρχικές ανακρίσεις-έρευνες και τα στοιχεία, αυτή η νέα τροµοκρατικού χαρακτήρα συσπείρωση, µε στόχους όχι µόνον στην Εγγύς Ανατολή, αλλά και επί της ευρωπαϊκής επικρατείας, µε επίκεντρο Αµερικανούς και Ισραηλινούς πολίτες και όχι στρατιωτικούς, έχει χρονικό σηµείο αφετηρίας το 2023. Και συγκεκριµένα τη µαζική, εφιαλτική και ακραία βίαιη τροµοκρατική επίθεση, µε στόχους αµάχους εντός της επικρατείας του Ισραήλ, της 7ης Οκτωβρίου. Η αντίδραση του κράτους του Ισραήλ µε τις επίσηµες στρατιωτικές δυνάµεις τόσο στη Γάζα εναντίον της «Χαµάς» αλλά και της ισλαµικής τζιχάντ όσο και στον Λίβανο εναντίον της «Χεζµπολάχ» δόµησε το αφήγηµα οργανικών οµάδων που πλέον δείχνουν να έχουν οργανωθεί για να αναπτύξουν τροµοκρατία προς την ευρωπαϊκή επικράτεια και την Ανατολική Μεσόγειο.

Στην παρούσα φάση προφανώς βρισκόµαστε σε ένα νέο κεφαλαίο απέναντι στην υβριδική και µη στρατιωτική απειλή σε σχέση µε τα όσα εξελίχθηκαν προηγούµενες δεκαετίες µε δρώντες συντονισµένους µε το δίκτυο «Αλ Κάιντα» και «ISIS». H βάση της τροµοκρατίας ακουµπά στο «κουαρτέτο» Φρουροί της Επανάστασης, Μουσουλµανική Αδελφότητα, «Χεζµπολάχ» και «Χαµάς». Ολος αυτός ο κύκλος αρχιτεκτονικής στην αρχική του προσέγγιση και οργάνωση από τον εξαλειφθέντα από τις αµερικανικές υπηρεσίες Σουλεϊµανί, µε τις ηγεσίες του πλέον αφανισµένες στο πολιτικό και στο στρατιωτικό επίπεδο, έχει κρατικές αναφορές σε δύο χώρες και τις µυστικές υπηρεσίες τους: το Ιράν και την Τουρκία. Το γεγονός ότι οι ειρηνευτικές συµφωνίες που προβλέπουν τον αφοπλισµό της «Χαµάς» στη Γάζα και της «Χεζµπολάχ» στον Λίβανο καρκινοβατούν µάλλον ενθαρρύνει το µέλλον της ισλαµικής τροµοκρατίας παρά την αποθαρρύνει.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Παραπολιτικά