Η ένταξη της Γάζας στα ΗΑΕ αλλάζει τα δεδοµένα

Η περιοδεία του Τζάρεντ Κούσνερ σε Αίγυπτο και Ισραήλ δεν απέφερε θεαµατικά αποτελέσµατα σύµφωνα µε τους διεθνείς αναλυτές. Από τους πλέον ενεργούς διαµεσολαβητές από την πλευρά του Λευκού Οίκου, ειδικά στα θέµατα και τις εξελίξεις στη ∆υτική Ασία και γαµπρός του Ντόναλντ Τράµπ ο εν λόγω επιχειρηµατίας (που διατηρεί οργανικές σχέσεις µε τον εβραϊκό παράγοντα), επιχείρησε να πετύχει µία εναρµόνιση των διαθέσεων ανάµεσα στην πολιτική ηγεσία της Χαµάς και την ισραηλινή ηγεσία. Προφανώς απέτυχε. Και αυτό όχι επειδή ο ίδιος δεν έχει τις ικανότητες και την ευελιξία πνεύµατος να πετύχει συγκλίσεις, αλλά διότι ο οδικός χάρτης των 15 σηµείων του Συµβουλίου Ειρήνης για τη Γάζα έχει κενά ως προς τον ρεαλισµό και τις εφαρµογές του που εµποδίζουν τις θετικές εξελίξεις.

Είναι φανερό ότι το Ισραήλ σε επίπεδο Συµβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και όχι µονοδιάστατα στο επίπεδο πρωθυπουργού Νετανιάχου και της κυβέρνησής του, για να αποµακρύνει τις στρατιωτικές δυνάµεις του από τα εδάφη της Γάζας ή, τουλάχιστον, για να περιορίσει την παρουσία τους σε µία στενή ζώνη ασφαλείας, προϋποθέτει τον ουσιαστικό και µόνιµο αφοπλισµό της παραστρατιωτικής, εµπεδωµένα τροµοκρατικής οργάνωσης της ισλαµικής Χαµάς. Από την πλευρά της πολιτικής εκπροσώπησης της Χαµάς εξελίσσονται διαπραγµατεύσεις σύµφωνα µε τις οποίες ο αφοπλισµός της οργάνωσης θα πρέπει να έχει αναλογία ταυτόχρονης αποχώρησης των Ισραηλινών δυνάµεων από τη Γάζα.

Φυσικά κάτι τέτοιο δεν µπορεί να γίνει αποδεκτό από την Ιερουσαλήµ µετά την 7η Οκτωβρίου 2023 και τα όσα ακολούθησαν σε επίπεδο επιχειρήσεων στη Γάζα. Αλλά και των επίσης πολεµικών επιχειρήσεων απέναντι στην ένοπλη Χεζµπολάχ στον Λίβανο.

Οι διαπραγµατεύσεις και η ισορροπία ισχύος µεταξύ της Τεχεράνης και της Ουάσινγκτον είναι περιπεπλεγµένη και δεν αναµένονται από εκεί καλά νέα σε προδιαγεγραµµένο χρονικό ορίζοντα. Η Γάζα όµως είναι αναγκαίο να διαφύγει ως εµπλοκή από το όλο σχήµα που εξαρτάται από τις διαθέσεις των «Φρουρών της Επανάστασης» και της προσπάθειάς τους να κερδίσουν χρόνο για να δοµήσουν εκ νέου τον «άξονα της αντίστασης», ως στρατηγικό ατού.

Στην περίπτωση που υπάρξουν θετικές εξελίξεις στην κατεύθυνση από την εκεχειρία στην ειρήνη και ένα πλάνο επόµενης ηµέρας στη Γάζα, το Ισραήλ θα αποκτήσει διπλωµατικό και στρατηγικό κεφάλαιο ευελιξίας και παρέµβασης στις συνολικές υποθέσεις και διευθετήσεις στην περιοχή από την Ανατολική Μεσόγειο µέχρι την Ινδία και εντός των ΗΠΑ, που είναι καθοριστική παράµετρος για την ισορροπία ισχύος αλλά και τη συνοχή και τις άµυνες των συµµάχων του. Μεταξύ αυτών, της Ελλάδας και της Κύπρου. Στην παρούσα φάση το Ισραήλ πολιτικά και θεσµικά είναι σε προεκλογική περίοδο. Οι όποιες ουσιώδεις εξελίξεις θα είναι πιο εφικτές, λοιπόν, µετά τις εκλογές του Οκτωβρίου και τον σχηµατισµό επόµενης κυβέρνησης συνασπισµού.

Τα πραγµατικά δεδοµένα όµως στο πεδίο της Γάζας θα πρέπει να οργανωθούν για το τότε. Επί της ουσίας µε διακριτικές διπλωµατικές συνοµιλίες της ηγεσίας Νετανιάχου και του Εθνικού Συµβουλίου Ασφαλείας του Ισραήλ µε τους συµµάχους του, ξεχωρίζουν η Ελλάδα, η Κύπρος, τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα αλλά και η Ινδία, ενώ από την ευρωπαϊκή πλευρά δεν θα πρέπει να υποτιµάται ο γαλλικός παράγων πέραν της αµερικανικής εµπλοκής στη διαδικασία της Ειρήνης, θα πρέπει να διορθωθούν οι παράµετροι στο πεδίο.

Η διαµεσολάβηση της Αιγύπτου είναι καθοριστική. Αν η Γάζα θεωρηθεί Εµιράτο µια διακυβέρνηση µε την ευθύνη του Αµπού Ντάµπι στη µετάβαση από το χάος και την καταστροφή στην ευηµερία είναι προαπαιτούµενο. Η ένταξη της Γάζας στα ΗΑΕ ως επιχειρηµατικής και τουριστικής ζώνης µε καθεστώς Χονγκ Κονγκ, συνδεδεµένης µε τον IMEC, θα είναι η λύση.