Ο πόλεµος στην Ουκρανία και ο πόλεµος εναντίον του καθεστώτος στο Ιράν πλέον συνδέονται. Μέσω της Κασπίας από όπου η Μόσχα περνά όπλα και µη επανδρωµένα στην Τεχεράνη. Επίσης µέσω µιας στάσης αµφισηµίας ως προς το κατά πόσον Μόσχα και Πεκίνο θα παρακολουθήσουν την οικονοµική D-DAY που κήρυξε η Ουάσινγκτον στο ισλαµικό καθεστώς της Τεχεράνης. Οι ΗΠΑ µοιάζουν απειλητικές για όσους δεν ακολουθήσουν τον οικονοµικό πόλεµο. Αυτό µπορεί να έχει ως επιπλοκή έναν νέο γύρο αµοιβαίων κυρώσεων στο τρίγωνο ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας. Μία ακόµη ένταση στις διεθνείς αγορές. Πέραν αυτού ο πληθωρισµός και η ακρίβεια αυξάνονται στα κράτη της ∆ύσης εξαιτίας της συνολικής αποτυχίας να κλείσει κάποιος από τους ενεργούς πολέµους. Ελάχιστους πλέον µήνες πριν από τις «ενδιάµεσες εκλογές», τον Νοέµβριο στις ΗΠΑ, τα αµοιβαία πλήγµατα Ρωσίας και Ουκρανίας σε λιµάνια, υποδοµές και πλοία του αντιπάλου προκαλούν µεγάλα προβλήµατα στις εξαγωγές των σιτηρών µέσω της Μαύρης Θάλασσας. Εµπλοκή δηλαδή στη διακίνηση του 25% της παγκόσµιας παραγωγής. Οι τιµές στα τρόφιµα εκτοξεύονται. Από την άλλη το αδιέξοδο και η ρευστότητα ως προς την ασφάλεια κίνησης από τα Στενά του Ορµούζ και η όλη ταραχώδης ατµόσφαιρα στη ∆υτική Ασία, προκαλεί σηµαντικές επιπλοκές και πληθωριστικές πιέσεις στα καύσιµα. ∆ιυλιστήρια και αποθηκευτικές εγκαταστάσεις επλήγησαν και πλήττονται και στα δύο µέτωπα.

Η προσπάθεια του προέδρου Τραµπ να φέρει ανακωχή και συµφωνίες αρχικά στο µέτωπο της Ρωσίας - Ουκρανίας, µε τη συναίνεση στην Αλάσκα µε Πούτιν, για παράδειγµα, και στη συνέχεια να υπάρξει µια τελική λύση µε το ισλαµικό καθεστώς στην Τεχεράνη έχουν πέσει στο κενό. Ο πλήρης οικονοµικός πόλεµος που ξεκινούν οι ΗΠΑ σε βάρος του Ιράν, χωρίς χρήση στρατιωτικής βίας πλέον, χρειάζεται χρόνο. Το σενάριο που ακολουθούν είναι να υπάρξει πολιτική και κοινωνική κρίση στο Ιράν αφού το εθνικό τους νόµισµα έχει καταστραφεί και ο πληθωρισµός στην αγορά τροφίµων, για παράδειγµα, τρέχει στο επίπεδο του 90%. Στόχος να υπάρξουν ανατροπές ως προς τη δεσποτική εξουσία των Φρουρών της Επανάστασης και να βρεθούν στην ηγεσία της χώρας οι µετριοπαθείς δυνάµεις και προσωπικότητες. Αυτή όµως η προοπτική είναι επί τους παρόντος θεωρία και όχι πραγµατικότητα.

Άρα το ενδιαφέρον επικεντρώνεται ύστερα από µήνες στο µέτωπο της Ουκρανίας. Το Κρεµλίνο δείχνει ότι ακολουθεί τη µακρά, επίπονη και πολύ αιµατηρή στρατηγική του πολέµου στην Τσετσενία και στην περίπτωση της Ουκρανίας. Εκεί χρειάσθηκε ένας πόλεµος δεκαετίας (ένα χάος βίας, θανάτου και καταστροφής) για να επικρατήσει η Ρωσία. Στην περίπτωση της Ουκρανίας όµως οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Ακόµη και αν κατορθώσει ο ρωσικός στρατός να καταλάβει το Ντόνετσκ, η νίκη αν απαιτηθούν δέκα χρόνια, θα κηρυχθεί «πύρρειος». Αφού η Ρωσία θα έχει καταστραφεί οικονοµικά και στο πεδίο των υποδοµών θα βρεθεί υπό τον πλήρη έλεγχο της Κίνας. Η γεωπολιτική «στρατηγική αυτονοµία» της θα ακυρωθεί. Η Μόσχα µε πιο ευέλικτη τακτική έχει την ευκαιρία να δηµιουργήσει συνθήκες κινητικότητας για µία συµφωνία.

Η Ουκρανία -όπως το έθεσε και ο δηµοφιλής πρώην υπουργός Άµυνας, Μιχαΐλο Φεντόρεφ- χρειάζεται εθνικές εκλογές. Το καθεστώς Ζελένσκι στηριγµένο στον στρατιωτικό νόµο λόγω πολέµου αλλά και στις πραγµατικές συνθήκες κινείται σε απόλυτη αδιαφάνεια και διαφθορά. Ο Βλαντίµιρ Πούτιν δεν θέλει συνοµιλητή τον Ζελένσκι και τους Αζοφ. Αυτό µπορεί και να συµβεί. Να κηρυχθεί εκεχειρία µε διεθνείς εγγυήσεις που θα προτείνει και θα ακολουθήσει η Μόσχα, ώστε η Ουκρανία να έχει εκλογές. Οι Ουκρανοί µπορεί να επιλέξουν αντί του Ζελένσκι, τον Φεντόρεφ ή ενδεχοµένως τον πρώην αρχηγό των ενόπλων δυνάµεων Ζαλούζνι. Οι συνθήκες θα έχουν αλλάξει. Η αγγλική και γερµανική αρχιτεκτονική ενός πολέµου στην Ευρώπη µε παγκόσµια διάσταση θα έχει υπονοµευθεί…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή