Καλώς το κι ας άργησε… Τι εννοούµε; Το ξύλο που έπεσε προ ολίγων ηµερών και πάλι µέσα στο πανεπιστήµιο, στη Θεσσαλονίκη, και που ήλθε να µας υπενθυµίσει µία µάλλον παγιωµένη κατάσταση στους πανεπιστηµιακούς χώρους - φοιτητής του εξωτερικού πριν από χρόνια είχε περιγράψει τη σχολή που είχε επισκεφθεί στη χώρα µας, πριν επιλέξει ξένο πανεπιστήµιο, ως… Βηρυτό µε αυτά που είχε αντικρίσει. Συνεστήθη και Πανεπιστηµιακή Αστυνοµία. Όλοι, σε όλο το κοµµατικό φάσµα καταδικάζουν, κάθε φορά, τα έκτροπα, και οι καθηγητές βεβαίως, αλλά είναι σαν να καταδικάζω εγώ είτε αυτά που συµβαίνουν στο Ιράν είτε τον πόλεµο στην Ουκρανία. Αντιλαµβάνεστε µάλλον πού µε γράφουν και ο Τραµπ και ο Πούτιν. Ακούω εκπροσώπους κοµµάτων -µια και το θέµα είναι πάλι επίκαιρο µε το ξύλο που έπεσε- να διατυπώνουν διάφορες απόψεις. Λ.χ. κυβερνητικό στέλεχος είπε, όταν του παρατήρησαν το αυτονόητο, ότι πρέπει να καταργηθούν οι κοµµατικές νεολαίες στα ΑΕΙ -και ο µακαρίτης ο Ράλλης, αν θυµάµαι καλά, το είχε επιδιώξει-, ότι δεν είναι δυνατόν να καταργηθεί η πολιτική σκέψη στα πανεπιστήµια! Σιγά τις ιδέες που παράγονται!! Άναρθρες κραυγές βγαίνουν από τα δυναµικά στοιχεία όλων των παρατάξεων. Μάλλον βατήρας είναι οι κοµµατικές νεολαίες προκειµένου κάποιοι να µπουν στο κόµµα και να εξασφαλίσουν καριέρα!

Είπε επίσης ο εν λόγω πολιτικός ότι στο Χάρβαρντ λ.χ. και στο Στάνφορντ δεν έχει απαγορευτεί η διάδοση ιδεών! Και πολύ σωστά του παρατήρησαν ότι ας κάνετε πρώτα τα ελληνικά ΑΕΙ Χάρβαρντ και Στάνφορντ και βλέπουµε για τη διάδοση ιδεών. Ένας άλλος που εκπροσωπούσε την Αριστερά -που ως γνωστόν γνωρίζει καλά από αναταραχές στους πανεπιστηµιακούς χώρους- είπε σε άλλη τηλεοπτική εκποµπή ότι καταδικάζει µεν τα έκτροπα, αλλά διαφωνεί στη λήψη µέτρων όπως η τοποθέτηση καµερών, διότι οι πανεπιστηµιακοί χώροι δεν είναι γήπεδα! Και πολύ σωστά του παρατηρήθηκε σε άλλη εκποµπή, σατιρική, ότι πράγµατι οι χώροι των ΑΕΙ δεν είναι γήπεδα, διότι έχει παύσει σε αυτά να πέφτει το ξύλο που πέφτει στους πανεπιστηµιακούς χώρους!!

Το ζήτηµα της Παιδείας δεν εξαντλείται µόνο στο άρθρο 16 του Συντάγµατος, βεβαίως την κατάργηση του οποίου έχει εντάξει η κυβέρνηση στη συνταγµατική αναθεώρηση. Απλώς, επειδή στο σηµείο έχει επικεντρωθεί επί τόσα χρόνια -κακώς- όλος ο προβληµατισµός για τα ΑΕΙ, αξίζει να υπενθυµίσουµε και πάλι ορισµένα στοιχεία που αφορούν την πανεπιστηµιακή εκπαίδευση στην Ελλάδα:
  • Τη σταδιακή απαξίωση των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυµάτων την προκάλεσε ο σοσιαλιστικός λαϊκισµός στην Παιδεία που θέλησε να εισαγάγει τη δηµοκρατία (!) στην εκπαίδευση, συµπεριλαµβάνοντας ακόµη και το... δηµοτικό σχολείο. Βεβαίως η δηµοκρατία, σε χώρες όπως η δική µας που συνήθως επικρατούν οι κανόνες των δυναµικών µειοψηφιών, ως έννοια γίνεται ακορντεόν και ξεχειλώνει..
  • Σε καµία προηγµένη χώρα δεν παρατηρείται τέτοια έλλειψη σεβασµού της φοιτώσης νεολαίας προς το καθηγητικό περιβάλλον. Κυρίως διότι η δηµοκρατία στην οποία αναφερθήκαµε ανήγαγε τις φοιτητικές νεολαίες -που κατευθύνονται όχι από τα σπουδαστικά συµφέροντα αλλά από τις πολιτικές παρατάξεις- σε κυρίαρχο παράγοντα των πανεπιστηµίων. Με αποτέλεσµα να συµβιβαστούν µε τις νεολαίες αυτές εν πολλοίς και οι καθηγητές, για τα δικά τους ακαδηµαϊκά συµφέροντα. Φυσιολογική, λοιπόν, συνέπεια είτε οι συχνοί προπηλακισµοί όσων καθηγητών επιχειρούν να επιβάλουν στοιχειώδεις κανόνες λειτουργίας των σχολών, είτε ακόµη και το... κτίσιµο των γραφείων των καθηγητών. Κάτι ήξερε και ο µακαρίτης ο Πάγκαλος, που είχε προτείνει τη διάλυση των πολιτικών νεολαιών.
  • Οι πολίτες σε παλαιότερες έρευνες, που είχαν πραγµατοποιηθεί όταν στα πανεπιστήµια γινόταν της κακοµοίρας, σε συντριπτικό ποσοστό που υπερέβαινε το 85% (!) πίστευαν ότι τα πανεπιστήµια χρειάζονται ριζικές αλλαγές. Φαντάζοµαι ότι ακόµη το πιστεύουν, ειδικώς δε οι γονείς…
  • Να θυµίσω επίσης έρευνα που είχε διενεργήσει ο Σύνδεσµος Ελληνικών Βιοµηχανιών, που είχε γίνει σε πάνω από 120 ελληνικές επιχειρήσεις, και διαπίστωνε ότι το 62% των επιχειρήσεων δυσκολευόταν να βρει στελέχη µε τριτοβάθµια εκπαίδευση που να µπορούν να καλύπτουν τις εργασιακές ανάγκες για «ειδικότητες αιχµής»(!). Τις σπουδές σε πανεπιστηµιακές σχολές του εξωτερικού δεν επιλέγουν µόνον όσοι δεν κατορθώνουν να εισαχθούν στο ελληνικό πανεπιστήµιο. Αλλά ενσυνειδήτως και όλοι όσοι ξέρουν -µε όσα συµβαίνουνότι απρόσκοπτες σπουδές θα κάνουν και επαγγελµατικές προοπτικές, µε βάση το πτυχίο που παίρνουν, θα έχουν στο εξωτερικό.


Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή