Όσοι περίµεναν ότι στη ∆ΕΘ θα έβλεπαν έναν Μητσοτάκη τον οποίο θα είχε κυριεύσει το πνεύµα του αείµνηστου ∆ηµήτρη Τσοβόλα και θα ανέβαινε στη συµπρωτεύουσα για να τα δώσει... όλα ενόψει των επικείµενων εθνικών εκλογών, έπεσαν για ακόµη µία φορά έξω. Άλλωστε, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα µιλούσαµε για τον σηµερινό πρωθυπουργό αλλά για κάποιον άλλο πολιτικό αρχηγό ή -στην καλύτερη περίπτωση- για έναν Μητσοτάκη που... άλλαξε εξαιτίας της κάλπης που θα στηθεί σε λίγους µήνες και η οποία θα αποτελέσει την πιο δύσκολη µάχη για τον ίδιο από το 2016, µετά την τότε νικηφόρα εκστρατεία για την προεδρία της Ν∆.

Και νοµίζω ότι µπορούµε να συµφωνήσουµε όλοι πως η παρακολούθηση µιας τέτοιου είδους εµφανούς µετάλλαξης θα ήταν χειρότερη από οποιαδήποτε ανορθογραφία ή λάθος στο πεδίο της άσκησης της εξουσίας. Ο πρωθυπουργός λοιπόν ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη µε έναν σκοπό. Να δείξει ότι συνεχίζει στην ίδια λογική, χάρη στην οποία κατέγραψε διαδοχικές εκλογικές επιτυχίες, δίνοντας το κοινωνικό µέρισµα που ο ίδιος θεωρεί ότι δεν θίγει τη δηµοσιονοµική ισορροπία και σε κατευθύνσεις που εξυπηρετούν, τόσο τις ανάγκες που προκύπτουν όσο (για να µη λέµε άλλα λόγια ν’ αγαπιόµαστε) και τις πολιτικές στοχεύσεις του ενόψει εκλογών.

Επί της ουσίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλησε εκ νέου να αναδείξει το προφίλ του υπεύθυνου πολιτικού που -παρά τα λάθη του, τη σκανδαλολογία, τα κακώς κείµενα και την κόπωση από τη διακυβέρνηση επτά ετών- διατηρεί το βασικό πλεονέκτηµα έναντι του ανταγωνισµού, όπως τουλάχιστον ο ίδιος εξακολουθεί να ερµηνεύει τα πράγµατα. ∆ηλαδή αυτό της αποφυγής των µη κοστολογηµένων υποσχέσεων και της καλλιέργειας µεγάλων ή υπερβολικών προσδοκιών και της υπενθύµισης της ακολουθίας λόγων και έργων αλλά και της στρατηγικής της µείωσης φόρων και της αύξησης µισθών αντί της εύκολης παροχολογίας.

Με λίγα λόγια, ήθελε να υπογραµµίσει -σε όσους τα έχουν λησµονήσει- τα στοιχεία που τον διαφοροποίησαν κυρίως από τον Αλέξη Τσίπρα (τακτική που πέτυχε εκ των πραγµάτων), ο οποίος θα είναι κατά τα φαινόµενα και το ακλόνητο φαβορί για τη δεύτερη θέση. Επένδυσε δηλαδή εκ νέου στο συγκεκριµένο δίπολο, στοχεύοντας στην επανασυσπείρωση του κόσµου που οµνύει στην πολιτική και κοινωνική σταθερότητα ως κοµβικό παράγοντα για τη δηµιουργία των συνθηκών βελτίωσης της καθηµερινότητας.

Είναι αλήθεια ότι την προσπάθεια αυτή ευνόησε το µέχρι και σήµερα απροσδιόριστο -σε ό,τι αφορά τις βασικές αρχές του- σχέδιο του Αλέξη Τσίπρα για την οικονοµία, όπως το παρουσίασε ο ίδιος ο αρχηγός της ΕΛΑΣ, σε συνδυασµό µε την ολική επαναφορά των δηλώσεων -µεταξύ γέλιου και... τρόµουαπό κορυφαία στελέχη του, πότε για τη φορολόγηση των σκαφών που... πλέουν πιο γρήγορα και πότε -καλή ώρα- για το ξεψάχνισµα των θυρίδων. Είναι ξεκάθαρο πως οι όποιες αναφορές και παραποµπές στην «πρώτη φορά Αριστερά», αν µη τι άλλο, βολεύουν στον µέγιστο βαθµό τον Μητσοτάκη.

Το θέµα είναι όµως ότι µε φόντο και τον στόχο της αυτοδυναµίας ή έστω ενός ποσοστού που θα δίνει τη δυνατότητα στον πρωθυπουργό να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων την εποµένη της κάλπης, όλα αυτά δεν είναι αρκετά. Βλέπετε, η αδυναµία προώθησης µιας συγκεκριµένης ατζέντας για την ακρίβεια ή το Στεγαστικό, στο σηµείο φυσικά που µπορεί να παρέµβει η ελληνική και η οποιαδήποτε κυβέρνηση, είναι ένα φάντασµα που θα κυνηγά τη «γαλάζια» παράταξη στην επερχόµενη προεκλογική περίοδο.

Το ίδιο και η αδιαµφισβήτητη από φίλους και εχθρούς διστακτικότητα, όσον αφορά τις περιβόητες παρεµβάσεις για τους ελεύθερους επαγγελµατίες, για τους οποίους θα χρειαστεί σίγουρα έναν επιπλέον «τυράκι» προκειµένου να συσπειρωθούν εκ νέου γύρω από τη Ν∆ του Μητσοτάκη, πέρα από τον φόβο της... επιστροφής Τσίπρα.

Επιπλέον, αυτή η ατονία και το υποτονικό κλίµα που επικράτησε σε µια ακόµη περίσταση, µε έντονο το εσωκοµµατικό στοιχείο, επ’ ουδενί θα πρέπει να συνιστά µια ζωντανή εικόνα της κούρασης και της ραστώνης που -κατά κοινή οµολογία- έχει... µολύνει, εν είδει επιδηµίας, κάποιους εκ των κορυφαίων υπουργών που έχουν ήδη το µυαλό τους στο καλύτερο πλασάρισµα στην εκλογική τους περιφέρεια, διά παν ενδεχόµενο. Ναι, η ∆ΕΘ δεν θα κρίνει τις εκλογές, όµως η εικόνα της στιγµής λέει πολλά για το µέλλον και δείχνει τον δρόµο, σε όσους τουλάχιστον έχουν ανάλογες αγωνίες...

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή