Ο γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Ανδρέας Σπυρόπουλος, δηλώνει έτοιμος να περάσει στην πρώτη γραμμή, για να δώσει «τη μάχη των επόμενων εκλογών», εκπροσωπώντας τον τόπο καταγωγής του. Η σχέση του με την παράταξή του θεωρεί ότι είναι «καρμική», όπως λέει στα «Παραπολιτικά», καθώς, μέσω του ΠΑΣΟΚ, και συγκεκριμένα του Νίκου Ανδρουλάκη, γνώρισε τη σύζυγό του. Είναι φανατικός Ολυμπιακός, πατέρας που περνά ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά του και αγαπά να τους μαγειρεύει, ενώ δεν αλλάζει με τίποτα ό,τι μοιράζεται με την οικογένειά του, όσο εύκολο ή δύσκολο κι αν είναι.


Ακούγεται ότι στις επόμενες εθνικές εκλογές θα κατέβετε στην Πρέβεζα. Ισχύει;

Μετά την ολοκλήρωση μιας πολύ γοητευτικής και παραγωγικής περιόδου, κατά την οποία είχα την τιμή και την ευθύνη να υπηρετήσω την παράταξη ως γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, είναι αλήθεια ότι θα ήθελα να δώσω τη μάχη των επόμενων, πολύ κρίσιμων εκλογών από την πρώτη γραμμή. Ολα αυτά τα χρόνια παλέψαμε και μεγαλώσαμε την παράταξη, φέραμε σε πέρας πολύ δύσκολες εκλογικές αναμετρήσεις και ξαναστήσαμε τον οργανωτικό κορμό του ΠΑΣΟΚ σε ολόκληρη τη χώρα. Ηρθε η ώρα, νομίζω, τώρα να παλέψω και να διεκδικήσω πράγματα για τους συμπολίτες μου. Κάθε υποψηφιότητα θα κριθεί στην ώρα της και από τα αρμόδια όργανα. Το μόνο που μπορώ να πω τώρα είναι ότι θα ήταν για εμένα ιδιαίτερα τιμητικό και συναρπαστικό να εκπροσωπήσω μια περιοχή που αγαπώ και που συνδέομαι με αυτή με ισχυρούς συναισθηματικούς και οικογενειακούς δεσμούς.

Με τη σύζυγό σας, Σοφία, είστε μαζί οκτώ χρόνια. Πώς γνωριστήκατε;

Θα έλεγα ότι ήταν καρμικό. Γνωριστήκαμε μέσω του Νίκου Ανδρουλάκη σε μια περίοδο που ταξιδεύαμε όλη την Ελλάδα, προετοιμάζοντας τότε τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος ήταν ευρωβουλευτής και η Σοφία ως δημοσιογράφος κάλυπτε εκείνη την περίοδο το ρεπορτάζ του ΠΑΣΟΚ. Ηταν στενοί φίλοι και τον εκτιμούσε πολύ. Ενα βράδυ, λοιπόν, που εγώ επέστρεφα από περιοδεία, πήγα να συναντήσω τον Νίκο, που ήταν με τη Σοφία σε ένα μαγαζί στα Εξάρχεια. Βέβαια, η συνάντηση αυτή δεν προμήνυε τίποτε από όσα θα ακολουθούσαν. Ολο το βράδυ μιλούσαμε για το ΠΑΣΟΚ και μάλλον αυτό είναι και το... κάρμα μου. Από εκείνο το βράδυ βρεθήκαμε μήνες μετά. Μια απλή γνωριμία μέσα από το ΠΑΣΟΚ εξελίχθηκε σε μια σχέση βαθιά και ουσιαστική. Είναι από αυτές τις συναντήσεις που καταλαβαίνεις εκ των υστέρων ότι δεν ήταν τυχαίες. Η Σοφία είναι δίπλα μου σε κάθε μου επιλογή, με κατανόηση και συμπαράσταση. Αγαπώ σε αυτήν τον τρόπο που σκέφτεται και βλέπει πάντα το καλό σε όλους και σε όλα. Είναι πραγματικά σπάνιο και με τον καιρό έμαθα να το κάνω κι εγώ. Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, νιώθω ευγνωμοσύνη για εκείνη την τυχαία συνάντηση. Γνώρισα τον άνθρωπο που γελάμε μαζί, που μεγαλώνουμε μαζί και μαζί μεγαλώνουμε και τα παιδιά μας. Σε κάθε επέτειό μας πηγαίνουμε στο ίδιο μαγαζί στα Εξάρχεια. Τώρα, βέβαια, δεν λέμε μόνο για το ΠΑΣΟΚ...

Σκέφτεστε να κάνετε και θρησκευτικό γάμο;

Θέλω πολύ να κάνουμε θρησκευτικό γάμο και πιστεύω πως αυτήν τη χρονιά θα την πείσω. Η Σοφία φοβάται τον γάμο! Είχε παντρευτεί και πριν από εμένα, αλλά, αν με ρωτάς, ειλικρινά θα σου πω ότι είναι πολύ σημαντικό να δίνουμε και δεύτερη και τρίτη ευκαιρία στη χαρά, χωρίς φόβο. Φυσικά και τώρα, με το σύμφωνο συμβίωσης, σύζυγό μου και τη λέω και την αισθάνομαι, αλλά θα ήθελα πολύ να ζήσουμε και το Μυστήριο του γάμου. Η πρόταση έχει γίνει πριν από κάποια χρόνια. Ρώτησα πρώτα τα μεγάλα της παιδιά και άκουσα ένα συγκινητικό «ναι». Τώρα πρέπει να το ακούσω και από την ίδια.

Εχετε δύο κοριτσάκια. Μιλήστε μου για τις σχέσεις σας. Πώς περνάτε τον χρόνο σας μαζί τους;

Με τη Σοφία έχουμε μαζί δύο κορίτσια, τις μικρές μας, τη Γεωργία, που είναι 2,5 ετών, και τη Βασιλεία, που είναι 8 μηνών. Το σπίτι μας, η οικογένειά μας, έχει συνολικά τέσσερα παιδιά, με τον Χρήστο, που είναι 11, και την Κατερίνα, που είναι 17. Δεν ξεχωρίζω τις μικρές μας από τα υπόλοιπα παιδιά μας. Είμαστε πολύτεκνοι και είναι πραγματικά μοναδικό. Με τις μικρές πάμε πολύ στην παιδική χαρά. Σίγουρα θα μας συναντήσεις εκεί απογεύματα και Σαββατοκύριακα. Δεν χάνω παιδικό θέατρο και, πίστεψέ με, ξενυχτάω πολύ με τις μικρές μας, αλλά δεν το αλλάζω με τίποτα. Με τον Χρήστο βλέπουμε πολλούς αγώνες, αν και είναι Παναθηναϊκός, ενώ προσπαθώ να τον διαβάζω στα Μαθηματικά. Με την Κατερίνα περισσότερο κάνουμε διαδρομές για να δει τους φίλους της.


Υπήρξε κάποια δύσκολη στιγμή στη ζωή σας μέχρι σήμερα;

Δοκιμάστηκα πολύ όταν το μικρό μας κοριτσάκι, η Βασιλεία, νοσηλεύτηκε διασωληνωμένη στην Εντατική όταν γεννήθηκε. Ημουν μέσα στον τοκετό και η χαρά μου ήταν αδιανόητη όταν την είδα. Ξαφνικά, έπειτα από λίγα λεπτά, είδα να της κάνουν μαλάξεις για να πάρει αναπνοή - την ίδια στιγμή κόπηκε η δική μου. Φύγαμε με τη Σοφία από το μαιευτήριο χωρίς το μωρό μας, με ένα άδειο πορτ-μπεμπέ, κι επισκεπτόμασταν το παιδί μας στην Εντατική για αρκετές ημέρες. Η φράση που λέει ότι «άσπρισαν τα μαλλιά του σε μια ημέρα» εμένα μου συνέβη στ’ αλήθεια. Ευτυχώς, τώρα είναι καλά, αλλά δυσκολεύομαι πολύ να πάω πίσω στην περίοδο εκείνη.


Τι ομάδα είστε; Ποιος είναι ο αγαπημένος σας παίκτης;

Ρητορική ερώτηση! Προφανώς και είμαι Ολυμπιακός. «Τζιοβάνι, Τζιοβάνι, για πάντα στο λιμάνι». Σου απάντησα και στα δύο! Θα ήθελα, βέβαια, να πηγαίνω στο γήπεδο περισσότερο. Μικρότερος, δεν έχανα αγώνα στο ποδόσφαιρο. Τώρα, όπου και να είμαι, βάζω ακουστικά για να ακούσω τον αγώνα.


Εχω μάθει ότι είστε και σεφ. Ποια είναι η σπεσιαλιτέ σας;

Αγαπώ πολύ τα ψάρια - ευτυχώς και όλα τα παιδιά μας. Πηγαίνω κάποια πρωινά και παίρνω ψάρια από την ψαραγορά. Μας αρέσουν ιδιαιτέρως τα μικρά, η μαρίδα, η σαρδέλα. Τα ψήνω και φτιάχνω έπειτα μακαρόνια, που βάζω μέσα, ως βέρος Ηπειρώτης. Και φέτα! Είναι η σπεσιαλιτέ μου. Η Γεωργία τη λέει «μαριδομακαρονάδα», όποτε έτσι τη βαπτίσαμε. Μαγειρεύω συχνά, με χαλαρώνει, αποσυμπιέζομαι με αυτόν τον τρόπο και το χαίρονται και τα παιδιά.

Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας "Παραπολιτικά"