Η Κατερίνα Μπατζελή, πρώην υπουργός, βουλευτής και ευρωβουλευτής, μιλά στα «Π» για την εμπειρία της απουσίας της για έναν χρόνο λόγω τιμωρίας της από το πειθαρχικό του ΠΑΣΟΚ, εκφράζει την άποψή της για τα σημερινά πολιτικά πράγματα όπως τα βρήκε με την επιστροφή της, αλλά και για την περιπέτεια με την υγεία της, που έγινε αφορμή για μια «νέα ισορροπία».


Έναν χρόνο μετά την αναστολή της κομματικής ιδιότητάς σας από το ΠΑΣΟΚ, επιστρέψατε. Ήταν δύσκολη η περίοδος; Πώς τη ζήσατε;

Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Για πρώτη φορά βρέθηκα στη θέση να μου στερηθεί, για έναν ολόκληρο χρόνο, η κομματική μου ιδιότητα, εξαιτίας μιας δήλωσης λίγων δευτερολέπτων, η οποία, μάλιστα, αποτέλεσε αντικείμενο διαφορετικών ερμηνειών. Δεν ήταν εύκολο. Όταν έχεις αφιερώσει δεκαετίες σε έναν πολιτικό χώρο, μια τέτοια απόφαση δεν αγγίζει μόνο την πολιτική σου διαδρομή, αλλά και την προσωπική σου αξιοπρέπεια. Αυτό που με κράτησε όρθια ήταν η ηθική και πολιτική στήριξη πολλών απλών μελών, στελεχών και φίλων του ΠΑΣΟΚ. Χωρίς αυτήν, ομολογώ ότι θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να διαχειριστώ μια περίοδο που συνοδεύτηκε από έντονες προσωπικές πιέσεις. Επέλεξα, όμως, να μην αντιδράσω με θυμό. Η ψυχραιμία μού επέτρεψε να δω τα γεγονότα με μεγαλύτερη απόσταση. Όλο αυτό το διάστημα συνέχισα να παρεμβαίνω δημόσια, να καταθέτω προτάσεις και να στηρίζω κάθε προοδευτική πολιτική που θεωρούσα ότι υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, ανεξάρτητα από το ποιος την εισηγείται. Αν κάτι κέρδισα από αυτή τη δύσκολη διαδρομή είναι ότι απομακρύνθηκα ακόμα περισσότερο από τον στείρο κομματικό λόγο και τις επικοινωνιακές σκοπιμότητες. Δεν επιστρέφω στην πολιτική με διάθεση δικαίωσης ή επιβεβαίωσης. Επιστρέφω με ακόμα μεγαλύτερη πεποίθηση ότι η πολιτική πρέπει να ενώνει, να πείθει και όχι να τιμωρεί.


Ποια είναι τα συναισθήματά σας; Αναθεωρήσατε ορισμένα ζητήματα για τη ζωή σας και την πολιτική;

Θα ήταν ανειλικρινές να πω ότι δεν πληγώθηκα. Όμως, με τον χρόνο αναθεώρησα κυρίως τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι την πολιτική. Αναθεώρησα, βέβαια, και πράγμα τα για τη ζωή. Σήμερα αισθάνομαι ότι βγαίνω από αυτή την «εμπειρία» πιο δυνατή. Οι ιδέες έχουν μεγαλύτερη διάρκεια από τις συγκυρίες και η αξιοπρέπεια είναι η πιο σταθερή πυξίδα στην πολιτική.

sasa_batzeli_2




Πώς είναι οι σχέσεις σας με τον Νίκο Ανδρουλάκη;

Πιστεύω ότι για κάθε μέλος και κάθε στέλεχος ενός κόμματος το σημαντικότερο δεν είναι η προσωπική του σχέση με τον πρόεδρο, αλλά η σχέση του με τις αρχές, τις αξίες, τη στρατηγική και τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματος. Προσωπικά, διαχωρίζω πάντα τις ανθρώπινες σχέσεις από τις πολιτικές διαφωνίες. Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις ή επιλογές. Αυτό είναι απολύτως θεμιτό στη δημοκρατία. Η δική μου πορεία ήταν και παραμένει πορεία ευθύνης και ειλικρίνειας. Όταν συμφωνώ, το λέω δημόσια. Όταν διαφωνώ, επίσης το λέω, με επιχειρήματα και χωρίς προσωπικές αιχμές. Η πολιτική δεν είναι σχέση προσωπικής αφοσίωσης σε πρόσωπα. Είναι σχέση ευθύνης απέναντι στις ιδέες.


Τον τελευταίο χρόνο "ξεπετάχτηκαν" πολλά κόμματα. Πώς βλέπετε την εξέλιξή τους και πώς θα επηρεάσουν τη διακυβέρνηση της χώρας;

Ο σημερινός κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Είναι μια ευρωπαϊκή εξέλιξη που συνδέεται με τις βαθιές οικονομικές, κοινωνικές και γεωπολιτικές αλλαγές της τελευταίας δεκαπενταετίας. Στην Ελλάδα, η πρώτη μεγάλη αναδιάταξη καταγράφηκε στον χώρο της Κεντροαριστεράς, ο οποίος επωμίστηκε μεγάλο μέρος του πολιτικού κόστους της διαχείρισης της κρίσης. Σήμερα, παρατηρούμε ότι η ίδια δυναμική μεταφέρεται και στον χώρο της συντηρητικής παράταξης, όπου επίσης εμφανίζονται νέοι πολιτικοί σχηματισμοί και εσωτερικές διαφοροποιήσεις. Πιστεύω ότι οι επόμενες εκλογές θα επιβεβαιώσουν πως ανοίγει νέος κύκλος μεταπολιτευτικού δικομματισμού, χωρίς να διαμορφώνεται ακόμη ένα νέο, σταθερό μοντέλο. Οι πολίτες ψηφίζουν πλέον λιγότερο με όρους κομματικής ταύτισης και περισσότερο με βάση την αξιοπιστία, τις προτάσεις και την ικανότητα διακυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι η διαμόρφωση πλειοψηφιών θα γίνεται ολοένα πιο σύνθετη. Η πολυδιάσπαση από μόνη της δεν είναι ούτε πρόοδος ούτε οπισθοδρόμηση. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν θα γεννήσει νέες, αξιόπιστες προγραμματικές πλειοψηφίες ή αν θα οδηγήσει σε έναν μόνιμο κατακερματισμό, που θα δυσκολεύει τη διακυβέρνηση. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα της επόμενης περιόδου.


"Ιντριγκάρεστε" με τα νέα κόμματα; Συνομιλείτε με ανθρώπους των άλλων κομμάτων;

Η πολιτική μου διαδρομή, ιδιαίτερα η ευρωπαϊκή, με έμαθε ότι ο διάλογος με ανθρώπους διαφορετικών πολιτικών χώρων είναι στοιχείο της δημοκρατίας και όχι ένδειξη πολιτικής μετακίνησης. Ως ευρωβουλευτής και βουλευτής, συνεργάστηκα πολλές φορές με πολιτικές δυνάμεις διαφορετικών ιδεολογικών αφετηριών, όταν αυτό εξυπηρετούσε εθνικές προτεραιότητες για ευρωπαϊκές διεκδικήσεις. Σήμερα, σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων, είναι απολύτως φυσιολογικό να υπάρχουν συζητήσεις, ανταλλαγές απόψεων και προβληματισμοί μεταξύ πολιτικών προσώπων από διαφορετικούς χώρους. Οι συνεργασίες δεν οικοδομούνται πάνω σε προσωπικές φιλοδοξίες ή συγκυριακές πολιτικές σκοπιμότητες. Αυτό δεν είναι συνδιαλλαγή, ούτε προαναγγέλλει πολιτικές συνεργασίες. Για μένα, υπάρχει μια σαφής διαχωριστική γραμμή. Ο διάλογος δεν σημαίνει ιδεολογική ευλυγισία, ούτε αποστασιοποίηση από τις αρχές και τις αξίες μου.


Είχατε μια περιπέτεια με την υγεία σας. Τι συνέβη;

Ναι, πέρασα μια δύσκολη περίοδο υγείας, που με οδήγησε ακόμα και σε χειρουργική επέμβαση. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά και σήμερα είμαι πολύ καλύτερα. Τέτοιες στιγμές σε αναγκάζουν να σταματήσεις για λίγο και να δεις τη ζωή διαφορετικά. Συνειδητοποιείς ότι, όσο κι αν αγαπάς τη δουλειά σου και όσο δραστήριος κι αν είσαι, το σώμα έχει τα δικά του όρια. Δεν μπορούμε να συνεχίζουμε να ζούμε σαν να είμαστε πάντα 30 ετών. Κάθε δύσκολη δοκιμασία, όσο επίπονη κι αν είναι, μπορεί να γίνει αφορμή για μια νέα ισορροπία και μια πιο ουσιαστική σχέση με τη ζωή.

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά