Σαρ Πέι: Σκύλος με ρυτίδες και μεγάλη καρδιά - Μορφολογικά χαρακτηριστικά και συμβουλές για τη φροντίδα του

Η φυλή ήταν σχετικά άγνωστη στην Αγγλία μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι το 1966 είχαν γίνει ελάχιστες εισαγωγές και οι σκύλοι αυτοί, χάρη στην περίεργη εμφάνισή τους δεν πέρασαν απαρατήρητοι. Μέχρι το 1973 ο Matgo Law και ο φίλος του Chung Ching Ming δημοσίευσαν ένα άρθρο τους στο περιοδικό DOGS, όπου και αποκάλυπταν την τραγική εκμετάλλευση των Σαρ Πέι στη χώρα καταγωγής τους. Διαβάζοντας το άρθρο του, πολλοί κυνόφιλοι ενδιαφέρθηκαν για τη φυλή, και πολλοί ήταν αυτοί που ενδιαφέρονταν να ξεκινήσουν την εκτροφή της.

Πολύ γρήγορα η φυλή εξελίχθηκε και οι υποστηρικτές της ιδρύουν τον Αμερικανικό Όμιλο Σαρ Πέι το 1974. Μετά από πολλές προσπάθειες, η φυλή αναγνωρίζεται από τον Αμερικανικό Κυνολογικό Όμιλο το 1980. Την ίδια περίοδο η φυλή αρχίζει να ξανακερδίζει το σεβασμό των ανθρώπων στην χώρα καταγωγής της.

Οι Κινέζοι ανακαλύπτουν ότι η εξαγωγή της φυλής είναι κερδοφόρα και ο Κυνολογικός Όμιλος του Χονγκ-Κονγκ κάνει τα πάντα για να προστατέψει και να προάγει τη φυλή, η οποία μέχρι εκείνη την εποχή δεν ήταν καν αναγνωρισμένη ως κινεζική φυλή. Με τον καιρό, το Σαρ Πέι εξαπλώνεται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και αποκτά τη δημοτικότητα που τού αξίζει. Σήμερα τα σκυλιά Σαρ Πέι χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από πολλούς κυνόφιλους που τα αγαπούν λόγω της ιδιαιτερότητας της εμφάνισής τους και του αξιαγάπητου χαρακτήρας τους.

Μορφολογικά χαρακτηριστικά

Δυνατός και συμπαγής σκύλος, με σκληρό, τραχύ, δέρμα και κοντό τρίχωμα που μοιάζει με βούρτσα. Οι ρυτίδες στο σώμα του Σαρ Πέι είναι πολλές και σφιχτές, ιδιαίτερα όταν ο σκύλος είναι κουτάβι. Στους ενήλικες σκύλους οι ζάρες επιτρέπονται μόνο πάνω από το μέτωπο και τα ακρώμια. Το κρανίο είναι στρογγυλό και μεγάλο στη βάση, με επίπεδο και φαρδύ μέτωπο.

Τα μάτια είναι μέσου μεγέθους και αμυγδαλωτού σχήματος, ενώ είναι σκουρόχρωμα. Τα αυτιά είναι μικρά, χονδρά, τριγωνικού σχήματος και στρογγυλεμένα στις άκρες. Η μύτη είναι μεγάλη, πλατιά και κατά προτίμηση μαύρου χρώματος, ενώ το ρύγχος είναι μετρίου μήκους, και στενεύει ελαφρά προς το ακρορίνιο. Το στόμα είναι έτσι σχεδιασμένο, ώστε να δίνει στο σκύλο σταθερό δάγκωμα, και τα δόντια κλείνουν σε ένα τέλειο, ψαλιδόσχημο δάγκωμα.

Ο λαιμός είναι δυνατός και μυώδης, και έχει ελαφρά χαλαρό δέρμα γύρω από το λάρυγγα. Το σώμα είναι δυνατό και μυώδες και το στήθος φαρδύ και βαθύ. Η ουρά πρέπει να είναι σταθερή και σφιχτή πάνω από το γοφό και συνήθως είναι στριφτή ή σε σχήμα διπλού δαχτυλιδιού. Τα άκρα είναι δυνατά και μυώδη. Το χρώμα κυμαίνεται μεταξύ μονόχρωμου μαύρου, καστανόμαυρου, κόκκινου ή υπόξανθου. Το μέγεθος του σκύλου κυμαίνεται μεταξύ των 44- 51 εκ. στο ύψος και φτάνει τα 20-32 κιλά.

Χαρακτήρας

Σκύλος ήρεμος, ανεξάρτητος, πιστός και συναισθηματικός με τους ανθρώπους. Ο χαρακτήρας του είναι σταθερός και το Σαρ Πέι είναι σκύλος προσαρμοστικός, που απολαμβάνει τόσο τη ζωή μέσα στο σπίτι όσο και έξω από αυτό. Ζωηρός και ευκίνητος, με αρκετό πείσμα και κάποια τάση για απομόνωση. Αγαπά επίσης τις βόλτες κα το παιχνίδι, αλλά και το καλό φαγητό. Σκύλος εκπαιδεύσιμος, που θα εκτελέσει με χαρά τις εντολές σας, αλλά τα κουτάβια μπορεί να είναι αρκετά πεισματάρικα και να σας ταλαιπωρήσουν αρκετά.

Παρόλα αυτά συνιστάται εκπαίδευση στη βασική υπακοή από μικρή ηλικία. Τρυφερός, αγαπάει πολύ τα παιδιά και είναι ιδιαίτερα καλός μαζί τους, φτάνει εκείνα να του δείχνουν τον απαραίτητο σεβασμό. Μπορεί κάλλιστα να συμβιώσει με άλλα κατοικίδια, ενώ έχει την τάση να προστατεύει κάθε τι που θεωρεί δικό του, πρέπει όμως να δίνεται προσοχή στην επαφή του με τα άλλα ζώα, λόγω κυνηγετικού και μαχητικού παρελθόντος.

Είναι οικογενειακός σκύλος και θέλει να βρίσκεται κοντά στους οικείους του, ενώ δύσκολα ανοίγεται σε τρίτους, τους οποίους δεν εμπιστεύεται παρά μόνο αν τους εξετάσει καλά. Δεν είναι επιθετικός και σίγουρα δεν θα ξεκινήσει πρώτος ένα καυγά, αλλά το μόνο βέβαιο είναι ότι θα τον τελειώσει αν προκληθεί. Είναι πολύ θαρραλέος, με ανθεκτική ιδιοσυγκρασία, περίεργος, εκφραστικός και φοβερά εφευρετικός σκύλος. Το Σαρ Πεϊ μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα στην ζωή σε διαμέρισμα, αρκεί να ασκείται και να βγαίνει βόλτα καθημερινά. Ο ποιοτικός χρόνος για παιχνίδι με την οικογένειά του είναι πολύ σημαντικός και θα το κάνει πολύ ευτυχισμένο.

Συμβίωση

Το Σαρ Πέι μπορεί να ζήσει με οικογένειες που έχουν ήπιες συνθήκες ζωής, διαθέτουν πολύ ελεύθερο χρόνο και έχουν όρεξη να φροντίζουν έναν σκύλο συντροφιάς. Ο σκύλος Σαρ Πέι πρέπει να ζει με ανθρώπους που τον αγαπούν ώστε να μην παραμελείται, ούτε να αφήνεται να γίνει επιθετικός, μονόχνωτος και κυριαρχικός.

Ένας σκύλος Σαρ Πέι πρέπει να κοινωνικοποιείται από νεαρή ηλικία και να μαθαίνει να συμβιώνει με άλλα ζώα για να μη γίνει δύστροπος και κακομαθημένος. Δεν πρέπει να ζει εκτός σπιτιού. Οι ανάγκες του για άσκηση είναι μέτριες αλλά όχι ανύπαρκτες. Πρέπει να τού παρέχεται στοργή και φροντίδα, ενώ απεχθάνεται τη μοναξιά που το κάνει μελαγχολικό και καταστροφικό.

Φροντίδα

Το Σαρ Πέι έχει αρκετά καλή υγεία, εφόσον προσέχουμε την τάση του για παχυσαρκία. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στη διατροφή του, η οποία πρέπει να είναι καλής ποιότητας και να περιέχει αρκετές πρωτεΐνες. Το δέρμα του χρειάζεται πολύ σχολαστικό καθαρισμό και προσεκτικό βούρτσισμα, ενώ οι πτυχώσεις του χρειάζονται προσεκτική λίπανση. Τα αναπαραγωγικά ζώα πρέπει να προέρχονται από γραμμές απαλλαγμένες από οφθαλμικές και δερματικές παθήσεις, γιατί η φυλή εμφανίζει εντόπιο και διάφορα δερματικά προβλήματα, λόγω της ιδιομορφίας του δέρματος και των πολλών ρυτίδων, ιδιαίτερα στο κεφάλι.

Επειδή πολλοί υποβάλουν τα κουτάβια σε εγχειρίσεις βλεφάρων σε μικρή ηλικία, οι υποψήφιοι αγοραστές θα πρέπει να προσέχουν την ποιότητα του σκύλου που αγοράζουν. Η φυλή είναι βραχυκέφαλη, όπως τα Μπουλντόγκ, τα Μπόξερ κ.α., συνεπώς χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για να αποφευχθεί η θερμοπληξία. Σε περιόδους έντονης ζέστης, καλό θα ήταν να αποφεύγονται οι εκτενείς βόλτες και ο σκύλος να παραμένει σε εσωτερικό χώρο με ανεμιστήρα ή κλιματισμό.

Υγεία

Η φυλή Σαρ Πέι μπορεί να είναι επιρρεπής σε ορισμένες παθήσεις, ιδιαίτερα δερματικές. Κάποια σκυλιά της φυλής μπορεί να μην εμφανίσουν ποτέ κάποιες ή όλες τις παθήσεις που αναφέρονται παρακάτω:

• Δυσπλασία Ισχίου. Χαλαρότητα της άρθρωσης του ισχίου η οποία δημιουργείται κατά την παιδική ηλικία και έχει σαν αποτέλεσμα την τριβή μεταξύ των οστών της άρθρωσης. Η τριβή αυτή είναι πάρα πολύ πιθανό έως σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα μικρής ή μεγάλης έκτασης.
• Δυσπλασία Αγκώνα. Η δυσπλασία του αγκώνα είναι μία νόσος, η οποία προκαλεί πόνο και χωλότητα σε σκύλους μεγαλόσωμων και γιγαντόσωμων φυλών. Οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες, οι οποίοι σε συνδυασμό με περιβαλλοντικούς παράγοντες, διαταράσσουν την ανάπτυξη της άρθρωσης του αγκώνα. Η θεραπεία της είναι χειρουργική και πρέπει να εφαρμόζεται πριν από την εμφάνιση στην άρθρωση αλλοιώσεων οστεοαρθρίτιδας.
•  Επιγονατιδική εξάρθρωση. Συμβαίνει όταν επιγονατίδα του σκύλου έχει εξαρθρωθεί από φυσιολογική ανατομική θέση της στην αύλακα του μηριαίου οστού. Αποτελεί μια από τις πιο συχνές ορθοπεδικές παθήσεις, κυρίως σε μικρόσωμες φυλές
• Οστεοχόνδρωση (OCD). Πάθηση που προσβάλλει συχνά τις αρθρώσεις των νεαρών σκύλων που αναπτύσσονται πολύ γρήγορα. Ο αρχικός χόνδρος που βρίσκεται στην άρθρωση αποτυγχάνει να μετατραπεί σε οστό σε κάποιες συγκεκριμένες περιοχές, και σε αυτά τα σημεία δημιουργείται ένα δεύτερο παχύ στρώμα χόνδρου. Αυτά τα σημεία είναι πολύ αδύναμα και ευαίσθητα ώστε να αποκολληθούν από τον φυσιολογικό χόνδρο της άρθρωσης και να δημιουργήσουν ένα πτερύγιο. Είναι μία πολυπαραγοντική πάθηση, με κύρια αίτια την κληρονομικότητα και τη διατροφή (υπερβολική ποσότητα τροφής, υπερβολική χορήγηση ασβεστίου). Άλλοι προδιαθετικοί παράγοντες είναι η ηλικία, το φύλο καθώς και πιθανοί τραυματισμοί.
• Υποθυρεοειδισμός. Χαρακτηρίζεται από τη μειωμένη συγκέντρωση θυρεοειδικής ορμόνης στο αίμα και είναι από τις πιο συχνές ασθένειες του ενδοκρινικού συστήματος του σκύλου. Η ορμόνη αυτή είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική λειτουργία πολλών συστημάτων και λειτουργιών όπως του μεταβολισμού, της τριχοφυΐας, της σωματικής δραστηριότητας και της καρδιάς, η εκδήλωση του υποθυρεοειδισμού μπορεί να αφορά πολλά συστήματα και όργανα.
• Δεμοδήκωση. Προκαλείται από το ακάρεο Demodex, το οποίο μεταφέρεται από την μητέρα στα κουτάβια κατά τις πρώτες ημέρες ζωής τους. Τα ακάρεα αυτά ζουν σε θύλακες του τριχώματος και συνήθως δεν προκαλούν προβλήματα, αλλά εάν ο σκύλος έχει εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή κάποια προδιάθεση, μπορεί να αναπτύξει δερματικές παθήσεις. Η δεμοδήκωση δεν μεταδίδεται σε άλλους σκύλους ή στον άνθρωπο.
• Σμηγματόρροια. Η σμηγματόρροια προκαλεί βλάβες στο δέρμα του σκύλου, που γίνεται λιπαρό, αναπτύσσει πιτυρίδα και έντονη οσμή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι μια γενετική ασθένεια που αρχίζει όταν ένα σκυλί είναι ακόμα νέο και το συνοδεύει για όλη του τη ζωή. Τα περισσότερα σκυλιά με σμηγματόρροια παρουσιάζουν πιτυρίδα ως επιπλοκή.
• Οφθαλμικές παθήσεις