Πολιτικοί µαφιόζοι και διαχρονικοί "δολοφόνοι" κατά του Μητσοτάκη


Από την πρώτη ηµέρα που ανέλαβε την ηγεσία της Ν.∆. ο Κυριάκος Μητσοτάκης, άρχισε να εκδηλώνεται ένα σχέδιο που στόχο είχε την εξόντωσή του, τόσο σε προσωπικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Το κανονικό παραδικαστικό (αφού επ’ αυτού υπάρχει και τελεσίδικη δικαστική απόφαση) που στήθηκε από την κυβέρνηση των Τσιπροκαµµένων, έχοντας την αµέριστη συµπαράσταση ανώνυµων τρολ του ∆ιαδικτύου, αλλά και επώνυµων δηµοσιογράφων, επιχείρησε να εξοντώσει τη σύζυγο του σηµερινού πρωθυπουργού, Μαρέβα Γκραµπόφσκι-Μητσοτάκη.

Τα όσα «αποκάλυπταν» την επίµαχη περίοδο απλώς είχαν ως στόχο να γεµίσουν µε λάσπη τον ανεµιστήρα, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι δεν αποδείχθηκε από τη δικαστική και κοινοβουλευτική έρευνα ίχνος αληθείας. Χωρίς δεύτερη σκέψη, η Μαρέβα µπορεί να διεκδικεί το «χρυσό µετάλλιο» της πιο στοχοποιηµένης συζύγου πολιτικού ηγέτη. Και τη «χτύπησαν» θέλοντας να διαλύσουν την οικογένεια Μητσοτάκη, εξέλιξη που θα διευκόλυνε την παραµονή της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία.

Αν και δεν ανήκω (και δεν επιδίωξα ποτέ µια τέτοια ένταξη) στους εκλεκτούς της Μαρέβας, έχοντας ζήσει την αθλιότητα που είχε στηθεί εναντίον της, δεν σας κρύβω ότι δεν είναι λίγες οι φορές που την εξαίρω για την ψυχραιµία που επέδειξε απέναντι στο ενδεχοµένως πιο άθλιο σύστηµα, που συγκροτήθηκε από εγνωσµένης αξίας «δολοφόνους χαρακτήρων» και στηρίχθηκε από «πολιτικούς µαφιόζους». Και πιστέψτε µε ότι οι ως άνω χαρακτηρισµοί ανταποκρίνονται πέρα έως πέρα στην πραγµατικότητα, αφού όσοι γνώριζαν τη λειτουργία της συγκεκριµένης «εγκληµατικής οργάνωσης» δεν διστάζουν να παραδεχτούν ότι δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από την αντίστοιχη δράση που αναπτύσσουν οι κανονικοί µαφιόζοι.

Κι όταν δεν πέτυχαν τον αρχικό τους στόχο, που δεν ήταν άλλος από την εξόντωση του Μητσοτάκη και της συζύγου του, απλώς διαφοροποίησαν το «εγκληµατικό» τους σχέδιο, επιδιώκοντας την εξόντωση όσων βρίσκονταν πλάι του, και κυρίως εκείνων που δεν συµβιβάστηκαν µε τη δράση τους.

Ενας από τους πλέον επιφανείς και διαχρονικούς στόχους του «κυκλώµατος» υπήρξε και παραµένει ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Γιώργος Μυλωνάκης, µε τον οποίο «άνοιξαν λογαριασµούς», όχι γιατί είχαν κάτι οικογενειακό µαζί του, αλλά επειδή αρνήθηκε να υποκλιθεί στο µεγαλείο της περίεργης δράσης τους. Η προσήλωση του επί χρόνια στενού συνεργάτη του Μητσοτάκη στον στόχο και, κυρίως, στη νοµιµότητα λίγο έλειψε να του κοστίσει ακόµα και την ίδια του τη ζωή. Κατά κοινή παραδοχή, ο Μυλωνάκης πλήρωσε πανάκριβα το τίµηµα ότι παρέµεινε, µέχρι την ώρα που λιποθύµησε µπροστά στα µάτια των συναδέλφων του, ασυµβίβαστος.

Η δυστυχώς άσχηµη εξέλιξη στάθηκε αφορµή να δούµε πόσο επιζήµια µπορεί να αποδειχθεί ακόµα και για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη η τοξικότητα στον δηµόσιο βίο, όταν µάλιστα ανακατεύεται µε την εµµονή και τον παραλογισµό.

Οσο, λοιπόν, δεν αντιλαµβανόµαστε τον κίνδυνο να µετατρέψουµε σε ζούγκλα τη χώρα, τόσο θα βρισκόµαστε θεατές σε ολοένα και περισσότερους «Μυλωνάκηδες» που θα χαροπαλεύουν για να κρατηθούν στη ζωή.

Αυτό που οφείλουν να αναλογιστούν, όσο είναι νωρίς, πολιτικές δυνάµεις και γενικότερα όσοι «κυκλοφορούν» στο επονοµαζόµενο και ως «σύστηµα εξουσίας» είναι ότι επιβάλλεται ο τόπος να επανέλθει στην κανονικότητα. Και, για να το πετύχει, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αποβληθούν τα παρασιτικά στοιχεία, που διαχρονικά έχουν έναν και µόνο στόχο, που δεν είναι άλλος από τη συντήρηση του βάλτου. Αν, λοιπόν, πραγµατικά θέλει να κάνει αυτοκριτική ο Μητσοτάκης, οφείλει να παραδεχτεί ότι τα επτά χρόνια της διακυβέρνησής του µπορεί να πέτυχε πολλά στα µεγάλα, τα µεταρρυθµιστικά και τα ψηφιακά, όµως την ίδια στιγµή απέτυχε παταγωδώς στα µικρά, που κάποια στιγµή ξέφυγαν, µε αποτέλεσµα να δηµιουργήσουν αυτό που σήµερα (σχεδόν) αόριστα χαρακτηρίζουµε ως τοξικότητα.

Γιατί, επειδή ήµασταν και παραµένουµε ένα µεγάλο χωριό, όσοι κινούµαστε στον χώρο γνωρίζουµε από πρώτο χέρι ότι, την ίδια ώρα που «εκτελούσαν» τον ίδιο, τη σύζυγό του, τον Παπασταύρου, τον Μυλωνάκη και άλλους πολλούς, οι ίδιοι ακριβώς παρείχαν ασυλία σε κυβερνητικούς αξιωµατούχους που λειτουργούσαν µε αποκλειστικό γνώµονα τη δική τους προστασία. Ακόµα µία απόδειξη ότι οι πρακτικές των «µπράβων της πολιτικής» δεν διέφεραν από αυτές των original µπράβων. Οταν πληρώνεις ή ανέχεσαι, τότε έχεις προστασία, ενώ, όταν δεν συµβιβάζεσαι, απλώς «εκτελείσαι» ή, στην καλύτερη, µπαίνεις στο απόσπασµα του ξεµπροστιάσµατος και της «δολοφονίας χαρακτήρα».

Αξίζει...

Από µια καλή κυβερνητική πηγή πληροφορούµαι ότι κατά το προσεχές διάστηµα ο Μητσοτάκης θα αποφασίσει σε ποιους από τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς θα ζητήσει να είναι υποψήφιοι βουλευτές.

Φοβίζουν οι εκλογές τον Ανδρουλάκη


Επειδή µια κάποια εµπειρία επί της πολιτικής τη διαθέτω, κάτι µου λέει ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης, ενώ δηµοσίως ζητά εκλογές, επί της ουσίας τις απεύχεται όπως ο διάβολος το λιβάνι. Βλέπετε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εσχάτως είναι θιασώτης της θεωρίας του ώριµου φρούτου. Αυτό πρακτικά σηµαίνει ότι όχι µόνο δεν επιθυµεί την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, αλλά, απεναντίας, την ξορκίζει, εκτιµώντας ότι όσο περνά ο καιρός θα διευρύνει ολοένα και περισσότερο την επιρροή του στο εκλογικό σώµα. Ωστόσο, εκεί όπου το χάνει ο Ανδρουλάκης είναι στο ότι υποτιµά τόσο τον Τσίπρα όσο και την Καρυστιανού, που, όπως και να το κάνουµε, τα υπό δηµιουργία κόµµατά τους θα αντλήσουν ψήφους από την κεντροαριστερή δεξαµενή.

Ενδιαφέρει...

Στα νεοδηµοκρατικά στέκια κυκλοφορεί (εκ νέου) εντόνως ότι ο επικοινωνιολόγος Θωµάς Βαρβιτσιώτης ξαναζεσταίνει στο µυαλό του την ιδέα να είναι υποψήφιος στον Νότο της Αθήνας.

Στη χόβολη

  • Την επόµενη εβδοµάδα θα ξεκινήσουν να δηµοσιεύονται οι πρώτες µεταπασχαλινές δηµοσκοπήσεις. Αυτό, φυσικά, δεν σηµαίνει ότι ο Λιβάνιος, που ασχολείται και µε αυτές, δεν έχει ήδη µια εικόνα για το πού κινείται το πράγµα. Και έχει και είναι κάπως ενθαρρυντική, παρά την πίεση που, κατά κοινή οµολογία, δέχτηκε η κυβέρνηση το τελευταίο εικοσαήµερο.
  • Κόσµο και κοσµάκη βλέπει εσχάτως ο πρόεδρος Σαµαράς, σε µια προσπάθεια να καταγράψει κλίµα, ενόψει των αποφάσεων που προτίθεται να λάβει για το πολιτικό του µέλλον. Στο πλαίσιο των επαφών του, ο πρώην πρωθυπουργός τα έχει πει και µε τον Κώστα Καραµανλή της Ραφήνας.
  • Και µιας και το ’φερε η κουβέντα, να σας πω ότι από κάτι καλές πηγές που µου έχουν ξεµείνει στο καραµανλέικο µαθαίνω πως ο Κώστας Καραµανλής, µετά τις απανωτές κοινές εµφανίσεις µε τον Σαµαρά, σκέφτεται σοβαρά, έπειτα από χρόνια, να παραχωρήσει και µια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. Η είδηση µάλιστα, δεν είναι ότι θα µιλήσει, αλλά το Μέσο στο οποίο σκέφτεται να παραχωρήσει τη συνέντευξη.
  • Αυτοί οι ζωηροί, κατά τα λοιπά, συνάδελφοι που εργάζονται στα media του ΣΥΡΙΖΑ έως πότε, αλήθεια, θα υποµένουν το µαρτύριο της σταγόνας; Οχι τίποτα άλλο, αλλά, αν αυτά που βιώνουν συνέβαιναν σε οποιοδήποτε άλλο συγκρότηµα, µέχρι και την ηµερήσια «Αυγή» θα επανεξέδιδαν, προκειµένου να σταθούν στο πλευρό των συναδέλφων τους. Τώρα σιωπή, και µάλιστα από την καλή, της ενοχικής Αριστεράς.
  • Σε µια από τις δηµοσκοπήσεις που έπεσαν εσχάτως στα χέρια µου είδα και κάτι ωραία στοιχεία, που σχετίζονται µε τους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ στη ∆υτική Αθήνα. ∆εν θα σας αναλύσω εκτενώς τη δηµοσκόπηση, αρκούµενος στην πρωτιά (και µάλιστα µε µεγάλη διαφορά) της Νάντιας Γιαννακοπούλου.
  • Εξελίξεις, και δη ραγδαίες, αναµένεται να έχουµε (όπως κυκλοφορεί στην πιάτσα) στην υπόθεση µε τα πλαστά και τριγωνικά τιµολόγια των εταιρειών του Γιάννη Λαβράνου. Από αυτά που φτάνουν στ’ αυτιά µου, η καταδίκη του Predator ενδεχοµένως να φαντάζει και κάτι σαν όαση για τον επιφανή επιχειρηµατία.

Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret της εφημερίδας "Παραπολιτικά"