Στη γνωστή ταινία «Good Bye, Lenin!», µία γυναίκα πέφτει σε κώµα πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και όταν συνέρχεται, το 1990, ο γιος της προσπαθεί να της κρύψει το γεγονός της κατάρρευσης του κοµµουνισµού στην Ανατολική Γερµανία για να την προστατεύσει από τυχόν σοκ, προσπαθώντας να προσαρµόσει τα πάντα στο περιβάλλον γύρω της για να φαίνεται πως δεν έχει αλλάξει τίποτα. Αν υποθετικά κάποιος είχε πέσει σε κώµα το 2012 και ξυπνούσε το απόγευµα της περασµένης Πέµπτης στη Θεσσαλονίκη, δεν θα χρειαζόταν καµία ιδιαίτερη προσπάθεια για να τον πείσει κανείς ότι η Ελλάδα είναι ακόµα υπό το καθεστώς της επιτήρησης από την τρόικα και των µνηµονίων και ότι µάλιστα βρισκόµαστε ακριβώς στο ίδιο έτος. Στο video wall έπαιζε το βίντεο της Κατερίνας Μουτσάτσου από το 2012 µε τίτλο «I am Hellene», όπου η ηθοποιός και τραγουδίστρια (µε µουσική υπόκρουση τον εθνικό ύµνο) µεταξύ άλλων λέει ότι «η Ελλάδα εφηύρε τη ∆ύση» (sic) και πως «αν οφείλω σε κάποιους χρήµατα σήµερα είναι επειδή εµπνεύστηκα την ιδέα της ελεύθερης αγοράς» (και όχι φυσικά επειδή δανειζόµουν ως κράτος ανεξέλεγκτα και ξόδευα σα να µην υπάρχει αύριο).

Η ίδια η Μουτσάτσου έγινε στη συνέχεια κάτι σαν συµπαρουσιάστρια της πολιτικής εκδήλωσης, πιάνοντας ίσως το νήµα από εκεί που το είχε αφήσει όταν είχε κατέβει ως υποψήφια ευρωβουλευτής το 2014 µε το κόµµα ΕΠΑΜ (Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο) του ∆ηµήτρη Καζάκη.

Απηχώντας τις πλατείες των αγανακτισµένων του 2011 και τις επεισοδιακές διαδηλώσεις κατά την ψήφιση του δεύτερου µνηµονίου το 2012, η Μουτσάτσου από τη σκηνή της εκδήλωσης είπε, καταχειροκροτούµενη, πως «είµαι εδώ σήµερα γιατί πιστεύω πως έπρεπε χθες να υπάρξει ένα κίνηµα για αποκατάσταση της δηµοκρατίας». Συνέχισε δε ως εξής: «Ζούµε όχι σε µεταµνηµονιακή εποχή. Εσείς νιώθετε ότι έχουν τελειώσει τα µνηµόνια; Έτσι µας λένε. Ζούµε σε µόνιµη κατάσταση µνηµονίων».

Ο παρουσιαστής της εκδήλωσης άρχισε την εισαγωγή του λέγοντας ότι «αυτοί που εγκληµάτησαν πρέπει να γνωρίζουν ότι η τιµωρία τους πλησιάζει», χωρίς να διευκρινίζει σε ποιους αναφέρεται και σε ποια εγκλήµατα και πώς θα επέλθει η τιµωρία αυτή. Στη συνέχεια από το ίδιο video wall παρήλασαν διάφορα πρόσωπα που δήλωναν την υποστήριξή τους στο νεότευκτο κόµµα, µε µία κυρία να υποστηρίζει µεταξύ άλλων πως «200 χρόνια τώρα µας κυβερνούν ραγιάδες και δωσίλογοι». Το όνοµα του κόµµατος ανακοινώθηκε και είναι Ελπίδα για τη ∆ηµοκρατία -Μαρία Καρυστιανού- Ανεξάρτητο Κίνηµα Πολιτών. Η ιδρύτρια και ηγέτιδά του ανέβηκε στο βήµα, παρουσίασε το µανιφέστο του νέου κόµµατος λέγοντας σε ένα σηµείο ότι «η νέα τάξη πραγµάτων θέλει να αφανίσει τις µικροµεσαίες επιχειρήσεις».

Από το 2012 µέχρι σήµερα δεν φαίνεται σα να πέρασαν µόνο 14 χρόνια, αλλά ένας ολόκληρος αιώνας. Το ΠΑΣΟΚ έφτασε κοντά στην εξαΰλωση και αργότερα «αναστήθηκε», οι Ανεξάρτητοι Έλληνες συγκυβέρνησαν και µετά εξαφανίστηκαν, κόµµατα όπως το Ποτάµι και η Ένωση Κεντρώων που ήταν στο επίκεντρο του διαλόγου, κοντεύουν να ξεχαστούν. Οι πολιτικές και οικονοµικές εξελίξεις ήταν καταιγιστικές την περίοδο αυτή. Η χώρα πλέον παράγει πρωτογενή δηµοσιονοµικά πλεονάσµατα, µειώνει το χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ, έχει σταθερή ανάπτυξη πάνω από τον µέσο όρο της Ευρωζώνης.

Πριν από έναν χρόνο περίπου, ένα στέλεχος εταιρείας επικοινωνίας έλεγε στην οµήγυρή του ότι η αποδοχή της κοινής γνώµης για τη Μαρία Καρυστιανού είναι σε τέτοια ποσοστά, που ο ίδιος δεν τα έχει αντικρίσει στην καριέρα του. Η δηµοφιλία της ήταν στα ύψη, ωστόσο η δυσκολία να τη διαχειριστεί ήταν αντικειµενική, όπως θα ήταν εξάλλου για κάθε άνθρωπο σε µια τέτοια θέση, χωρίς πρότερη πολιτική εµπειρία και µε συγκεκριµένη και βαθιά ριζωµένη καθώς φαίνεται άποψη για τα τεκταινόµενα στη χώρα. Η αναπαράσταση του 2012, σε ένα έργο που ανέβηκε στη σκηνή του «Ολύµπιον», τύπου «Good Bye, troika!», προσφέρει ίσως ελπίδα σε κάποιους ανθρώπους που ψάχνουν µάλλον απεγνωσµένα σε κάτι να ελπίσουν, αλλά δεν κοµίζει ούτε κάτι καινοτόµο ούτε κάτι πρωτοποριακό.

Η δε ιδρυτική διακήρυξη πάει τον χρόνο ακόµα πιο πίσω, στη Βουλή των Εφήβων της δεκαετίας του ’90: «Πυξίδα µας είναι η πολιτική αρετή και ελευθερία και οι κοινές για όλους πανανθρώπινες αξίες. Και οδηγός µας η αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μόνο όταν εφαρµοστούν αυτές οι αξίες στην πολιτική ζωή του τόπου και οι πολιτικοί εκπρόσωποί µας ενεργούν προς όφελος της χώρας και των πολιτών, χωρίς ιδιοτελείς επιδιώξεις και συµφέροντα, τότε και µόνο τότε µπορεί να ανθίσει η χώρα και να έχουν ελπιδοφόρο µέλλον η κοινωνία και ο λαός µας».

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή