∆ιαχρονικό το πρόβληµα έλλειψης κουλτούρας ασφαλείας στην κοινωνία
Άρθρο γνώμης
Αλλού τους κανόνες τους παραβιάζουν ή τους αγνοούν επιχειρήσεις, αλλού εργαζόµενοι, αλλού απλοί πολίτες. Το ζήτηµα είναι πολύ σοβαρό και ελάχιστοι µοιάζει να το αντιλαµβάνονται
Κουλτούρα ασφαλείας. Ας το κάνουµε κεφάλαιο σε κάποιο µάθηµα στα σχολεία, ας το βάλουµε στα πανεπιστήµια, ας το εντάξουν τα ΜΜΕ στις θεµατικές τους, ας το πάρουν σοβαρά οι πολιτικοί όλων των κοµµάτων. Κυρίως, ας το κάνουµε πράξη, σε όλους τους τοµείς. Το πρόβληµα είναι πολύ σοβαρό και ελάχιστοι µοιάζει να το αντιλαµβάνονται. Πριν από µερικές ηµέρες, κατά τη διάρκεια εργασιών οξυγονοκόλλησης σε επιχείρηση µε σκραπ και ανταλλακτικά στον Ασπρόπυργο, η σπίθα που προκάλεσε την πρώτη έκρηξη σε φιάλη αερίου φέρεται να προήλθε από τη χρήση τσιγάρου! «Μάλλον από το βυτίο εκεί. Έχανε λάδι. Εγώ άναψα ένα τσιγάρο και πήρα φωτιά», ακούγεται να λέει ένας εργαζόµενος σε βίντεο που προβλήθηκε στο Mega. Ένας νεκρός, έντεκα τραυµατίες, δύο µε πολύ σοβαρά εγκαύµατα.
Την παραµονή αυτού του τραγικού συµβάντος, ένα βίντεο είδε το φως της δηµοσιότητας (στο τοπικό site zarpanews) όπου φαίνεται ένας οδηγός αυτοκινήτου που κινείται στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης να επιχειρεί προσπέραση παραβιάζοντας τη διπλή διαχωριστική γραµµή και εισερχόµενος στο αντίθετο ρεύµα κυκλοφορίας, µε το δυστύχηµα να προλαµβάνεται την τελευταία στιγµή χάρη στον άνθρωπο που οδηγούσε ένα µικρό φορτηγάκι και έκανε τον απαιτούµενο ελιγµό για να αποφύγει τη µετωπική σύγκρουση.
Το θέµα το έχουµε θίξει και άλλη φορά, πριν από αρκετούς µήνες, σε αυτήν τη στήλη. Ενόψει της θερινής τουριστικής σεζόν που σιγά σιγά παίρνει τα πάνω της και οι επισκέπτες και τουρίστες αυξάνονται θεαµατικά, είναι µια καλή ευκαιρία να το θίξουµε εκ νέου. Ρίξτε µια µατιά στα µέρη που τυχόν θα πάτε διακοπές. Πόσα πλεούµενα (σκάφη, γιοτ, τζετ σκι, βάρκες) τηρούν τις αποστάσεις ασφαλείας από τη στεριά, αλλά και από τους λουόµενους που απαιτεί ο νόµος; Πόσους επιβάτες πάνω από το επιτρεπόµενο όριο βάζουν σε ηµερόπλοια ή σε καραβάκια που κάνουν τον γύρο ενός νησιού οι ιδιοκτήτες ή εκµισθωτές τους; Πόσο συχνά βλέπετε τον Αύγουστο όρθιους επιβάτες στα λεωφορεία των ΚΤΕΛ ή της τοπικής συγκοινωνίας σε νησιά και σε παραθαλάσσιους οικισµούς; Πόσες εξόδους ασφαλείας έχουν τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης που συνωστίζονται τα βράδια οι έφηβοι και οι νέοι;
Αξίζει να θυµίσουµε ορισµένα µόνο περιστατικά από το πρόσφατο παρελθόν, από διάφορα µέρη της επικράτειας, για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το εύρος και το µέγεθος του προβλήµατος. Σε χωριό της Αχαΐας, ένας 25χρονος ανέβασε τον ανιψιό του, ηλικίας µόλις τεσσάρων ετών, σε «γουρούνα» και τον πήγε µια βόλτα. Το µικρό παιδί έπεσε από το όχηµα και τραυµατίστηκε θανάσιµα.
Σε φούρνο σε χωριό της Λάρισας, η ιδιοκτήτρια της επιχείρησης έχασε τη ζωή της ενώ εργαζόταν και βρισκόταν µόνη της. Η 49χρονη γυναίκα φέρται να εγκλωβίστηκε σε µηχάνηµα του φούρνου όταν τυλίχτηκε γύρω από το ζυµωτήριο αυτό το φουλάρι που φορούσε η ίδια, για ιατρικούς λόγους.
Σε χωριό στο Κιλκίς, ένας 40χρονος κρεοπώλης έκοψε κατά λάθος τη µηριαία αρτηρία του, από εργαλείο κοπής που χρησιµοποιούσε. Ένας 22χρονος που είχε καταπιεί ένα ολόκληρο µπέργκερ αµάσητο, πιθανώς στο πλαίσιο µιας «πρόκλησης» µε παρέα φίλων του στο Κορωπί, «έφυγε» από τη ζωή, καθώς το φαγητό έφραξε τους αεραγωγούς µε συνέπεια να µείνει χωρίς οξυγόνο για κάποια λεπτά και να υποστούν βλάβες ζωτικά του όργανα. Οι γιατροί δεν κατάφεραν να αποσοβήσουν το µοιραίο.
Ένας 19χρονος ΕΠΟΠ σκοτώθηκε στη Ρόδο και ένας 39χρονος επιλοχίας τραυµατίστηκε, όταν εξερράγη χειροβοµβίδα κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης. Η έκρηξη πιθανώς σηµειώθηκε στα χέρια του 39χρονου στρατιωτικού που χειριζόταν τη χειροβοµβίδα, η οποία ανήκε σε παρτίδα χειροβοµβίδων του Στρατού Ξηράς χρονολογίας άνω του µισού αιώνα. Στον Πειραιά, ένας εργαζόµενος της ΣΤΑΣΥ, αρχιτεχνίτης τροχαίου υλικού, έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια τεχνικών εργασιών στην επισκευαστική βάση της εταιρείας, όπου καταπλακώθηκε από ιδιαίτερα βαρύ φορτίο που έπεσε πάνω του.
Στη Ζάκυνθο, ένα αγοράκι µόλις δύο ετών τραυµατίστηκε θανάσιµα από επίθεση σκύλου, που το δάγκωσε στον λαιµό. Το παιδάκι φέρεται να βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού του, όταν πλησίασε ένα από τα σκυλιά της οικογένειας, ράτσας Πιτ Μπουλ, το οποίο του επιτέθηκε και του επέφερε θανάσιµα τραύµατα. Να µην ξεχάσουµε βέβαια τις πέντε εργαζόµενες στο εργοστάσιο της Βιολάντα που βρήκαν τον θάνατο από έκρηξη από διαρροή αερίου, που θα έπρεπε να είχε προβλεφθεί και να είχε αποτραπεί. Ούτε τους τραυµατίες στο Ειρηνοδικείο στη Λουκάρεως, από τον 89χρονο που µπήκε µε καραµπίνα µέσα στα δικαστήρια.
Σε όλα τα παραπάνω παραδείγµατα, οι συνθήκες είναι διαφορετικές, όπως και οι συγκυρίες, τα αίτια και τα αποτελέσµατα. Σε κάποια δεν γνωρίζουµε ακόµα µε απόλυτη ακρίβεια τα πραγµατικά περιστατικά. Όλα, όµως, αποτελούν µικρούς ή µεγάλους κρίκους µιας αλυσίδας σοβαρής έλλειψης κουλτούρας ασφαλείας στην κοινωνία. Αλλού τους κανόνες ασφαλείας τους παραβιάζουν ή τους αγνοούν επιχειρήσεις, αλλού εργαζόµενοι, αλλού απλοί πολίτες. Το πρόβληµα είναι διάχυτο και διαχρονικό. Τα καµπανάκια έχουν χτυπήσει ηχηρά και κανείς πλέον δεν µπορεί να προσποιείται ότι δεν τα έχει ακούσει.
Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή
En