Η Ελλάδα έχει κυβέρνηση. Αυτοδύναµης πλειοψηφίας της Νέας ∆ηµοκρατίας στο Κοινοβούλιο και επάρκειας στη δηµοφιλία της έναντι όλων των άλλων πολιτικών σχηµατισµών. Η ισχύς κυβερνησιµότητας του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη τόσο από τα χρόνια της αντιπολίτευσης 2016-2019 όσο και στα χρόνια διακυβέρνησης µέχρι σήµερα, σε χρονική διάρκεια δηλαδή δεκαετίας, παραµένει µη αναστρέψιµη µε αντικειµενικά και όχι επικοινωνιακά στοιχεία.

Η κεντροδεξιά διακυβέρνηση Μητσοτάκη έχει πολλά θετικά στην πορεία της να επιδείξει, αλλά και «µαύρες τρύπες» στη λειτουργία του κράτους και της διοίκησης που αποτελούν τα στοιχήµατα που έχει να αντιµετωπίσει έναντι του µέλλοντος. Ένας από τους τοµείς που παρατηρήθηκαν ελλείµµατα ή στον οποίο τουλάχιστον δεν είχε δοθεί η πρέπουσα σηµασία ήταν ο πρωτογενής. Το πρόβληµα δεν έγκειται µόνον στα ζητήµατα κακοδιαχείρισης που παρουσιάστηκαν, καταγράφηκαν και εξέθεσαν σε σχέση µε τον ΟΠΕΚΕΠΕ., αλλά στο έλλειµµα επικοινωνίας µεταξύ των παραγωγών και της ηγεσίας των αρµόδιων υπουργείων µε έµφαση το Αγροτικής Ανάπτυξης. Η Ελλάδα και στα χρόνια της διακυβέρνησης Μητσοτάκη συνέχισε να κινείται στις ατραπούς προηγούµενων δεκαετιών, συγκυριών και κυβερνήσεων. ∆εν κατόρθωσε να αλλάξει το παραγωγικό πρότυπο και να φέρει τις δοµές της Αθήνας στο πεδίο της επικράτειας όπου αναπτύσσεται η παραγωγή.

Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη διεφάνη ως συνήθως από ανάλογες περιπτώσεις σοβαρή, συγκροτηµένη, ψύχραιµη, µεθοδική. Η ευκαιρία για τους παραγωγούς δεν µπορεί και δεν πρέπει να χαθεί

Αυτό είχε σαν αποτέλεσµα να φθάσουµε στη σηµερινή συγκυρία όπου οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι µελισσοκόµοι και οι αλιείς παρατάχθηκαν µε µπλόκα στις εθνικές οδούς, τα λιµάνια, τα αεροδρόµια και τα σύνορα. Αρχικός στόχος τους έδειχνε ότι ήταν η ευαισθητοποίηση και η πίεση στην κυβέρνηση για την αντιµετώπιση και ανάσχεση των προβληµάτων και των δυσχερειών που αντιµετώπιζαν. Μέχρι τότε δεν έχρηζαν της δέουσας σηµασίας τα προβλήµατά τους, που δεν σχετίζονται µόνον µε επιδοτήσεις και αποζηµιώσεις. Παρά την αρχική δικαιολογηµένη αυτή αγανάκτηση από την πλευρά τους και παρά το γεγονός ότι η καταγγελλόµενη ως αθηνοκεντρική διακυβέρνηση έδειξε ότι είχε και έχει τη διάθεση διαλόγου και δηµιουργίας προϋποθέσεων συνολικής χάραξης εθνικών στρατηγικών για τον πρωτογενή τοµέα µε ορίζοντα δεκαετίας, τα «µπλόκα» προφανώς σε έξαψη εξαιτίας του όγκου που έχουν, αλλά και υποβολιµαίων κοµµατικών παρεµβάσεων από δυνάµεις της αντιπολίτευσης, έχασαν τον έλεγχο των πράξεών τους. Κινήθηκαν ουσιαστικά, όπως απεδείχθη και από όλη την εορταστική περίοδο, µε όρους «ανταρσίας» και «εξέγερσης» απέναντι στη διακυβέρνηση και τη νόµιµη ευταξία στη χώρα.

Φθάνουµε στη χθεσινή ηµέρα. Όπως είχε προαναγγελθεί επισήµως από την κυβέρνηση, θα υπήρχαν ανακοινώσεις για το ποια αιτήµατα µπορούν να ικανοποιηθούν και µε ποια συγκεκριµένα µέτρα. Οι ανακοινώσεις του κυβερνητικού επιτελείου, αποτελούµενου από τον αντιπρόεδρο Χατζηδάκη και τους συναρµόδιους Τσιάρα, Παπαστεργίου, Πετραλιά στον σχεδιασµό και την εφαρµογή της σωρείας των ενισχυτικών µέτρων που αποφασίσθηκαν, υπήρξαν αρκούντως επαρκείς. Από σήµερα το ζήτηµα του ποια είναι η επόµενη ηµέρα στον πρωτογενή τοµέα της χώρας είναι πλέον ένα θέµα στο οποίο καλούνται να τοποθετηθούν οι παραγωγοί. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη διεφάνη ως συνήθως από ανάλογες περιπτώσεις σοβαρή, συγκροτηµένη, ψύχραιµη, µεθοδική, ορθολογική. Οι παραγωγοί έχουν πεδίο διαλόγου και συναίνεσης µε τη διακυβέρνηση όχι µόνο σχετικά µε όσα άµεσα µέτρα προκρίθηκαν, αλλά και για όσα πρέπει να ακολουθήσουν σε έναν µεσοπρόθεσµο και πιο επενδυτικό σχεδιασµό και στρατηγική. Οι παραγωγοί είναι πλέον από τις ευνοηµένες κατηγορίες πληθυσµού σε θέµατα φορολογίας και στήριξης επαγγελµατικές οµάδες. Ο δρόµος από τα «µπλόκα» στο τραπέζι του στρατηγικού διαλόγου, επιλογών και αποφάσεων δεν µπορεί να είναι µακρύς. Ο δρόµος από το «χωράφι στο ράφι» και από την Αθήνα µέχρι το τελευταίο υπό εκµετάλλευση στρέµµα στην επικράτεια έχει γίνει πιο σύντοµος από πολλές άλλες εποχές. Η ευκαιρία δεν µπορεί και δεν πρέπει να χαθεί. Ο λόγος για µια νέα αφετηρία…

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή