Η Νέα ∆ηµοκρατία ως πολιτικός οργανισµός δεν έχει µόνο παρελθόν αλλά και παρόν ως µοναδική δύναµη διακυβέρνησης της χώρας. Στην προκειµένη περίπτωση η αναφορά δεν περιορίζεται στην ηγεσία της και στον πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη. Αλλά και στο βάθος, τις διαδικασίες, τους συσχετισµούς, τις προτάσεις και τις ενστάσεις που γεννιούνται και διαχέονται στο πλαίσιο του συγκεκριµένου οργανισµού.

Η δηµόσια επιστολή των πέντε βουλευτών περιφέρειας της Νέας ∆ηµοκρατίας, που απεστάλη και δηµοσιεύθηκε χθες στην εφηµερίδα «Τα Νέα», ήρθε να διευρύνει µια άκαιρη, είναι γεγονός, αλλά σηµαντική και ουσιαστική συζήτηση ως προς την προοπτική και τη δυναµική του κοµµατικού συστήµατος της χώρας, που άνοιξε µε εξωστρέφεια η κυβερνητική Νέα ∆ηµοκρατία, αλλά εξελίσσεται µε εσωστρέφεια και στην ίδια τη Νέα ∆ηµοκρατία.

Η πρόταση αναθεώρησης του Συντάγµατος, που θα συζητηθεί και θα οριστικοποιηθεί στο επερχόµενο συνέδριο του κόµµατος στα µέσα του επόµενου µηνός, έχει 25 κεφάλαια. ∆εν είναι επιδερµική όπως άλλες φορές. Αφορά από την περίπτωση ασυµβίβαστου υπουργού και βουλευτή και τη σηµαντική συγχώνευση των εκλογικών περιφερειών ή τη µείωση του αριθµού των βουλευτών από 300 σε 250 µέχρι την αναδόµηση του εκλογικού νόµου µε µεικτό σύστηµα εκλογής βουλευτών, µε λίστα σε µονοεδρικές και σταυρό στις υπόλοιπες, σε µια προσαρµογή πολιτικών συστηµάτων της Γερµανίας και της Γαλλίας. Αυτές οι νέες θεωρήσεις είναι πέραν εκείνων που αφορούν τις ασυλίες υπουργών και βουλευτών, τον «κόφτη» δηµοσιονοµικών δαπανών, τη θεσµοποίηση και ιδιωτικών πανεπιστηµίων, τη µεγαλύτερη συµµετοχή των δικαστών στις εκλογές ανώτατων δικαστικών και άλλα πολύ σηµαντικά ζητήµατα.

Στο πλέγµα αυτό θεµάτων ζωτικής φύσεως για την πολιτική πραγµατικότητα η δυσαρέσκεια σηµαντικής µερίδας βουλευτών για τα προνόµια εξωκοινοβουλευτικών σε βάρος των κοινοβουλευτικών, κατά τη γνώµη τους, που σερνόταν για καιρό στη Νέα ∆ηµοκρατία, αποκτά σχήµα και συγκρότηση επιχειρηµάτων σε µια κριτική για τη λειτουργία του «επιτελικού κράτους» ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης. Είναι µια συζήτηση παρασκηνίου και διαρροών µέχρι χθες, που έχει θέσει στο στόχαστρο εκ των εξωκοινοβουλευτικών τον µόνιµο υπουργό Επικρατείας κ. Σκέρτσο και πυροδοτήθηκε µέσα από µια σειρά υποθέσεων που έπληξαν εν πολλοίς τους κοινοβουλευτικούς. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, «αυτόµατες» παραιτήσεις και άρσεις ασυλίας υπουργών, υφυπουργών και βουλευτών σε περίπου προεκλογικούς χρόνους πλέον.

Είναι εµφανές από το κείµενο της δηµόσιας παρέµβασης των βουλευτών στην επικράτεια Α. Ζεµπίλη (Ευβοίας), Α. Κατσανιώτη (Αχαΐας), Ξ. Μπαραλιάκου (Πιερίας), Γ. Οικονόµου (Φθιώτιδας), Γ. Παππά (∆ωδεκανήσου) ότι ο στόχος δεν είναι ένα «αντάρτικο» απέναντι στον πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη και την τάξη της Νέας ∆ηµοκρατίας. Αλλά µια µετακίνηση των δοµών του κόµµατος και του µοντέλου διακυβέρνησης που ακολουθείται, από την ψήφιση του νόµου 4622/2019 περί θεσµοθέτησης του «επιτελικού κράτους», από το πιο «ολιγαρχικό» µοντέλο στο πιο πλουραλιστικό και συµµετοχικό σε σχέση µε τη διάταξη των εκλεγµένων. Όπως επίσης η υπέρβαση της «αθηνοκεντρικής» µονοµέρειας στην κεντρική στρατηγική υπέρ της ανάπτυξης και της εκπροσώπησης της περιφέρειας της χώρας και των προτεραιοτήτων της στο παραγωγικό µοντέλο της οικονοµίας και την ανάπτυξη.

Ένας ψύχραιµος και αποκεντρωµένος παρατηρητής καλών προθέσεων θα µπορούσε να εκτιµήσει ότι η Νέα ∆ηµοκρατία ως ο πλέον υπολογίσιµος πολιτικός οργανισµός εν λειτουργία αναζητά την ενίσχυση των δοµών και της εσωτερικής λειτουργίας της, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει σε όλο το εύρος πλην του πολιτειακού την ανάγκη εκσυγχρονισµού και ωρίµανσης της συνταγµατικής τάξης και της εσωτερικής λειτουργίας των κοµµάτων. Πέραν της συζήτησης των πολύ σηµαντικών ενστάσεων που αναφέρονται στη δηµόσια παρέµβαση των «5», µάλλον γίνεται φανερή η απουσία στη λειτουργία της διακυβέρνησης µιας µηνιαίας πολύωρης προφανώς συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Οµάδας του κόµµατος, µε την ενεργό συµµετοχή όχι µόνο του πρωθυπουργού αλλά και του συνόλου του υπουργικού συµβουλίου και της «επιτελικής δοµής» του πρωθυπουργικού γραφείου -κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών-, για τους άξονες πολιτικής και τη λειτουργικότητα των κυβερνητικών επιλογών.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή