Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μην πεις, συνηθίζει να λέει ο λαός, θέλοντας να πει σε ό,τι λέμε να είμαστε προσεκτικοί και να μην υπερβάλλουμε, διότι μπορεί τελικώς να υποστούμε αυτό για το οποίο κατηγορούμε κάποιον.

Η έκφραση «γερμανοτσολιάδες» είναι μια καραμέλα στο στόμα κυρίως αριστερών που θέλουν να μονοπωλούν τον πατριωτισμό έναντι των άλλων, λες και οι άλλοι δεν πολέμησαν. Και «γερμανοτσολιάς» σημαίνει άνθρωπο που συνεργάστηκε στην Κατοχή με τους ναζί, σήμερα, παραπέμποντας σε εκείνους. Βεβαίως η ευκολία με την οποία, ειδικώς στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων, συγκεκριμένοι αριστεροί την εκστόμιζαν κατά των πολιτικών τους αντιπάλων σχετιζόταν είτε με την ιστορική άγνοια της σύγχρονης κοινωνίας είτε με την επιτηδευμένη απόκρυψη ενός αριστερού παρελθόντος που δεν το λες και άμεμπτο. Αλλά ας μην ξύνουμε πληγές και ας αφήσουμε σε άλλους τη δημιουργία συνθηκών νέου διχασμού.

Έτσι, λοιπόν, «γερμανοτσολιάδες» αποκαλούσε και κάποιος πρώην πρωθυπουργός, αριστερός, τους πολιτικούς του αντιπάλους που κυβερνούσαν και που τους έριξε, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι οι σύντροφοί του, για να ανέβει αυτός στην εξουσία έχοντας προηγουμένως δώσει υποσχέσεις στους Γερμανούς που διαφέντευαν τότε την Ευρώπη ότι θα είναι καλό παιδί, ενώ στη συνέχεια έδωσε «γην και ύδωρ». Κατά τ’ άλλα, άλλοι ήταν οι… γερμανοτσολιάδες!

Το ερώτημα είναι σε τι αποσκοπεί αυτή η απόπειρα που γίνεται από συγκεκριμένο ιδεολογικό χώρο -τη μήτρα του οποίου δεν τη λες και την πλέον δημοκρατική- να χωριστούν πάλι οι Έλληνες, που ο χωρισμός τους αυτός για πολιτικούς λόγους είναι συνήθης στη μακρά ιστορία αυτού του λαού. Να, για παράδειγμα, τι όφελος μπορεί να προκύψει όταν δημοσίως έχει υποστηριχθεί από αριστερά χείλη ότι ο ένοπλος εμφύλιος δεν ήταν ένας «αδελφοκτόνος πόλεμος»(!) αλλά ταξική διαπάλη! Δηλαδή ο ΕΛΑΣ, πολεμώντας, υποτίθεται, για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και όχι για την κατάληψη της εξουσίας από το ΚΚΕ, δεν θεωρούσε ότι έχει απέναντί του Έλληνες, επειδή δεν ήταν κομμουνιστές!

Οι υπερβολές στην πολιτική διατυπώνονται για να καλύψουν είτε το παρελθόν είτε τις πραγματικές προθέσεις αυτού που τις λέει. Το είδαμε τελικώς στα χρόνια της κρίσης, καθώς συγκεκριμένη προπαγάνδα αφενός εκμεταλλευόταν τη λαϊκή απόγνωση και αφετέρου χρησιμοποιούνταν ως παραπέτασμα για όσα ο επικεφαλής της αριστερής διακυβέρνησης έκανε στο παρασκήνιο. Και αυτός και το επιτελείο του. Τελικώς, ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον. Ή επί το λαϊκότερο, ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται, αν και στην περίπτωση που εξετάζουμε χάρηκαν λίγα χρόνια παραπάνω από αυτά που η συγκεκριμένη παροιμία αναφέρει.

Αλήθεια, αν έχεις ένα τέτοιο παρελθόν, ασφαλώς και χρειάζεσαι πολύ θάρρος, αν όχι θράσος, για να πιστεύεις ότι το παρασκήνιο στο οποίο συμμετείχες έχει ξεχαστεί, ειδικά μάλιστα όταν πολύ πρόσφατα το έχουν αποκαλύψει αυτήκοοι και παρόντες συνεργάτες σου…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή