Το αποτέλεσµα της διήµερης δραστηριότητάς της θα µπορούσε να συνοψιστεί σε µία διαπίστωση: Η Λάουρα Κοβέσι κινείται, σκέπτεται και λειτουργεί ως εισαγγελέας και µόνο. ∆εν αντιλαµβάνεται την πολιτική, δεν επιθυµεί να έχει σχέση µε τους πολιτικούς, αντιµετωπίζει τον ρόλο της αλλά και του φορέα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ως τιµωρό από την πλευρά του κανονιστικού πλαισίου για την προστασία των πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αντιµετώπιση της διαφθοράς, ενδηµικής ή περιπτωσιολογικής. Η Ελλάδα για την απερχόµενη πλέον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κυρία Κοβέσι δεν είναι µια ξεχωριστή περίπτωση διεφθαρµένης χώρας. Είναι ένα ακόµη ευρωπαϊκό κράτος-µέλος µε υποθέσεις διαφθοράς, που ενδεχοµένως µπορεί να ξεχωρίζει για τη λάθος νοοτροπία που διακρίνει την κοινή πρακτική ως προς τις πελατειακές σχέσεις. Όπως εξήγησε και η ίδια µιλώντας δηµόσια, δεν µπορεί να αντιληφθεί, πόσο µάλλον να νοµιµοποιήσει, τη λογική «έτσι το κάνουµε στην Ελλάδα».

Διαβάστε: Τα ήξεις αφήξεις της Κοβέσι από το Φόρουμ των Δελφών και ο θεατής Φλωρίδης που έσπευσε να συμμορφωθεί

Από εκεί και πέρα, µπορεί να υπήρχε ο ΟΠΕΚΕΠΕ, που κατά την εκτίµησή της αποτελεί ακρωνύµιο διαφθοράς, νεποτισµού και πελατειακών σχέσεων, αλλά στη χώρα µας εξελίχθηκε και µία από τις πλέον σηµαντικές έρευνες και εφόδους σε λιµάνι της Ευρώπης, πρότυπο για το µέλλον και σε άλλα ευρωπαϊκά λιµάνια. Η επιχείρηση «Καλυψώ» στον Πειραιά. Η συνεργασία της µε δύο κρίσιµους υπουργούς για την αποστολή της, τον ∆ικαιοσύνης Φλωρίδη και τον Αστυνοµίας και Εσωτερικής Ασφάλειας Χρυσοχοΐδη, κατά τα λεγόµενά της πήγε πολύ καλά, ενώ η αντίληψη που έχει εκφράσει και ο πρωθυπουργός για επίσπευση των δικαστικών διαδικασιών για τους πολιτικούς τη βρίσκει σύµφωνη, όπως και η σχετική νοµοθέτηση που έρχεται. Για την εισαγγελέα Κοβέσι είναι ακατανόητο το καθεστώς ασυλιών που προβλέπει το Σύνταγµα της Ελλάδας για τους υπουργούς και τους βουλευτές, αφού στέκεται τυπικό εµπόδιο στη διαδικασία των ερευνών που έχει να κάνει µε την οµάδα των εθνικών εισαγγελέων µε τους οποίους θεσµικά συνεργάζεται και εντάσσονται στον ευρωπαϊκό φορέα.

Τι κάνει λοιπόν; Όταν προκύπτει όνοµα πολιτικού, στέλνει «ανωµοτί» την υπόθεση στη Βουλή ζητώντας την άρση της ασυλίας, απολύτως διαδικαστικά και χωρίς καµία προκαταρκτική έρευνα, για να απελευθερωθεί από το εµπόδιο στο έργο της. Είτε στην Ελλάδα χαρακτηρίζουµε τη διαδικασία αυτή πολιτικό γεγονός είτε όχι, για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι απλώς µια διαδικασία που δεν έχει καµία σχέση µε την απαγγελία κατηγορίας, πολύ περισσότερο µε τον καταλογισµό ενοχής. Η Κοβέσι δεν µπαίνει στη διαδικασία της δηµόσιας συζήτησης που έχει προκύψει στην Ελλάδα από την πλευρά των κοινοβουλευτικών για διαχωρισµό της πολιτικής διαµεσολάβησης και του ρουσφετιού µε παράκαµψη του νόµου. Γι’ αυτήν υπάρχει η έννοια της «εµπορίας επιρροής» που εξετάζει µε το ερώτηµα του καταλογισµού. Απ’ όσα συζητούνται και προέκυψαν από τη διήµερη παρουσία της στη χώρα µας θα πρέπει να διαχωρίσουµε ένα.

Την ερµηνεία που δίνει στο κανονιστικό πλαίσιο για την απόσπαση των εθνικών εισαγγελέων στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε σχέση µε την ανανέωση της θητείας τους. Τι λέει η Κοβέσι για την ανανέωση της θητείας των Παπανδρέου, Θάνου, Μουζάκη; Η απόφαση ανήκει στο Κολέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και όχι στο Ανώτατο Συµβούλιο του Αρείου Πάγου. Γιατί; Επειδή λαµβάνεται υπόψη η πρόταση του Αρείου Πάγου στην πρώτη απόσπαση, προ πενταετίας. Στη βάση εκείνης στηρίζεται η απόφαση του Κολεγίου για ανανέωση της θητείας τους για µια δεύτερη πενταετία, λογίζοντας ως δεδοµένη τη συναίνεση του Αρείου Πάγου στη νέα απόσπασή τους. Σύµφωνα µε την Κοβέσι, αν η Ελλάδα διαφωνεί µε αυτή την ερµηνεία, να καταφύγει στο Ευρωπαϊκό ∆ικαστήριο. Η Ελλάδα θα πρέπει εν ανάγκη να προσφύγει, γιατί αν ισχύσει αυτό που λέει η Κοβέσι, δηµιουργούνται δύο σώµατα εισαγγελέων στην πράξη. Αυτών που λειτουργούν σε εθνικό επίπεδο και υπόκεινται στις διοικητικές αποφάσεις του Συµβουλίου του Αρείου Πάγου και των άλλων που τελικά θα εξελιχθούν ενδεχοµένως σε καθεστώς Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη χώρα µας, µε αναγκαστική σύµφωνη γνώµη του Αρείου Πάγου στη δεύτερη ή τρίτη θητεία τους. Το ασφαλές θα ήταν οι 13 αποσπασµένοι στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να παρέµεναν εκεί για µία θητεία και µετά να αντικαθίσταντο από άλλους.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή