Όταν το ενδιαφέρον για τα πολιτικά πράγματα βαίνει μειούμενο τότε αναζητούνται άλλα γεγονότα για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον. Να, παραδείγματος χάριν, ποιοι και πότε θα κάνουν νέο κόμμα. Και αν θέλουμε να αναφερθούμε στους νέους κομματικούς ηγέτες, η απορία για τη χρονική εμφάνιση ενός νέου κόμματος αφορά πρωτίστως τον κ. Τσίπρα και την κυρία Καρυστιανού. Το τι μπορεί να συνεισφέρουν στην πολιτική αναβάθμιση του τόπου, αυτό είναι, όπως λένε, άλλου παπά Ευαγγέλιο. Σίγουρα πάντως και οι δύο τον χρειάζονται... τον παπά. Και δεν εννοούμε τον άλλοτε κολλητό του κ. Τσίπρα.

Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον το παρουσιάζει η περίπτωση Τσίπρα διότι ένα δικό του κόμμα θα προκαλέσει ναυτία στον λεγόμενο χώρο της Κεντροαριστεράς. Κεντροαριστεράς κατά την ταμπέλα, διότι κατά τα άλλα ούτε ξέρουν οι εντός του χώρου αυτού τι πρεσβεύουν, πού πατάνε και πού βρίσκονται. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός δικαιούται μία νέα ευκαιρία επειδή, λέει, έχει αλλάξει. Και προς τις ιδέες και ως προς τη συμπεριφορά. Και κάποιον άλλον ξέρουμε που άλλαξε και λεγόταν Μανωλιός, αλλά απλώς είχε βάλει τα ρούχα του αλλιώς.

Μία απλή απορία είναι πως κάποιοι θεωρούν ότι έχει αλλάξει πράγματι ο κ. Τσίπρας ο οποίος μας είπε ότι έπρεπε από την πρώτη μέρα να είχε κλείσει τις τράπεζες. Δηλαδή ότι καθυστέρησε να τις κλείσει. Αυτή η αντίληψη πόση αλλαγή μπορεί να εκφράζει τη στιγμή που όχι μόνο δεν φαίνεται να μετανιώνει για την ταλαιπωρία, στην οποία είχε υποβάλλει την κοινωνία, αλλά και θα το επαναλάμβανε αυτό με πιο επώδυνο για μας τρόπο, καθώς θα ήταν και αιφνιδιαστικός!

Και το επιτελείο του αλλά και όσοι τον ακολουθήσουν στο κόμμα δεν φτάνει να είναι νέα πρόσωπα και μη έχοντα σχέση με το αμαρτωλό πολιτικό παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί απλούστατα τον πρώτο λόγο θα τον έχει ο αρχηγός που δεν φαίνεται, από τα λεγόμενά του να έχει αλλάξει και οι άλλοι θα σιγοντάρουν τις αποφάσεις του.

Μία άλλη απορία είναι σε ποιον λείπει ο κ. Τσίπρας από τη μερίδα της κοινωνίας που είναι οι λεγόμενοι νοικοκυραίοι, που επί των ημερών του δεινοπάθησαν. Δεν μιλάμε βεβαίως για τους συνταξιούχους.

Εν πάση περιπτώσει η στήλη που δεν είναι μνησίκακη του εύχεται καλή τύχη, η οποία βεβαίως εξαρτάται από το τι μυαλά μπορεί να κουβαλάει μία κοινωνία. Δημοκρατία άλλωστε έχουμε. Επειδή πάντως διαπιστώνεται μία αγωνία για το όνομα του κόμματος, μία επίκαιρη ιδέα είναι να ονομάζεται ΦΕΡΤΟ. Λέξη που θα αφορά την καρέκλα της εξουσίας και ειδικότερα το Μαξίμου. Ή μπορεί να αποτελεί ο σχετικός τίτλος τα αρχικά του Φουκαράδες Έλληνες Ρίχτε τον Οβολό σας. Διότι εδώ που τα λέμε σε επαιτεία ψήφων θα επιδοθεί ο αρχηγός, αφού οι αχάριστοι Έλληνες τον πέταξαν στην άκρη μόλις τον κατάλαβαν. Αλήθεια, τον κατάλαβαν;

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή