Είναι δυο προσωπικότητες που έχουν συµβολισµούς ιστορικότητας για την πορεία της κεντροδεξιάς Νέας ∆ηµοκρατίας. Και οι δυο είναι πλέον εκτός πλαισίου του παρόντος, πόσω µάλλον του µέλλοντος. Όχι µόνο του συγκεκριµένου κόµµατος, αλλά και της πολιτικής ή των γενικευµένων «στοιχηµάτων» της κοινωνικής συγκρότησης και της οικονοµικής θεωρίας στα επερχόµενα χρόνια της τεχνητής νοηµοσύνης και της παγκόσµιας αναδιάταξης. Κ. Καραµανλής, Α. Σαµαράς. ∆ύο τελείως διαφορετικές προσωπικότητες. Άλλοι χαρακτήρες, διαφορετικές προσεγγίσεις και κοσµοθεωρία, άλλος τρόπος έκφρασης. Ο Κ. Καραµανλής Β΄ παθητικός και λάτρης του υπονοούµενου. Ο Α. Σαµαράς επιθετικός και τραχύς, υποστηρικτής της ευθείας βολής µε έκθετη εµπάθεια. Παλαιοί γνώριµοι από τα νεανικά τους χρόνια, βρέθηκαν σε διάφορες εποχές στην πορεία σε άλλα µετερίζια, αλλά τελικά εκπροσωπούν ή συνιστούν κύριους εκφραστές διαφορετικών σχολών «αστισµού» της Κεντροδεξιάς και του κοσµοπολιτισµού της. Ανήκαν πάντως αφετηριακά και οι δύο σε αυτήν την κάστα των σε «αναµονή πρωθυπουργών». Και πράγµατι, έγιναν πρωθυπουργοί. Ο ένας το 2004 µέχρι το 2009, στο κατώφλι της δηµοσιονοµικής χρεοκοπίας, και ο άλλος στα δύσκολα χρόνια της υπογραφής του πρώτου και του δεύτερου µνηµονίου απώλειας του 25% του ΑΕΠ της χώρας, µεταξύ 2012 και 2015. Ο πρώτος επικεφαλής αυτοδύναµων, πλειοψηφικών κυβερνήσεων. Ο δεύτερος πρωθυπουργός σε κυβερνήσεις συνασπισµού µε το ΠΑΣΟΚ του «στενού συνεταίρου» του στη διακυβέρνηση Ευ. Βενιζέλου και, µέχρι κάποια φάση, της ∆ΗΜΑΡ (από την πλευρά της Αριστεράς πριν από την εποχή Τσίπρα) υπό τον Φ. Κουβέλη. Κατά µία περίεργη σύµπτωση πάντως, και οι δύο συνδέονται µε τον κύκλο της χρεοκοπίας της χώρας από την πλευρά της Κεντροδεξιάς.

Ο Κ. Καραµανλής Β΄, όπως ήταν φυσικό, στην πορεία του ακολούθησε τον πολιτικό χαρακτήρα της ιδρυτικής οικογένειας της Νέας ∆ηµοκρατίας, ως συνέχεια της ΕΡΕ. Ο Α. Σαµαράς εκπροσώπησε στις δεκαετίες της Μεταπολίτευσης την πολιτική παράδοση της ∆εξιάς της «σχολής Αβέρωφ». Αλλά κανένας από τους δύο δεν κατόρθωσε να πετύχει το «brake even» για την Ελλάδα, πολύ περισσότερο το «brake through». Πίστευαν πάντως, και µάλλον συνεχίζουν να πιστεύουν, ότι θα είχαν µια «επόµενη ευκαιρία». Η ζωή και η ιστορία δεν τους δίδει νέα ευκαιρία. Ό,τι έγινε έγινε. Ό,τι πέτυχαν πέτυχαν. Αυτή η παραδοχή, παρότι απολύτως ορατή «διά γυµνού οφθαλµού», δεν είναι αποδεκτή από κανέναν από τους δύο.

Και αυτό γιατί η περίοδος Κυριάκου Μητσοτάκη («αν είναι δυνατόν»… το σύνηθες σχόλιο το οποίο τους βρίσκει απολύτως σύµφωνους σε µόνιµη βάση) δεν έχει µόνο χαρακτήρα πολύ διαφορετικό από τις δικές τους ως προς τον «κυβερνητισµό», αλλά καταλήγει εξοργιστικά επιτυχής και µακρά σε διάρκεια. Φυσικά και σε καταξίωση. Ο σηµερινός πρωθυπουργός, από το 2016 που ανέλαβε την Κεντροδεξιά, αν και «outsider», δεν έχασε ποτέ στις δηµοσκοπήσεις έναντι των πολιτικών του αντιπάλων. Ευτυχώς υπάρχει η ακρίβεια, οι υποκλοπές, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τα φαινόµενα διαφθοράς προκειµένου η πολιτική µελαγχολία να µην τους συνεπάρει.

Από το 2022 ακόµη, πόσω µάλλον από το 2023 και µετά, οι κ. Καραµανλής και Σαµαράς έχουν συµµετάσχει ή προκαλέσει σωρεία εµπιστευτικών συζητήσεων στην Κηφισιά και τη Ραφήνα µε στόχο την αποδόµηση της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και τον προσδιορισµό της επόµενης ηµέρας αυτού στην «αναστήλωση» της Κεντροδεξιάς σύµφωνα µε τη δική τους… αυθεντία. Ο κ. Μητσοτάκης όµως πορεύεται στη διεκδίκηση και τρίτης θητείας στην πρωθυπουργία και µάλιστα µε βάσιµες αξιώσεις.

Ο «συνεταιρισµός» Καραµανλή και Σαµαρά θα επιδιώξει ένα τελευταίο ρουά µατ. Ο πρώτος διά της απουσίας και της παρότρυνσης «µην πάτε την ηµέρα των εκλογών στις κάλπες ή τουλάχιστον, αν πάτε, ψηφίστε κάτι άλλο ή λευκό». Ο δεύτερος, πιο ενεργός, προσανατολίζεται να ηγηθεί κόµµατος. Όχι αποστασίας -άλλωστε έχει διαγραφεί από τη Ν∆- αλλά περιδίνησης των ψήφων εκτός Νέας ∆ηµοκρατίας. Συγκοινωνούντα δοχεία δηλαδή µε στόχο τη µη αυτοδυναµία, το κυβερνητικό χάος και κυρίως την αποχώρηση Μητσοτάκη µε κάθε κόστος από την πρωθυπουργία. Στο πεδίο των εκλογικών µεγεθών: να λείψουν στην πλειοψηφική Νέα ∆ηµοκρατία 2-4 µονάδες και στις πρώτες και στις δεύτερες εκλογές. Ασκήσεις µαταιοδοξίας… που καλούνται οι πολίτες να αντιµετωπίσουν µε την ψήφο τους.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή