Οι Έλληνες στην πλειονότητά τους είναι µάλλον απίθανο ότι θα επιλέξουν µε την ψήφο τους την αυτοκτονία και τον αυτοχειριασµό. Έχουν κάνει µακρά διαδροµή και έχουν αποκτήσει πυκνή εµπειρία από τη χρεοκοπία, τις χαµένες προσδοκίες, τις θολές ατµόσφαιρες στο πολιτικό τους σύστηµα. Είναι γεγονός ότι µία µεγάλη µερίδα των πολιτών µπορεί να νιώθει κάποια «κόπωση» στις προσδοκίες από τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Αλλά αυτό δεν σηµαίνει ότι θα αλλάξουν το προβλέψιµο και το θετικό για την πορεία της χώρας που εγγυάται και έχει αποδείξει εν µέσω µεγάλων κρίσεων η διακυβέρνηση Μητσοτάκη για να επιστρέψουν σε ένα περιβάλλον πολιτικής αµηχανίας, έωλου, «πειραµατικού» κυβερνητισµού, επαναφοράς σε σύνδροµα και πρόσωπα του παρελθόντος.

Παρά τα όσα λέγονται και όσα φηµολογούνται ή και µετριούνται στις δηµοσκοπήσεις σε µη εκλογικούς χρόνους, οι Έλληνες θα πάνε στις κάλπες να διασφαλίσουν αυτά που θεωρούνται πλέον θετικά κεκτηµένα. Υπολογίζοντας ταυτόχρονα ότι η πίεση που δέχεται από τώρα η διακυβέρνηση, στην αφετηρία της πολύµηνης όπως διαφαίνεται προεκλογικής περιόδου, θα µεταφραστεί σε δεσµεύσεις στρατηγικής από τον πρωθυπουργό για δραστικά µέτρα απέναντι στον πληθωρισµό και τους έµµεσους φόρους, για να γίνει πιο αντιµετωπίσιµο το κόστος της καθηµερινότητας. Ποιο είναι ουσιαστικά το µήνυµα των δηµοσκοπήσεων των πολιτών προς τον κ. Μητσοτάκη; Λάβετε υπόψη σας σοβαρά στο κυβερνείο του Μαξίµου τον δείκτη της «αγοραστικής δύναµης» στο µείγµα της οικονοµικής στρατηγικής σας και χαράξτε πορεία για το 2030. Φυσικά το διορθωµένο µοντέλο θα πρέπει να συγκροτηθεί και να προβληθεί πριν από τις εκλογές. Οι δεσµεύσεις του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη έχουν αξία όταν αναγγέλλονται και όχι όταν υπονοούνται. Ήδη από το βήµα του 16ου Συνεδρίου ο πρωθυπουργός έδειξε ότι έχει αντιληφθεί τη σηµασία που θα πρέπει να δοθεί στρατηγικά στον πρωτογενή τοµέα (τον αγροτικό, κτηνοτροφικό, αλιευτικό δηλαδή) στο νέο παραγωγικό µοντέλο σε αντίθεση µε την υποεκτίµηση της περιόδου 2019-2025.

Το πλέον πιθανό είναι οι εκλογές να εξελιχθούν όπως και το συνέδριο του κόµµατος. Πολλά ειπώθηκαν και περιεγράφηκαν αλλά δεν υπήρξε ούτε κάποιο σχίσµα στη Νέα ∆ηµοκρατία ούτε ένα τόσο µεγάλο δράµα όπως προβλεπόταν και υποστηριζόταν από πολλούς εξωθεσµικούς. Τα συνέδρια γίνονται για να υπάρξει διάλογος, προβολή προτάσεων, προσεγγίσεων, στρατηγικών. Αυτές δεν είναι καθόλου απαραίτητο να συµπίπτουν ακριβώς µεταξύ τους. Αλλά στο κλείσιµο των εργασιών η ενότητα έχει προκριθεί και όσα διαφορετικά έχουν ειπωθεί έχουν ληφθεί υπόψη δηµιουργώντας νέες δυναµικές αλλά και συναινέσεις.

Το ίδιο µπορεί να συµβεί και στις εκλογές, Οι ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν ένα κόµµα, αλλά µια πλειάδα από κόµµατα που θα συγκροτήσουν το επόµενο Κοινοβούλιο. Όµως αυτό δεν σηµαίνει ότι δεν θα ψηφίσουν κυριαρχικά τη Νέα ∆ηµοκρατία ως κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό. Γιατί µεταξύ των άλλων είναι πολύ δύσκολο για τον µέσο Έλληνα να απωλέσει υπ’ ευθύνη του το πλεονέκτηµα που έχει αποκτήσει χρόνια τώρα, όταν κοιµάται το βράδυ στο σπίτι του µε την οικογένειά του ό,τι κι αν συµβεί (και συµβαίνουν πολλά δραµατικά και απρόβλεπτα) στον κόσµο, να ξέρει ότι όταν θα ξυπνήσει το πρωί θα έχει ισχυρή χώρα, σπίτι, δουλειά, κράτος, περιουσιακά στοιχεία, επόµενη ηµέρα. Αυτά τα καθόλου λίγα που του εξασφαλίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και αν θέλει να «επαναστατήσει»; Να τα αλλάξει όλα; Οι µεγάλες αλλαγές µπορούν να περιµένουν το 2030 - 2031 όταν ο κ. Μητσοτάκης θα κλείνει ούτως ή άλλως τον κύκλο του και κάποιοι άλλοι θα είναι επαρκώς ώριµοι να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας. Επί του παρόντος «δικαίωµα», που λένε και οι χαρτοπαίκτες.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή