Εκλογές στην Ελλάδα θα έχουµε είτε τον Οκτώβριο είτε τον Μάρτιο του 2027. Κανένα από τα δύο κυρίαρχα αυτά σενάρια για τον χρόνο διεξαγωγής της διαδικασίας δεν παραπέµπουν ουσιαστικά σε πρόωρες εκλογές. Η λήξη της συνταγµατικής θητείας µε αφετηρία το 2023 οριοθετείται την άνοιξη του 2027. Ο χρόνος της διεξαγωγής των εκλογών αποτελεί επιλογή της κυρίαρχης βούλησης του πρωθυπουργού.

Διαβάστε: Σοκαρισμένος ο Μητσοτάκης με Μυλωνάκη - Η εξήγηση που έδωσε η Μαρέβα για το συμβάν

Ο κ. Μητσοτάκης καλείται να λάβει τις αποφάσεις του όχι µόνον στη βάση του πολιτικού σκηνικού στο εσωτερικό της χώρας και των κοµµατικών σκοπιµοτήτων που είναι αποδεκτές στην παρούσα περίπτωση. Αλλά να λάβει υπόψη και το κριτήριο της ακυβερνησίας των δύο µηνών οι οποίοι ενδεχοµένως θα χρειασθούν για να προκύψει διακυβέρνηση µε διπλές εκλογές.

Άρα η Ελλάδα θα πρέπει να επιλέξει η κήρυξη της προεκλογικής περιόδου να ορισθεί σε «παράθυρο ευκαιρίας» µε ύφεση των εντάσεων και παύση πυρός, εάν όχι συνθηκών ειρήνης, στο µέτωπο της Ουκρανίας και πολύ περισσότερο στα θερµά µέτωπα της Εγγύς Ανατολής. Είτε πρόκειται γ’ αυτό του Ιράν είτε του Λιβάνου είτε για το πεδίο µιας επόµενης επιπλοκής που αχνοφέγγει στον ορίζοντα. Αυτή σχετίζεται µε τον αυξανόµενο ανταγωνισµό Ισραήλ - Τουρκίας στη Μεσοποταµία, ως προς τη διαµόρφωση νέας αρχιτεκτονικής στη ∆υτική Ασία (Μέση Ανατολή) που επηρεάζει άµεσα το περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο.

Οι τελευταίες επιθετικές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, απέναντι στη συµµαχία 3+1 (Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, ΗΠΑ) θα πρέπει να αξιολογηθούν ως ενδεικτικές. Ο Οκτώβριος, που είναι η πλησιέστερη ηµεροµηνία, µπορεί να αντιµετωπισθεί θετικά µε δεδοµένο ότι προβλέπονται τακτικές εκλογές στο Ισραήλ, ενώ τον Νοέµβριο ως γνωστόν υπάρχουν οι «ενδιάµεσες εκλογές» στο Κογκρέσο των ΗΠΑ. Οπότε καµία από τις δύο δυνάµεις δεν θα προτιµήσουν να είναι εν µέσω πολέµων. Το ορόσηµο του Μαρτίου δείχνει πιο απροσδιόριστο ως προς τις εξωτερικές συνθήκες, αλλά σε κάθε περίπτωση ορίζεται ως το τέλος της θητείας στο β΄ εξάµηνο του 2027 - αν θελήσουµε να έχουµε έγκαιρα εκλεγµένη νέα κυβέρνηση, καλά οργανωµένη και προετοιµασµένη για την ανάληψη της προεδρίας στην Ευρώπη, άγνωστο ποια θα είναι η κατάσταση τότε στο απορυθµισµένο ήδη ΝΑΤΟ.

Ελπίδες για µια παραγωγική και δηµιουργική ή προγραµµατικής αντιπαράθεσης προεκλογική περίοδο δεν υπάρχουν. Η πολυκερµατισµένη αντιπολίτευση συγκροτείται από µια σειρά µεσαίων και µικρών κοµµάτων που θα δώσουν «αγώνα επιβίωσης» και κυριαρχίας στο επόµενο Κοινοβούλιο σε µια «λασποµαχία» εκτός ορίων και προδιαγραφών ως προς την τοξικότητα που -και µέσω των µίντια- θα αναδείξει. Στόχος τους θα είναι, ξεκινώντας από το παρόν πόσω µάλλον από το φθινόπωρο και µετά, να αποδοµήσουν την κυριαρχία της Νέας ∆ηµοκρατίας στο πολιτικό σύστηµα και να απαξιώσουν την προσωπική επιρροή του επικεφαλής και πρωθυπουργού από το 2019, Κυριάκου Μητσοτάκη.

Παράλληλος στόχος προβλέπεται να είναι να απαξιώσουν τα άλλα κόµµατα στην αντιπολίτευση, ειδικά στην Κεντροαριστερά ή Αριστερά, προκειµένου να πετύχουν εκλογικές συσπειρώσεις στους πολίτες και αύξηση των ποσοστών τους έναντι των «συγγενών» του. Για παράδειγµα, η σύγκρουση µε πλήγµατα κάθε είδους µεταξύ ΠΑΣΟΚ και συνασπισµού Τσίπρα θα είναι ανάλογη σε ύφος της κριτικής και της απαξίωσης που θα επιχειρηθεί απέναντι στην κυβερνητική Νέα ∆ηµοκρατία. Υποθέσεις όπως αυτή των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, η δίκη των Τεµπών ή άλλων που θα προσδιορισθούν ως οικονοµικά και θεσµικά σκάνδαλα αποτελούν ήδη τη βάση της προεκλογικής επιχειρηµατολογίας των κοµµάτων της αριστερής και δεξιάς αντιπολίτευσης. Η Νέα ∆ηµοκρατία θα επιχειρήσει φυσικά έναν θετικό λόγο στη βάση αυτών που έχει πετύχει και της συνέπειας λόγων και πράξεών της, αφού µάλιστα αναγνωρίζεται και δηµοσκοπικά ως µοναδική, αξιόπιστη πολιτική δύναµη κυβερνητισµού στη χώρα.

Η Ελλάδα µπορεί να οδηγηθεί σε µια «παγίδα» αντίστοιχη µε τις εκλογές του 1920, που είχαν σαν αποτέλεσµα την καταστροφή και την εθνική ήττα του 1922, στην περίπτωση που οι πολίτες της επηρεασµένοι από τη «λασποβροχή» δεν αναδείξουν αυτοδύναµη κυβέρνηση τετραετίας ισχυρή και επαρκή (εθνική) αξιωµατική αντιπολίτευση και επόµενο Κοινοβούλιο µε λιγότερα και µε καλύτερη συγκρότηση κόµµατα.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή