Ακούγοντας χθες στο Κοινοβούλιο τον επικεφαλής της αξιωµατικής αντιπολίτευσης κ. Ανδρουλάκη, θυµηθήκαµε διάφορες τραγικές συγκυρίες πόλωσης και κοµµατικού µίσους από τις δεκαετίες του 1980, 1990, 2000. Το ύφος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αλλά προπάντων η βασική αντίληψη που προβλήθηκε, µιλούσε για έρευνες σε βάθος, «µέχρι το τελευταίο ευρώ» και υποσχόταν ειδικά δικαστήρια για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, στην περίπτωση που δοθεί στο κόµµα του η ευθύνη διοίκησης της χώρας. Η επιτοµή του ρεβανσισµού δηλαδή ως προγραµµατική διακήρυξη διακυβέρνησης. Μια επανάληψη του εφιαλτικού παρελθόντος κοµµατικής εµπάθειας και εκδικητικότητας, ως υπόσχεση για το µέλλον.

Διαβάστε: Οι εκλογές και η "παγίδα" για την Ελλάδα

Αυτό που προφανώς δεν γίνεται κατανοητό στην ηγετική οµάδα της αξιωµατικής αντιπολίτευσης είναι ότι ελάχιστα ενδιαφέρει πλέον την πλειοψηφία των πολιτών το 2026, να έρθει µια νέα κυβέρνηση στην εξουσία µε κύριο στόχο να δικάσει την προηγούµενη. Αυτό γινόταν επί χρόνια. Για δεκαετίες περίσσεψε η σκανδαλολογία, οι καταγγελίες, οι «αποκαλύψεις» στον Τύπο, τα σκοτεινά παρασκήνια, τα δικαστικά παρασκήνια µε τις σκιές της συγκάλυψης πολιτικών ευθυνών, η διαπλοκή µε τα συµφέροντα επιχειρηµατιών που συνδέονταν µε κρατικές προµήθειες. Κάθε αντιπολίτευση διακήρυσσε µια νέα κάθαρση επί των ηµέρων της εφόσον βρισκόταν στην εξουσία, ειδικά δικαστήρια και εκσυγχρονισµό για το ελληνικό κράτος. Ο περίφηµος διπολισµός ΠΑΣΟΚ και Νέα ∆ηµοκρατία σε ένα επαναλαµβανόµενο τέτοιο µοτίβο έχασε την παρρησία του και τον παραγωγικό πολιτικό δηµιουργικό προσανατολισµό του και απαξιώθηκε µέσα στα «λασπόνερα» του πελατειακού κράτους και την πόλωση της υπερβολής.

Η εποχή αύτη για την Ελλάδα έκλεισε µε τον πλέον δραµατικό τρόπο. Με τη δηµοσιονοµική χρεοκοπία και µια οκταετία -περίπου- µνηµονίων και απώλειας του 25% του ΑΕΠ των Ελλήνων. Κανείς δεν θέλει πλέον να κοιτά προς τα πίσω. Άσχετα µε την πολιτική του τοποθέτηση ή την ιδεολογική, αξιακή του προσέγγιση. Θεσµοί, κόµµατα, επιχειρήσεις, νοικοκυριά, όνειρα, νέες γενιές καταστράφηκαν µέσα στη λαίλαπα.

Αυτό που δείχνει ότι επιθυµεί να προβάλει το ΠΑΣΟΚ υπό τη σηµερινή ηγεσία του είναι µια επιστροφή στο παρελθόν. Μια επιβεβαίωση του κοµµατικού ρεβανσισµού. Πολύ σηµαντικό το στρατηγικό αυτό λάθος από την πλευρά της αξιωµατικής αντιπολίτευσης. Ο καταγγελτικός λόγος και οι υποσχέσεις για τιµωρία και ειδικά δικαστήρια για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, ενδιαφέρουν πλέον µόνον τα «troll» του διαδικτύου. Οι πολλοί επιθυµούν µια πιο ισχυρή, πιο οργανωµένη, πιο προβλέψιµη Ελλάδα, µε ένα κράτος συνεχώς βελτιούµενο και όλο και πιο αντικειµενικό στη σχέση του µε τον πολίτη. Είναι µια εθνική στρατηγική που µε προβλήµατα, καλές και κακές στιγµές προωθεί στην πράξη η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Για τον λόγο αυτό στις εκλογές από το 2019, και στις δηµοκοπήσεις µέχρι και σήµερα, η Νέα ∆ηµοκρατία είναι µόνη δύναµη από την πλευρά του κυβερνητισµού και ο Κυριάκος Μητσοτάκης µε προφανή διαφορά αξιοπιστίας και επιρροής ως πρωθυπουργός έναντι των άλλων πολιτικών ηγετών και υποψήφιων πρωθυπουργών.

∆εν είναι ότι δεν υπάρχουν προβλήµατα, όπως το σιδηροδροµικό δυστύχηµα των Τεµπών, η προβληµατική υπόθεση των υποκλοπών, οι περιπτώσεις κακοδιαχείρισης στα ευρωπαϊκά κονδύλια του πρωτογενούς τοµέα, η κοµµατοκρατία, το ρουσφέτι ως πολιτική διαµεσολάβηση, υποθέσεις διαφθοράς και deals προνοµιακά για συµφέροντα. Είναι ότι την επόµενη ηµέρα µιας τέτοιας αποκάλυψης η κυβέρνηση νοµοθετεί, διορθώνει, αναβαθµίζει, ψηφιοποιεί, εξελίσσει, συγκροτεί. Από κάθε λάθος ή κρίση προκύπτει µια επόµενη καλύτερη ηµέρα. Ταυτόχρονα η χώρα προχωρεί, το διεθνές προφίλ και η ισχύς της ανακάµπτουν. Τα ζητήµατα του µέλλοντος µπαίνουν στο τραπέζι. Η λογοδοσία και η διαφάνεια βελτιώνονται. Τα πλεονάσµατα είναι σταθερά, οι µισθοί ανακάµπτουν, οι φόροι µειώνονται.

Όχι, η Ελλάδα δεν µετατράπηκε σε µια «χώρα αγγέλων»: είναι ένα κράτος της Ευρώπης και της Μεσογείου βελτιούµενο σε έναν κόσµο όλο και πιο απρόβλεπτο και ρευστό. Το ΠΑΣΟΚ, κ. Ανδρουλάκη, επιζητά επιστροφή στον ρεβανσισµό. Η Νέα ∆ηµοκρατία ως διακυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη φέρνει πρόταση αναθεώρησης 25 άρθρων του Συντάγµατος. Εσείς ως ηγεσία της αντιπολίτευσης επιµένετε ότι το πλέον κρίσιµο ζήτηµα είναι το πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη. «Κολληµένη η βελόνα», αδιέξοδη η πορεία…


Δημοσιεύθηκε στην «Απογευματινή».