∆εν είναι ώρα για κοµµατική καµαρίλα…
Άρθρο γνώμης
Η Ν∆ έχει τους αξιωµατούχους που από τις αρµοδιότητές τους τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο κόµµα είναι εξουσιοδοτηµένοι να υπερασπίζονται τις θέσεις και τις προτάσεις του Μεγάρου Μαξίµου
Καλά κάνουν κάποιοι υπουργοί και δεν κάνουν εµφανίσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα ή συνεχείς αναρτήσεις στο διαδίκτυο για θέµατα καθηµερινότητας και κοµµατικούπολιτικού ανταγωνισµού. Είναι θέµα κύρους, θεσµικής συνοχής και εθνικής προτεραιότητας να µην εµπλέκονται στη «µάχη της ατάκας» και των εντυπώσεων, µε διαξιφισµούς διαρκείας στα θέµατα της γενικής επικαιρότητας και τριβής έναντι των εκπροσώπων των κοµµάτων της αντιπολίτευσης. Θα ήταν µάλλον παράλογο από τη µία πλευρά να χειρίζονται και να µιλούν για τα κρίσιµα µέτωπα του χαρτοφυλακίου τους, που αφορά εν συνόλω τους Έλληνες, και την ίδια ώρα να ανταλλάσσουν κορόνες και καταγγελίες µε τον πολιτικό ανταγωνισµό για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές, τις δηµοσκοπήσεις και ούτω καθεξής. Η Νέα ∆ηµοκρατία έχει τους αξιωµατούχους που από τις αρµοδιότητές τους τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο κόµµα είναι εξουσιοδοτηµένοι να υπερασπίζονται τις θέσεις, τις προτάσεις ή να αναλύουν τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης και του κόµµατος. Έχει επίσης πλειάδα βουλευτών χωρίς εκτελεστικές αρµοδιότητες, που µπορούν µε την παρουσία και τα επιχειρήµατά τους να στηρίξουν επικοινωνιακά τις θέσεις της Νέας ∆ηµοκρατίας έναντι των πυρών και της τοξικότητας των άλλων. ∆εν είναι όλοι για όλα και ούτε αποτελεί απαξία ο διαχωρισµός ρόλων και αποστολής, ειδικά εφόσον η Νέα ∆ηµοκρατία είναι από τη µία το πλέον ισχυρό πολιτικό κόµµα, που βαθµηδόν θα συµµετάσχει στον άτυπο εκλογικό κύκλο που ανοίγει, και από την άλλη κυβέρνηση της Ελλάδας µέχρι την ανάληψη της ευθύνης από µια ενδεχόµενη υπηρεσιακή κυβέρνηση εντός του επίσηµου εκλογικού κύκλου.
Και για να µιλήσουµε µε ονόµατα. ∆εν µπορεί εν µέσω πολέµων, διεθνούς οικονοµικής, ενεργειακής και πληθωριστικής πίεσης, έντονης διπλωµατικής κινητικότητας και αναδιάταξης των διεθνών ζωνών επιρροής και κρίσιµων εξελίξεων στο παγκόσµιο αλλά και το περιφερειακό power game, ράλι στρατιωτικών εξοπλισµών που καθορίζει τις δυνατότητες και τις συµµαχίες της Ελλάδας στο παρόν και το µέλλον, µε µια Τουρκία µάλιστα ιδιαίτερα και δικαιολογηµένα νευρική, αφού έχει στρατηγικές απώλειες από τις δυναµικές εξελίξεις, ο κ. Γεωργιάδης να επιτί θεται φραστικά, πολιτικά και ηθικολογικά στους υπουργούς αιχµής γιατί δεν «κρέµονται» στα µιντιακά δίκτυα, σε µια τοξικότητα χωρίς έλεγχο πέρα από τα θέµατα της ατζέντας τους. Ο υπουργός Υγείας, που διατηρεί την ευθύνη χαρτοφυλακίου εσωτερικού, µπορεί να έχει ως προσωπική επιλογή να βρίσκεται από το πρωί µέχρι το βράδυ στα µίντια, µιλώντας για ό,τι προκύπτει. Κανένα πρόβληµα, εφόσον αυτό έχει επιλέξει.
Αλλά δεν αποτελεί η πρακτική του -που δέχεται µάλιστα ισχυρή κριτική, αφού πολλοί θεωρούν εντός και εκτός Νέας ∆ηµοκρατίας ότι βλάπτει παρά ωφελεί την εικόνα της κυβέρνησης- εγχειρίδιο κοµµατικής και πολιτικής δεοντολογίας. Ούτε τον έχει διορίσει κάποιος αξιολογητή και «εισαγγελέα» κοµµατικής συνέπειας των υπουργών και των βουλευτών της Νέας ∆ηµοκρατίας, ακόµη και των εξωκοινοβουλευτικών της κυβέρνησης. Τις αξιολογικές εκτιµήσεις και τον συντονισµό έχει θεσµικά και ουσιαστικά ο πρωθυπουργός. Αν κάτι έχει να ειπωθεί, θα το πει. ∆ηµόσια όπως στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Οµάδας ή ιδιωτικά ο κ. Μητσοτάκης, που σαφώς γνωρίζει και έχει την αρµοδιότητα και την παρρησία να ασκήσει τα καθήκοντά του ή να ζητήσει να αναλάβει σχετική πρωτοβουλία ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Χατζηδάκης. Πάντως όχι ο υπουργός Υγείας κ. Γεωργιάδης, που µε τις αιχµές και τις βολές του ικανοποιεί το πολιτικό «εγώ» του, προσβάλλοντας συναδέλφους του και πλήττοντας τελικά τη συνοχή της κυβέρνησης.
Άλλωστε θα ήταν απολύτως ανάρµοστο αντικειµενικά να βλέπαµε για παράδειγµα τον υπουργό Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτη, τον υπουργό Άµυνας κ. ∆ένδια, τον υπουργό Οικονοµικών και επικεφαλής του Eurogroup κ. Πιερρακάκη, τον υπουργό Ενέργειας κ. Παπασταύρου, τον υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας κ. Χρυσοχοΐδη, την υπουργό Πολιτισµού κυρία Μενδώνη και τους υφυπουργούς τους από τη µια να κάνουν ανακοινώσεις, σχόλια και κινήσεις στο πλαίσιο των υπουργικών καθηκόντων τους και την ίδια στιγµή να ξιφουλκούν σε ασκήσεις «κοµµατικού πατριωτισµού» στα µίντια. Οι εκλογές είναι εκλογές και η διακυβέρνηση ευθύνη, συγκρότηση, συνοχή. ∆εν είναι (σίγουρα) οι καιροί κατάλληλοι για κοµµατική… καµαρίλα, κύριε Γεωργιάδη.
Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή της Κυριακής
Και για να µιλήσουµε µε ονόµατα. ∆εν µπορεί εν µέσω πολέµων, διεθνούς οικονοµικής, ενεργειακής και πληθωριστικής πίεσης, έντονης διπλωµατικής κινητικότητας και αναδιάταξης των διεθνών ζωνών επιρροής και κρίσιµων εξελίξεων στο παγκόσµιο αλλά και το περιφερειακό power game, ράλι στρατιωτικών εξοπλισµών που καθορίζει τις δυνατότητες και τις συµµαχίες της Ελλάδας στο παρόν και το µέλλον, µε µια Τουρκία µάλιστα ιδιαίτερα και δικαιολογηµένα νευρική, αφού έχει στρατηγικές απώλειες από τις δυναµικές εξελίξεις, ο κ. Γεωργιάδης να επιτί θεται φραστικά, πολιτικά και ηθικολογικά στους υπουργούς αιχµής γιατί δεν «κρέµονται» στα µιντιακά δίκτυα, σε µια τοξικότητα χωρίς έλεγχο πέρα από τα θέµατα της ατζέντας τους. Ο υπουργός Υγείας, που διατηρεί την ευθύνη χαρτοφυλακίου εσωτερικού, µπορεί να έχει ως προσωπική επιλογή να βρίσκεται από το πρωί µέχρι το βράδυ στα µίντια, µιλώντας για ό,τι προκύπτει. Κανένα πρόβληµα, εφόσον αυτό έχει επιλέξει.
Αλλά δεν αποτελεί η πρακτική του -που δέχεται µάλιστα ισχυρή κριτική, αφού πολλοί θεωρούν εντός και εκτός Νέας ∆ηµοκρατίας ότι βλάπτει παρά ωφελεί την εικόνα της κυβέρνησης- εγχειρίδιο κοµµατικής και πολιτικής δεοντολογίας. Ούτε τον έχει διορίσει κάποιος αξιολογητή και «εισαγγελέα» κοµµατικής συνέπειας των υπουργών και των βουλευτών της Νέας ∆ηµοκρατίας, ακόµη και των εξωκοινοβουλευτικών της κυβέρνησης. Τις αξιολογικές εκτιµήσεις και τον συντονισµό έχει θεσµικά και ουσιαστικά ο πρωθυπουργός. Αν κάτι έχει να ειπωθεί, θα το πει. ∆ηµόσια όπως στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Οµάδας ή ιδιωτικά ο κ. Μητσοτάκης, που σαφώς γνωρίζει και έχει την αρµοδιότητα και την παρρησία να ασκήσει τα καθήκοντά του ή να ζητήσει να αναλάβει σχετική πρωτοβουλία ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Χατζηδάκης. Πάντως όχι ο υπουργός Υγείας κ. Γεωργιάδης, που µε τις αιχµές και τις βολές του ικανοποιεί το πολιτικό «εγώ» του, προσβάλλοντας συναδέλφους του και πλήττοντας τελικά τη συνοχή της κυβέρνησης.
Άλλωστε θα ήταν απολύτως ανάρµοστο αντικειµενικά να βλέπαµε για παράδειγµα τον υπουργό Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτη, τον υπουργό Άµυνας κ. ∆ένδια, τον υπουργό Οικονοµικών και επικεφαλής του Eurogroup κ. Πιερρακάκη, τον υπουργό Ενέργειας κ. Παπασταύρου, τον υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας κ. Χρυσοχοΐδη, την υπουργό Πολιτισµού κυρία Μενδώνη και τους υφυπουργούς τους από τη µια να κάνουν ανακοινώσεις, σχόλια και κινήσεις στο πλαίσιο των υπουργικών καθηκόντων τους και την ίδια στιγµή να ξιφουλκούν σε ασκήσεις «κοµµατικού πατριωτισµού» στα µίντια. Οι εκλογές είναι εκλογές και η διακυβέρνηση ευθύνη, συγκρότηση, συνοχή. ∆εν είναι (σίγουρα) οι καιροί κατάλληλοι για κοµµατική… καµαρίλα, κύριε Γεωργιάδη.
Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή της Κυριακής
En